Appeal dismissed; court held client's lawyer's fault precludes extending the deadline for submitting a judgment reasoning request.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal against the first-instance decision rejecting a late request to submit a judgment reasoning. The client's lawyer argued that the opposing party's counsel misled them regarding the rescheduled hearing date, but the court found the client's own representation by two lawyers created no objective obstacles to timely submission. Consequently, the court determined the client bore the fault for the missed deadline, upholding the lower court's refusal to extend the time limit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 w zw. z art. 380 k.p.c.; The court may not restore a missed deadline if the party's fault is established, as even minor negligence justifies rejection of the extension request.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VPz 61/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. I. przeciwko (...) Spółka Akcyjna Oddział - Zakłady (...) w K. o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Lubinie z dnia 7 października 2014 roku sygn. akt IV P 167/12 postanawia: - oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 października 2014 roku Sąd Rejonowy w Lublinie oddalił wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 marca 2014 roku oraz wniosek w tym przedmiocie jako spóźniony odrzucił. W uzasadnieniu wskazał, iż treść wniosku o przywrócenie terminu nie dawała podstaw do uznania braku po stronie pełnomocnika powoda winy w spóźnionym złożeniu wniosku. Stwierdził, iż wina strony jest tożsama z winą pełnomocnika lub osoby którą się posłużył. Jako kryterium istnienia winy, podobnie jak i jej braku, przyjmuje się obiektywny miernik staranności.
Dopuszczenie się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa, daje podstawę do przyjęcia jej winy, a tym samym nie uzasadnia przywrócenia terminu. Za zaniedbanie powoda uznać należy również zaniedbanie osoby, którą się posłużył. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Rejonowy oddalił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił wniosek, jako wniesiony po terminie (art. 328 § 1 k.p.c.). Postanowienie powyższe zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powoda domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia wyroku z dnia 21 marca 2014 roku.
Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, co w konsekwencji spowodowało odrzucenie wniosku w tym przedmiocie. Skarżący argumentował, iż nie można mu przypisać winny w niedochowaniu terminu. Po rozprawie odbytej w dniu 8 marca 2014 roku uzyskał od aplikanta adwokackiego zastępującego go w sprawie informację, iż kolejny termin rozprawy nie został wyznaczony.
Z tych względów należy uznać, iż w sprawie nie nastąpiło chociażby lekkie niedbalstwo, albowiem osoba reprezentująca D. I. została w sposób oczywisty wprowadzona w błąd. Sąd Okręgowy zważył: Spośród rozstrzygnięć zawartych w postanowieniu z dnia 7 października 2014 roku zaskarżalne jest jedynie postanowienie o odrzuceniu, jako spóźnionego, wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 marca 2014 roku. Zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do tej czynności nie przysługuje. Postanowienie w tym przedmiocie podlega jednak kontroli instancyjnej w razie zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Podstawą takiej kontroli są przepisy art. 397 § 2 w związku z art. 380 k.p.c. Sąd I instancji, wbrew twierdzeniu zażalenia, prawidłowo ustalił, iż brak jest w sprawie możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 marca 2014 roku. Osobom reprezentującym powoda można bowiem przypisać winę w jego niedochowaniu. Z protokołu rozprawy z dnia 4 marca 2014 roku, na której powód reprezentowany był przez działającą z upoważnienia adwokata A. S. aplikantkę adwokacką A. W., wynika w sposób jednoznaczny, iż sprawa została odroczona na dzień 21 marca 2014 roku co ogłoszono obecnym zobowiązując do stawiennictwa w nowym terminie bez odrębnych wezwań.
Udzielenie upoważnienia przez reprezentującego powoda adwokata dla aplikanta adwokackiego doprowadziło do sytuacji, iż powoda mogły reprezentować w rzeczywistości 2 osoby to jest zarówno A. S. jak i A. W.. W takich okolicznościach nawet ewentualny brak wiedzy adwokata A. S. o wyznaczonym na dzień 21 marca 2014 roku kolejnym terminie rozprawy (podnoszony w zażaleniu), skoro wiedzę taką miała aplikantka A. W. upoważniona również do reprezentowania strony, świadczy o zawinieniu. Nie było bowiem obiektywnych przeszkód w do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie.
Niezależnie od powyższego niedostatki w komunikacji między adwokatem a aplikantem, którego upoważnił do reprezentowania swojej osoby jako pełnomocnika strony obciążają adwokata, a w konsekwencji stronę od której otrzymał pełnomocnictwo. Mając powyższe na uwadze uznał Sąd Okręgowy, iż Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że brak jest w sprawie przesłanek do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 21 marca 2014 roku i w konsekwencji zasadnie odrzucił, jako spóźniony, wniosek w tym przedmiocie.
Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 397 § 2 w związku z art. 385 k.p.c.