Legislator Case Law & Legislation
VI U 494/14 AI generated

Social Security Court grants pension for special conditions work based on witness testimony and employment certificate.

Case Number VI U 494/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court partially allowed the insured's appeal, granting the right to a pension based on a 15-year period of work in special conditions. The insured argued for an unrecognized work period as a tractor driver, while the Social Security Institution denied the claim due to lack of documentary proof and reliance on witness testimony. The court ruled in favor of the insured by validating witness statements and the employment certificate, establishing that the work occurred in special conditions, but found no liability for the institution since the insured failed to provide the required official documents.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: The court may consider witness testimony and employment certificates to verify work in special conditions when documentary evidence is missing, but the Social Security Institution bears no liability if the applicant fails to present the mandatory official documents required by law.

Keywords

AI generated
pension for special conditions witness testimony admissibility employment certificate validation Social Security liability administrative procedure rules

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
Kodeks postępowania cywilnego

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 494/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: H. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 27 stycznia 2014 r. znak: (...) w sprawie: H. M. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu H. M. prawo do emerytury od dnia (...)2014 roku; II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji; Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VI U 494/14

UZASADNIENIE

Które, zostanie nagrane w systemie audio - video i zastąpi uzasadnienie pisemne. Ubezpieczony H. M. w dniu(...) (...) złożył wniosek o emeryturę z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach, we wniosek, we wniosku oświadczył, że jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego i, że wnosi o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na dochody budżetu państwa. Zaskarżoną decyzją z dnia 27 stycznia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury, powołując się na przepisy ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zakład, a w szczególności na paragraf 4 tego rozporządzenia i artykuł 184 Ustawy Emerytalnej, zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ w jego ocenie nie został udowodniony przez ubezpieczonego wymagany 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania, organ rentowy przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 roku, czyli na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej okresy składkowe 26 lat 3 miesięcy 16 dni oraz okres stażu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 12 lat 11 miesięcy i 24 dni. Uzasadniając swoje stanowisko Organ Rentowy wskazał, że nie jest uprawniony do rozpatrywania zeznań świadków odnośnie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony.

Na rozprawie ubezpieczony wyjaśnił, iż domaga się uwzględnienia do okresu swojej pracy w szczególnych warunkach, okresu nie uznanego przez Organ Rentowy w postępowaniu administracyjnym, prac..., swojego pracowniczego zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B., po..., od dnia(...) do dnia(...) na stanowisku traktorzysty. Organ Rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie ws..., wskazując, iż nie uwzględnił tego okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) w B., gdyż ubezpieczony wykazywał ten okres na podstawie zy..., pracy w szczególnych warunkach, na podstawie zeznań świadków, a ze zwykłego świadectwa pracy wynikało, iż pracował on jako traktorzysta w (...) w B..

Sąd Okręgowy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków C. K. i W. S. złożonych w dniu dzisiejszym na rozprawie, dowody z przesłuchania ubezpieczonego H. M. oraz dowodu z dokumentów świadectwa pracy z dnia 4 września, przepraszam z dnia 4 kwietnia 1985 roku wystawionego ubezpieczonemu przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych w B. karta 40 akt rentowych, akt rentowych ubezpieczonego ustalił, iż ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 1 września 1977 roku do 15 kwietnia 1985 roku, pracował na stanowisku kierowcy ciągnika i kombajnisty.

Zgodnie z artykułem 184 ustępem 1 Ustawy z dnia 17 grudnia 1988 roku o Emeryturach i Rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2013 roku pozycja 1440, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: punkt 1 okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat dla mężczyzn oraz punkt 2 okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27 ustęp 2 artykułu 184 Ustawy Emerytalnej wskazuje, że emerytura, o której mowa w ustępie 1 artykułu 184 przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do Otwartego Funduszu Emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa, wskazać także należy, iż zgodnie z artykułem 32 Ustawy Emerytalnej ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku będącym pracownikami, o których mowa w ustępie 1, w ustępie 2 przepraszam, o których mowa w ustępie 2 i 3 artykułu 32 zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określona w artykule 27 ustęp 2 i 3, a ustęp 2 artykułu 32 wskazuje, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagającej wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia, artykuł 184 ustęp 1 mówiąc o przepisach dotychczasowych ma na myśli przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze Dziennik Ustaw z 1983 roku nr 8 pozycja 43 z późniejszymi zmianami.

Przepisy tego rozporządzenia określają warunki konieczne do spełnienia, konieczne do nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach i lub w szczególnym charakterze oraz określają rodzaje prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia. Paragraf 2 ustęp 1 rozporządzenia stwierdza, że okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu, są okresy pracy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Ustęp 2 tego paragrafu, to jest paragrafu 2 stwierdza, że okresy pracy, o których mowa w ustępie 1 paragrafu 2 stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionych lub według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustęp 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Przypomnieć należy, iż paragraf 3 rozporządzenia wskazuje, że za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury zwanym dalej wymaganym okresem zatrudnienia uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia, a paragraf 4 ustęp 1 ws..., wskazuje, że pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 dla mężczyzn ma wymagany okres zatrudnienia w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Odnosząc się do stanu faktycznego niniejszej sprawy ustalonego przez Sąd wskazać należy, iż w dziale w wykazie A, w dziale 8 pozycji 3, chodzi o wykaz A stanowiący załącznik do rozporządzenia, gdzie określono prace, rodzaje prac w szczególnych warunkach w transporcie i łączności wskazano, że prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych, są kwalifikowane do tego rodzaju prac. Sąd na podstawie wiarygodnych dowodów z zeznań świadków, które były zgodne z dokumentem świadectwem pracy ubezpieczonego i dowodem z jego przesłuchania ustalił, iż ubezpieczony w okresie od 1 września 1977 roku do 15 kwietnia 1985 roku wykonywał właśnie ten rodzaj zatrudnienia w szczególnych warunkach pracy kierowców ciągników, kombajnów i pojazdów gąsienicowych, ubezpieczony pracował jako traktorzysta, pracował głównie na ciągnikach, a także na kombajnach przy pracach polowych w czasie oprysków chemizacyjnych, w czasie żniw jak również w okresach zimowych przy woż..., przewozie materiałów nawozowych do rolników i następnie na wiosnę przy rozrzucaniu tych materiałów, a także przy odśnieżaniu, była to praca kierowcy ciągnika wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Dlatego na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 2 kodeksu postępowania cywilnego w związku ze wskazanymi wcześniej przepisami prawa materialnego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia spełnienia przez ubezpieczonego ostatniej przesłanki nabycia tego prawa, czyli osiągnięcia wieku 60 lat. W punkcie 2 wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nie ustalenie ostatniej o, o, okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, odpowiedzialność tę, odpowiedzialności tej Organ Rentowy nie ponosi z tego względu, iż ubezpieczony nie legitymował się świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach, a w postępowaniu przed organem rentowym nie mogą być uwzględniane zeznania świadków, gdyż przepisy określające tryb postępowania przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych wskazują, iż praca w szczególnych warunkach powinna być wykazana dokumentami, takich dokumentów ubezpieczony nie miał, dlatego nie było podstaw do stwierdzenia odpowiedzialności Organu Rentowego, o której mowa w artykule 118 ustęp 1a Ustawy Emerytalnej.

Proszę Pana wyrok w niniejszej sprawie jest nieprawomocny, może zostać zaskar...