Legislator Case Law & Legislation
I C 1553/13 AI generated

Civil court dismisses investment fund claim against consumer for unpaid fees due to failed assignment proof.

Case Number I C 1553/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the investment fund's claim for unpaid subscription fees against a consumer, ruling that the fund failed to prove the validity of the debt transfer. The defendant contested the fund's standing, arguing that accounting documents and bank statements from the original creditor did not constitute official documents capable of proving the assignment of rights under Polish law. Consequently, the court held that without valid proof of the assignment, the fund lacked active procedural standing and the claim was rejected under civil code provisions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 194 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych; art. 788 § 1 k.p.c.; Art. 6 k.c.: Accounting documents and bank statements from a fund or original creditor serve only as evidence of the existence of a debt entry or the fact of assignment, but do not prove the legal effectiveness or validity of the assignment itself, requiring additional evidence to establish the transferee's standing.

Keywords

AI generated
assignment of claims procedural standing investment fund consumer protection burden of proof official documents civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 194 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
OTK-A 2011/6/53, zgodnie którym art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r.
art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art.
art. 20 Konstytucji
76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji.
art. 788 § 1 k.p.c.
o funduszach inwestycyjnych i w konsekwencji nie może stanowić wystarczającej podstawy do wykazania przejścia uprawnień na następcę, stosownie do treści art. 788 § 1 k.p.c. I wreszcie jak wyjaśnił to Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 czerwca 2013 roku, w sprawie sygn.
art. 6 k.c.
Wypowiedzenie umowy stawało się skuteczne, jeżeli zostało dokonane w formie pisemnej i doręczone drugiej stronie listem poleconym ( art. 6 § 2) / k.
art. 509 k.c.
art. 98 k.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd oparł na podstawie przepisu art. 98 k.c. w zw.
§ 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku
z § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.
art. 76 Konstytucji
1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art.
art. 788 § 1 k.p.c
o funduszach inwestycyjnych i w konsekwencji nie może stanowić wystarczającej podstawy do wykazania przejścia uprawnień na następcę, stosownie do treści art. 788 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1553/13

WYROK W IMIENIU

RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2014 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Anna Ogińska - Łągiewka Protokolant Piotr Jarosz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 roku w Warszawie z rozpoznał sprawę z powództwa E. D. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego przeciwko J. C. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda E. D. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego na rzecz pozwanej J. C. 197,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I C 1553/13

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 30 stycznia 2013 roku powód (...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G.wniósł przeciwko pozwanej J. C.o zapłatę kwoty 587,46 zł. wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 31 stycznia 2013 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pełnomocnik powoda wyjaśnił, iż przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną z (...) S. A.( wierzyciel pierwotny) umowy o świadczenie usług z dnia 23 grudnia 2009 roku. Pozwana nie wywiązała się z warunków umowy, uchylając się od ponoszenia opłat abonamentowych w związku z czym (...)S.A. z dniem 30 września 2011 roku wypowiedziała pozwanej umowę.

Na kwotę dochodzoną pozwem składają się: suma nieuiszczonych opłat abonamentowych - 226,40 zł., 62,06 zł. – suma odsetek ustawowych naliczonych od dnia następnego po dacie wypowiedzenia umowy, do dnia wytoczenia powództwa, 299 zł. – suma naliczonych zgodnie z umową opłat. W dniu 30 listopada 2012 roku wierzyciel pierwotny dokonał przelewu przysługującej mu od strony pozwanej wierzytelności na rzecz powoda / k. 1-5/. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 22 lutego 2013 roku w sprawie sygn. akt VI Nc-e 268053/13, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uwzględnił dochodzone roszczenie w całości / k. 6/.

W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty pozwana J. C. zaskarżyła nakaz zapłaty w całości i wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Podniosła, że przeczy wszystkim twierdzeniom powoda zawartym w pozwie / k. 7/. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 grudnia 2009 roku pomiędzy J. C.a (...)sp. z o.o. w W.podpisana została umowa o abonament / k. 25/. W myśl zapisu pkt 13 umowy Abonent oświadczał, że otrzymał i zapoznał się z treścią Regulaminu umowy o abonament oraz załączników nr 1-15, które stanowiły integralną jej część i zgadzał się na włączenie ich do treści niniejszej umowy oraz wyrażał zgodę na przetwarzanie danych osobowych uzyskanych przez operatora w związku z niniejszą umową / k. 25/.

Zgodnie z art. 6 Aneksu R.do powyższej umowy w przypadku rozwiązania Umowy z winy Abonenta przed upływem 18 miesięcy od daty zawarcia umowy, który przy jej zawarciu, w ramach akcji promocyjnej otrzymał R.lub Antenę Satelitarną lub Sprzęt do użytkowania, Abonent zapłaci Operatorowi (...) karę umowną wysokości 299 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia mu wezwania do zapłaty. Abonent nie miał obowiązku zapłaty kary umownej jeżeli Abonent dokona wypowiedzenia umowy w trybie art. 4 § 1 ust. 1 Regulaminu, art. 7 § 1 , art. 8 § 1 lub wypowie ją w trybie art. 15 § 8 Regulaminu / k. 28-29/.

Zgodnie z Regulaminem Umowy o Abonament po upływie okresu minimalnego, umowę przedłużoną na czas nieokreślony każda ze stron mogła wypowiedzieć za 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia, ze skutkiem rozwiązującym na koniec miesiąca kalendarzowego. Wypowiedzenie umowy stawało się skuteczne, jeżeli zostało dokonane w formie pisemnej i doręczone drugiej stronie listem poleconym ( art. 6 § 2) / k. 45-49/. Umowa o Abonament uległa rozwiązaniu w dniu 30 września 2011 roku / k. 99 – pismo z dnia 13 października 2011 roku/. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 roku (...)S.A. w W.zawiadomił J.

C.o zmianie wierzyciela. Nabywcą wierzytelności został (...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny. W związku z powyższym wezwano J. C.do zapłaty należności w kwocie 586,60 zł. w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego zawiadomienia na rachunek nowego wierzyciela / k. 32/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wszechstronnej analizy akt spray, na które złożyły się dokumenty wskazane i opisane w treści, niekwestionowane przez żadną ze stron i których autentyczność nie budziła żadnych wątpliwości Sądu.

Zebrane dowody stanowiły wystarczającą podstawę do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Legitymacja procesowa oznacza uprawnienie do występowania w procesie w charakterze powoda (legitymacja czynna) lub pozwanego (legitymacja bierna). Rozróżnia się przy tym legitymację materialną - wynikającą z posiadania prawa podmiotowego lub interesu prawnego podlegającego ochronie na drodze sądowej oraz legitymację formalną - oznaczającą uprawnienie do wytoczenia powództwa i popierania go w celu ochrony praw podmiotowych własnych bądź cudzych. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2010 roku, sygn. akt II CSK 323/09, opubl.

Lex nr 602680, tylko przepis prawa materialnego, stanowiącego podstawę interesu prawnego, stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Strona jest zatem pojęciem materialnoprawnym, a nie procesowym, a przeto o tym czy dany podmiot jest stroną postępowania cywilnego, tj., czy ma uprawnienie do wystąpienia z roszczeniem, przesądzają przepisy prawa materialnego, mające zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym, nie zaś przepisy procesowe. Ponadto przed oceną merytoryczną sprawy Sąd zawsze z urzędu ustala czy strony występujące w procesie posiadają legitymację, jej brak zawsze skutkuje oddaleniem powództwa bez potrzeby, a dokładniej bez możliwości merytorycznej oceny roszczenia ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2009 roku, opubl.

Lex nr 503250). W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, powód (...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G., nie wykazał w sposób skuteczny swojej legitymacji procesowej czynnej. Powód nie przedłożył bowiem umowy przelewu wierzytelności, z której wynikałoby, że nabył wierzytelność dochodzoną pozwem przeciwko J. C.od (...)S.A. w W.. Zdaniem Sądu samo zawiadomienie o zmianie wierzyciela nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania, iż do zmiany wierzyciela rzeczywiście doszło.

Odnośnie przedłożonego wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego Nr (...) / k. 34/ stwierdzić należało, iż dokument ten nie posiadał mocy prawnej dokumentu urzędowego z uwagi na stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w wyroku z dnia 11 lipca 2011 roku, sygn. akt P 1/10, opubl. OTK-A 2011/6/53, zgodnie którym art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z 2005 r. Nr 83, poz. 719, Nr 183, poz. 1537 i 1538 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, z 2008 r.

Nr 231, poz. 1546, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 42, poz. 341, Nr 168, poz. 1323 i Nr 201, poz. 1540, z 2010 r. Nr 81, poz. 530, Nr 106, poz. 670, Nr 126, poz. 853 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622) w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2013 roku, sygn. akt I ACz 284/13 oświadczenie funduszu li tylko potwierdzające istnienie wierzytelności i nabycie ich przez fundusz nie mieści się w kategorii dokumentów urzędowych wymienionych w art. 194 ustawy z 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i w konsekwencji nie może stanowić wystarczającej podstawy do wykazania przejścia uprawnień na następcę, stosownie do treści art. 788 § 1 k.p.c. I wreszcie jak wyjaśnił to Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 czerwca 2013 roku, w sprawie sygn. akt V CSK 329/12, opubl.

Lex nr 1375500, dane ujmowane w księgach rachunkowych funduszu oraz wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia, np. cesji wierzytelności. Dokumenty te potwierdzają więc sam fakt zdarzenia w postaci cesji wierzytelności. Nie stanowią one jednak dowodu na skuteczność dokonanej cesji wierzytelności oraz istnienia i wysokości nabytej wierzytelności. Okoliczności te, w razie ich kwestionowania przez stronę przeciwną, powinien wykazać fundusz odpowiednimi dowodowymi, zgodnie z ciężarem dowodu wynikającym z art. 6 k.c. Reasumując, wobec zakwestionowania przez pozwaną wszystkich okoliczności podnoszonych przez powoda oraz nie wykazania legitymacji procesowej czynnej przez powoda, a co za tym idzie skuteczności umowy cesji, a tym samym istnienia i wysokości wierzytelności dochodzonej pozwem, powództwo na zasadzie przepisu art. 509 k.c. podlegało oddaleniu.

Na marginesie rozważań podnieść należy, iż poza tym powód nie przedstawił wyliczenia skąd wynika kwota zaległości i na jakiej podstawie naliczał abonament po zakończeniu umowy z dnia 23 grudnia 2009 roku. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd oparł na podstawie przepisu art. 98 k.c. w zw. z § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461).

Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.