Appeal against conviction for failure to report vehicle operator dismissed due to improper service of court summons.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the first-instance conviction and remanded the case for retrial because the defendant was not properly notified of the hearing date. Although the defendant argued he was unaware of the proceedings, the court found insufficient evidence of a second delivery attempt beyond a generic 're-notified' stamp on the envelope. Consequently, the appeal was deemed admissible solely on procedural grounds, requiring a new trial where the defendant's conduct could be properly assessed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 133 § 2 k.p.k.; Art. 139 § 1 k.p.k.: A mere 're-notified' stamp on a return receipt does not prove compliance with the statutory requirement for a second delivery attempt if the recipient has not collected the document within seven days.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 634/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marta Borowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy M. K. obwinionego o wykroczenie z art. 96§3 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Węgorzewie z dnia 15 maja 2014r. sygn. akt V W 34/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Giżycku V Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Węgorzewie przekazuje. Sygn. akt VII Ka 634/14
UZASADNIENIE
M. K. został obwiniony o to, że w okresie od 27 lutego do 29 kwietnia 2013 r. w S. będąc właścicielem zestawu pojazdów z naczepą o nr rej. (...) nie wskazał Straży Miejskiej w S. osoby, której w dniu 12 października 2012 r. około godziny 11.51 powierzył wymieniony zestaw pojazdów do kierowania tj. o wykroczenie z art.96§3 kw Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie wyrokiem z dnia 15 maja 2014r. w sprawie sygn. akt V W 34/14 obwinionego M. K. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy art.96§3 kw wymierzył mu karę 300 ( trzysta ) zł grzywny. Powyższy wyrok w całości zaskarżył obwiniony i zarzucił mu błąd polegający na uznaniu go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu oraz przeprowadzenie rozprawy podczas jego nieobecności. Wskazując na powyższe jak się wydaje wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści wynika potrzeba uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nie wydaje się bowiem bezzasadne stanowisko apelującego co do tego, że mógł on nie być prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 15 maja 2014 r. Jak bowiem wynika z treści protokołu jak na 28 akt M. K. uznano za zawiadomionego o terminie prawidłowo. Tymczasem analiza zapisów jaka na k.27 wskazuje, że faktycznie dokonano jedynie jednego awizowania i o powyższym świadczy zapis „Nie zastano data 2014-04-24”.
Wprawdzie na kopercie jest także adnotacja „awizowano powtórnie dnia 2014-05-05”, to jednakże brak jest na niej takiej adnotacji, która wskazywałaby na faktyczną ponowną próbę doręczenia korespondencji oraz pozostawienie drugiego awizo w miejscu zamieszkania obwinionego w dniu 5 maja 2014 r. W tym miejscu odwołać się także należy do postanowienia Sadu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2014 r. w sprawie II AKz 566/10 zgodnie, z którym „ dla skuteczności zastępczego doręczenia pisma na podstawie art. 139 § 1 k.p.k., ustawa w art. 133 § 2 k.p.k. wymaga powtórzenia czynności zawiadomienia o pozostawieniu pisma do odbioru przez adresata poza miejscem jego zamieszkania, jeżeli mimo upływu 7 dni od pierwszego zawiadomienia pisma nie odebrał.
Sama pieczęć na zwrotnym potwierdzeniu z czynności doręczenia pisma: "awizowano powtórnie" nie jest wystarczającym dowodem wykonania powtórnej czynności zawiadomienia o pozostawieniu pisma do odebrania, o jakiej mowa w art. 133 § 2 zdanie drugie k.p.k”. Wobec powyższego uznać należy, że M. K. nie był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 15 maja 2014 r. albowiem wskazane okoliczności zdają się wskazywać na to, że nie doszło do powtórzenia czynności zawiadomienia o pozostawieniu pisma do odbioru.
Wzmocnieniem powyższego stanowiska zdają się być także wnioski płynące z analizy zapisów na odcisku pieczątki w prawym dolnym rogu koperty- k.27, zwłaszcza w zakresie porównania treści dotyczących „awizowania powtórnego…” i „nie podjęcia w terminie…” z zapisami „nie zastano data 2014-04-24”. Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania – art.437§2 kpk, art.438pkt. 3 kpk. Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag.
Zauważyć przy tym należy, że z uwagi na przyczynę uchylenia wyroku przedwczesne byłoby ustosunkowywanie się do podnoszonego przez skarżącego zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Tym samym w toku kolejnego rozpoznania Sąd I instancji winien stosunkować się także do podnoszonej przez obwinionego kwestii, co do przypisanego mu zachowania. Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie P 27/13 art.96§3 kw jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodny z aart.42ust.1 Konstytucji a ponadto w orzeczeniu tym zawarto także uwagi co do kwestii związanej z treścią art.183 kpk.
Wreszcie w uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014r., sygn. akt KZP 16/14 stwierdzono, że straży gminnej (miejskiej) przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. na podstawie przepisu art. 17 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r., poz. 395 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 225, poz. 1466).