Legislator Case Law & Legislation
I Ca 269/14 AI generated

Contractual liability upheld for car upholstery damage; insurance company ordered to pay client's repair and expert costs.

Case Number I Ca 269/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reversed the first-instance dismissal, ordering the insurance company to pay the plaintiff 1,900 PLN for car upholstery damage caused by a third party. The court found that the plaintiff suffered a breach of contract due to the third party's faulty work, which triggered the insurance company's obligation under the civil code. Consequently, the court awarded the repair and expert fees while dismissing the remaining claims for interest.

Legislator headnote

AI generated

Art. 471 k.c.; Art. 822 § 1 k.c.; The insurer is liable for damages to a third party caused by the insured's contractual breach, covering the third party's necessary repair and expert costs.

Keywords

AI generated
contractual liability insurance coverage car upholstery damage third party claim civil code provisions

Cited Legislation

AI generated
Art. 471 k.c.
oraz art. 471 k.c. i art.
Art. 822 § 1 k.c.
W myśl art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Art. 481 § 1 k.c.
do dnia zapłaty na podstawie art. 481 § 1 k.c. Powództwo zostało oddalone w pozostałej części w zakresie żądanych przez stroną powodową odsetek ustawowych.
Art. 98 § 1 k.p.c.
(1) kwotę 395 zł tytułem kosztów procesu za drugą instancję na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 6 pkt 3 w zw.
§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku
i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U.
art. 95 k.c
Apelację od powyższego wyroku złożyła powódka, zaskarżając go w całości i zarzucając przede wszystkim naruszenie art. 95 k.c.
art. 99 k.c
art. 471 k.c
Jednakże sąd II instancji nie zgodził się z oceną prawną dokonaną przez Sąd Rejonowy w odniesieniu do zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy art. 471 k.c.
art. 415 k.c
W przeciwieństwie do szerokiego zakresu odpowiedzialności deliktowej (art. 415 k.c.) odpowiedzialność kontraktowa ogranicza się tylko do przypadków, gdy istnieje wcześniejsza, wynikająca z jakiegokolwiek tytułu, np.
art. 627 k.c
Stosownie do art. 627 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ca 269/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Włodzimierz Wójcicki (spr.) Sędziowie: Joanna Rawa Andrzej Kordowski Protokolant: Katarzyna Milewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy z powództwa D. M. (1) przeciwko (...) S.A. z siedzibą w S. i M. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda D. M. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w W. Mazowieckiem z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt VI C 194/13 I. zmienia zaskarżony wyrok i :

1. zasądza od (...) S.A. z siedzibą w S. in solidum na rzecz powódki D. M. (1) kwotę 1900 ( tysiąc dziewięćset) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 marca 2013r do dnia zapłaty;

2. zasądza od pozwanych (...) S.A. z siedzibą w S. in solidum na rzecz D. M. (2) 1653,11 złotych tytułem kosztów procesu;

3. w pozostałej części powództwo oddala; II. zasądza od (...) S.A. z siedzibą w S. in solidum na rzecz D. M. (1) kwotę 395 złotych tytułem kosztów procesu za drugą instancję. Sygn. akt I Ca 269/14

UZASADNIENIE

Powódka D. M. (1) wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) oraz (...) S.A. kwoty 1900 zł tytułem odszkodowania oraz o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że (...) syn powódki A. M. wraz z T. B. zaprowadzili samochód osobowy marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) do firmy prowadzonej przez pozwanego M. S. w celu wykonania czyszczenia skórzanej tapicerki w tymże pojeździe. Po przyprowadzeniu pojazdu do domu, gdy tapicerka wyschła, okazało się, że na skórze są liczne przebarwienia i zacieki.

W wyniku reklamacji, tapicerka samochodowa była ponownie czyszczona, jednakże nie doprowadziło to do oczekiwanego rezultatu. Po nieudanej naprawie pozwany odmówił uznania kolejnej reklamacji. Pozwany M. S. wskazał, że jest ubezpieczony i należy ubiegać się o odszkodowanie od ubezpieczyciela. Ubezpieczyciel nie znalazł podstaw do przyjęcia odpowiedzialności w ramach umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. W odpowiedzi na pozew pozwana (...) S.A. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych na swoją rzecz.

Strona pozwana zaprzeczyła wszelkim twierdzeniom pozwu, które nie zostały i nie zostaną przyznane wprost w toku postępowania i zakwestionowała swoją odpowiedzialność w odniesieniu do zaistniałego zdarzenia i powstałej szkody. Wyrokiem z 16 września 2014 roku, sygn. akt VI C 194/13 Sąd Rejonowy w Zambrowie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w W. Mazowieckiem oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego (...) S.A. w S. kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że powódka D. M. (1) jest właścicielką samochodu osobowego marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...).

Pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce 30 lipca 2002 r. (...) syn powódki A. M. zlecił M. S., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) w C., wykonanie usługi czyszczenia wnętrza ww. auta, celem przygotowania go do sprzedaży. Siedzenia, okładziny oraz boczne drzwi auta obite były jasną skórą. Usługę czyszczenia wykonała żona pozwanego - J. S.. Tego samego dnia A. M. wraz z kolegą T. B. odebrali auto od pozwanego, przy czym w chwili odbioru tapicerka była jeszcze mokra. W chwili odbioru A. M. nie stwierdził widocznych uszkodzeń tapicerki.

Za wykonaną usługę zapłacił pozwanemu cenę w wysokości 150,00 zł. Po upływie 1-2 godz. A. M. zauważył smugi na kierownicy oraz na szybach auta, na siedzeniach zaś pojawiły się różnego koloru plamy i odbarwienia. Okoliczność tę zgłosił on telefonicznie żonie pozwanego, która nakazała mu ponowne przyprowadzenie auta do zakładu. Po dokonanych oględzinach J. S. podjęła próbę usunięcia istniejących plam, używając w tym celu mleczka do skóry firmy (...), jednak nie przyniosło to żadnego efektu. Tego samego dnia A. M. odebrał samochód stwierdzając, że zauważone wcześniej plamy były jeszcze bardziej widoczne.

W związku z powyższym, zażądał on zwrotu ceny zapłaconej za wykonaną usługę. Pozwany nie uwzględnił tego żądania. Syn powódki udał się następnie do zakładu w C., zajmującego się malowaniem i garbowaniem skór, gdzie powiedziano mu, że siedzenia w aucie nadają się wyłącznie do malowania, gdyż do czyszczenia ich użyto zbyt agresywnego środka. W sporządzonej na potrzeby powódki opinii, rzeczoznawca techniczny inż. Z. S. stwierdził, że kształt i charakter ww. plam wskazuje na nierównomierne natryskiwanie na tapicerkę substancji wchodzącej w reakcję chemiczną z jej warstwą wierzchnią powodując przebarwienia skóry.

Koszt wykonania opinii wyniósł 300 zł. 17 sierpnia 2012 roku, wobec poinformowania A. M. o fakcie zawarcia przez pozwanego umowy ubezpieczenia OC z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, wniosek o wypłatę odszkodowania skierowany został do pozwanej (...) S.A. Pismem z 21.09.2012 r. pozwana odmówiła wypłaty odszkodowania, wskazując iż z analizy wynika, że ubezpieczony nie odpowiada za wskazane uszkodzenia tapicerki. Powódka D. M. (1) zleciła firmie (...) s.c. w B. naprawę tapicerki skórzanej w aucie, za którą to usługę 9 listopada 2012 roku wystawiono powódce fakturę VAT na kwotę 1 600 zł.

Pismem z 4 grudnia 2012 roku pozwany wezwany został do zapłaty kwoty 2050 zł, na którą składały się: koszt naprawy i czyszczena tapicerki w wysokości 1600 zł, koszt opinii rzeczoznawcy w wysokości 300 zł oraz koszt porady prawnej w kwocie 150 zł. Sąd Rejonowy zważył, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, aby to powódka była stroną umowy zawartej z pozwanym M. S.. Umowa dotycząca czyszczenia auta zawarta została pomiędzy pozwanym M. S., a synem powódki A. M.. Powództwo w niniejszej sprawie wytoczyła D.

M. (1), a więc osoba niebędąca stroną umowy zawartej z pozwanym, co wyłącza możliwość badania odpowiedzialności pozwanego M. S. pod względem odpowiedzialności kontraktowej. W niniejszej sprawie zasadnicze trudności dotyczyły braku informacji, co do faktycznego stanu tapicerki auta w chwili jego dostarczenia dó zakładu prowadzonego przez pozwanego. Powołana w sprawie biegła sądowa z zakresu usług pralniczych, wyrobów skórzanych i obuwia stwierdziła, że z uwagi na brak opisu reklamowanych elementów w chwili zawierania umowy oraz braku dokumentacji fotograficznej brak jest możliwości wydania jednoznacznej opinii.

Biegła podkreśliła, że siedziska mają duży stopień zużycia, a czyszczenie agresywną metodą spowodowało uwypuklenie zmian na skórze. Użycie przez pozwanego wskazanych środków, w ocenie biegłej mogło co najwyżej pogłębić zmiany na skórze, które zaistniały już wcześniej na skutek użytkowania pojazdu, a zatem uznać należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż uszkodzenia te powstały wyłącznie w wyniku czyszczenia tapicerki w zakładzie pozwanego. Powódka nie wykazała, aby szkoda polegająca na uszkodzeniu tapicerki auta była konsekwencją zawinionego działania pozwanego, a zatem nie udowodniła, aby pozwany M.

S. ponosił odpowiedzialność za szkodę w postaci uszkodzenia tapicerki samochodowej. Brak możliwości przypisania odpowiedzialności pozwanemu M. S. wyklucza z kolei obciążenie nią pozwanego ubezpieczyciela jak podmiotu zobowiązanego z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia OC. Apelację od powyższego wyroku złożyła powódka, zaskarżając go w całości i zarzucając przede wszystkim naruszenie art. 95 k.c. w zw. z art. 99 k.c. oraz art. 471 k.c. i art. 415 k.c. Wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie powództwa w całości poprzez zasądzenie od pozwanych M.

S. oraz (...) S.A. na rzecz powódki D. M. (1) kwoty 1900 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 1600 zł od 10.11.2012 roku do dnia zapłaty i od kwoty 300 zł od 13.07.2012 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, za obie instancje, według norm przepisanych, ewentualnie, na wypadek uznania przez sąd, że sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy lub że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na apelację powódki, pozwana (...) S.A. z/s w S. wniosła o oddalenie apelacji i o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania przed sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:

Apelacja jako zasadna podlegała uwzględnieniu. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez sąd I instancji i przyjął je za własne. Jednakże sąd II instancji nie zgodził się z oceną prawną dokonaną przez Sąd Rejonowy w odniesieniu do zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy art. 471 k.c. Sąd I instancji stwierdził, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, aby powódka była stroną umowy zawartej z pozwanym M. S., wskazując równocześnie, że umowa dotycząca czyszczenia tapicerki auta zawarta została pomiędzy pozwanym M.

S. a synem powódki A. M., a okoliczność ta, jak również fakt, iż powództwo w niniejszej sprawie wytoczyła D. M. (1), a więc osoba niebędąca stroną umowy zawartej z pozwanym, wyklucza możliwość badania odpowiedzialności pozwanego M. S. pod kątem odpowiedzialności kontraktowej. W konsekwencji Sąd Rejonowy przyjął, że brak możliwości przypisania odpowiedzialności pozwanemu wyklucza z kolei obciążenie nią pozwanego ubezpieczyciela, jako podmiotu zobowiązanego z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia OC. Sąd Okręgowy nie podzielił oceny prawnej dokonanej przez Sąd Rejonowy i zgodził się z apelującą, która podnosiła, że jej syn jako przedstawiciel powódki pozostawił przedmiotowy samochód w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwanego M.

S., w celu wykonania usługi prania skórzanych tapicerek, a pojazd ten stanowi własność powódki i ona jest osobą uprawnioną do zawierania czynności prawnych związanych ze swoją własnością. Zdaniem Sądu Okręgowego, niewątpliwym jest również, że powódka zawarła z pozwanym M. S. umowę o dzieło. Stosownie do art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Syn powódki, w jej imieniu, przyjechał przedmiotowym samochodem do pozwanego M.

S. w celu zamówienia wykonania usługi czyszczenia tapicerki auta, co potwierdzają wyjaśnienia powódki oraz zeznania świadków T. B. i A. M. (k. 66v-67, k. 67v-k. 68, k. 102v-103). Pozwany prowadził bowiem działalność gospodarczą pod firmą (...) w C., w ramach której zajmował się również czyszczeniem tapicerek. Elementami przedmiotowo istotnymi umowy o dzieło są określenie dzieła, do którego wykonania zobowiązany jest przyjmujący zamówienie, a także, z uwzględnieniem regulacji art. 628 w zw. z art. 627 k.c., wynagrodzenie, do którego zapłaty zobowiązany jest zamawiający.

W wypadku umowy o dzieło niezbędne jest, aby starania przyjmującego zamówienie doprowadziły w przyszłości do konkretnego, indywidualnie oznaczonego rezultatu jako koniecznego do osiągnięcia (zob. A. Brzozowski (w:) System prawa prywatnego, t. 7, 2004, s. 327; wyrok SA w Rzeszowie z dnia 21 grudnia 1993 r., III AUr 357/93, OSA 1994, z. 6, poz. 49; wyroki SA we Wrocławiu: z dnia 22 marca 2012 r., III AUa 1265/11, LEX nr 1164105; z dnia 19 kwietnia 2012 r., III AUa 244/12, LEX nr 1164111; z dnia 17 maja 2012 r., III AUa 280/12, LEX nr 1171362 i z dnia 22 maja 2012 r., III AUa 281/12, LEX nr 1171363).

W okolicznościach niniejszej sprawy dziełem, które miało zostać wykonane było wyczyszczenie tapicerki w konkretnym samochodzie, a miała tego dokonać żona pozwanego M. S., która uprzednio stwierdziła, że osoba, która przyjechała przedmiotowym samochodem reprezentuje powódkę jako właścicielkę i obejrzała tapicerkę, po czym strony zgodnie uznały, że za umówionym wynagrodzeniem, tapicerka zostanie wyczyszczona tak, jak życzy sobie tego powódka. W ocenie sądu II instancji postępowanie stron wyczerpuje elementy przedmiotowo istotne umowy o dzieło.

Niestety, czyszczenie tapicerki nie przyniosło efektów jakich oczekiwała powódka i nie udało się ich uzyskać również po ponownym czyszczeniu w wyniku uwzględnienia zgłoszonej reklamacji. W związku z tym, zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie art. 471 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Podstawowym obowiązkiem dłużnika jest spełnienie świadczenia zgodnie z treścią zobowiązania, co prowadzi do jego wygaśnięcia.

Dłużnik, który nie wykona świadczenia lub wykona je nienależycie, ponosi odpowiedzialność kontraktową za szkodę, jaką na skutek tego poniósł wierzyciel. W przeciwieństwie do szerokiego zakresu odpowiedzialności deliktowej (art. 415 k.c.) odpowiedzialność kontraktowa ogranicza się tylko do przypadków, gdy istnieje wcześniejsza, wynikająca z jakiegokolwiek tytułu, np. z mocy prawa, bezpodstawnego wzbogacenia, orzeczenia sądu czy aktu administracyjnego, więź obligacyjna między wierzycielem a dłużnikiem, a w okolicznościach niniejszej sprawy wynika ona z zawartej przez strony umowy o dzieło.

W sytuacji odpowiedzialności pozwanego M. S., pozwana (...) S.A. w S. jest podmiotem zobowiązanym solidarnie do naprawienia szkody z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia OC. W myśl art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Powódka na skutek zaistniałej z winy pozwanego M. S. szkody, poniosła koszty prywatnej opinii rzeczoznawcy w kwocie 300 zł, udokumentowanej rachunkiem nr (...) z 12.07.2012 roku oraz koszty naprawy tapicerki skórzanej w kwocie 1 600 zł, co zostało udokumentowane fakturą VAT nr (...) z 9.11.2012 roku.

Zasadnym zatem okazało się zasądzenie na rzecz powódki D. M. (1) od pozwanych (...) S.A. w S. in solidum łącznej kwoty 1 900 zł na podstawie art. 471 k.c. i art. 822 § 1 k.c. Odsetki ustawowe zostały zasądzone od 4 marca 2013 roku, tj. od dnia doręczenia pozwu stronie pozwanej (k.

46) do dnia zapłaty na podstawie art. 481 § 1 k.c. Powództwo zostało oddalone w pozostałej części w zakresie żądanych przez stroną powodową odsetek ustawowych. Mając na względzie wynik sprawy, Sąd Okręgowy zasądził od pozwanych (...) S.A. z siedzibą w S. in solidum na rzecz D. M. (1) kwotę 1 653,11 zł tytułem kosztów procesu na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku poz. 490).

Na kwotę 1653,11 zł składają się: opłata od pozwu 95,00 zł, zwrot kosztów stawiennictwa świadków w kwocie 134,76 zł (k. 69), 88,60 zł (k. 73), 149,76 zł (k. 116), koszty wynagrodzenia biegłego 398,14 zł (k. 135) i 169,85 zł (k. 162) oraz koszty zastępstwa procesowego przed sądem I instancji w kwocie 600 zł z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd II instancji, ze względu na wynik sprawy, zasądził od (...) S.A. z siedzibą w S. in solidum na rzecz D.

M. (1) kwotę 395 zł tytułem kosztów procesu za drugą instancję na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku. Na zasądzoną kwotę 395 zł składają się: kwota 95 zł tytułem zwrotu opłaty od apelacji i kwota 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.