Appeal court quashes lower court verdict due to insufficient analysis of property ownership transfer via assignment contract.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance verdict and remanded the case for a new trial. The lower court found the defendant guilty of intentional damage and misappropriation but failed to adequately analyze whether the assignment contract transferred ownership of the phone or merely usage rights. The court ruled that the first instance's brief reasoning on the transfer of title was insufficient to support the conviction for misappropriation, which requires proof of ownership over another's property.
Legislator headnote
AI generatedArt. 124 § 1 k.w.; Art. 119 § 1 k.w.; Art. 509 k.c.: A conviction for misappropriation requires proof that the defendant intended to appropriate another's property; if the transfer of ownership via assignment is unclear or limited to usage rights, the lower court must clarify this issue before convicting.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 845/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Tomkiewicz Protokolant st.sekr.sądowy Rafał Banaszewski przy udziale oskarżyciela publicznego- asp. szt. Jacka Kępińskiego po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy A. Ż. obwinionego o wykroczenie z art. 124§1 kw i art. 119§1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie IX Wydziału Karnego z dnia 30 czerwca 2014r. sygn. akt IX W 1509/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Olsztynie IX Wydział Karny wyrokiem z dnia 30 czerwca 2014r. w sprawie IX W 1509/14 przeciwko A. Ż. obwinionemu o to, że w dniu 23 grudnia 2013 r. o godz. 16.20 w O. przy ul. (...) umyślnie dokonał uszkodzenia telefonu komórkowego marki L. (...) poprzez rzucenie go na chodnik i rozdeptanie nogą oraz w tym samym miejscu i czasie dokonał przywłaszczenia tego telefonu o wartości 200 zł na szkodę K. G.. tj. o czyn z art. 124 § 1 k.w. i art. 119 § 1 k.w. orzekł: I obwinionego A. Ż. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 124 § 1 k.w. i art. 119 § 1 k.w. i za to z mocy art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. skazał go na karę grzywny w wymiarze 500 (pięćset) złotych. II zwolnił obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. Od powyższego wyroku apelację złożył obwiniony zaskarżając przedmiotowy wyrok w całości. Skarżący zarzucił orzeczeniu:
1) uznanie pomówienia go o umyślne uszkodzenie telefonu komórkowego marki L. (...) za prawdziwe.
2) uznanie przywłaszczenia przez obwinionego telefonu komórkowego marki L. (...) za prawdziwe. W oparciu o powyższą argumentację skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie w zakresie, w jakim wskazuje na konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania. Na wstępie stwierdzić należy, że poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia co do samego przebiegu zdarzenia z dnia 23 grudnia 2013r. zastrzeżeń nie nasuwają. Wątpliwości budzi jednakże kwestia własności telefonu komórkowego, którego zniszczenia i przywłaszczenia obwiniony A. Ż. miał się dopuścić. Z pisemnych motywów wyroku zdaje się wynikać teza, iż w ocenie Sądu Rejonowego, na skutek umowy cesji obwiniony utracił tytuł własności przedmiotowego aparatu.
Czy teza ta jest słuszna trudno zweryfikować w postępowaniu odwoławczym, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem bliższych analiz Sądu Rejonowego i aspekt ten (mimo,że kluczowy dla sprawy) Sąd I-szej instancji skwitował zaledwie dwoma zdaniami, z których w zasadzie nic konkretnego nie wynika. Sąd ten stwierdził bowiem jedynie lakonicznie, że obwiniony w 2007r. na mocy cesji przeniósł swoją wierzytelność względem (...) na K.G. zaś cesja jest to przeniesienie praw własności, a także praw do roszczeń (k.76). Czy w opisanym przypadku cesja rzeczywiście przeniosła własność aparatu na Cesjonariusza tego Sąd Rejonowy jednoznacznie nie wskazał, zaś treść owej umowy cesji rodzi w tym zakresie pewne wątpliwości.
Z treści formularza umowy (k.81) wynika bowiem, że na skutek cesji Cedent dokonuje na rzecz Cesjonariusza cesji wszelkich praw i obowiązków wynikających z Umowy o Świadczenie Usług Telekomunikacyjnych, a Cesjonariusz je przejmuje, w tym m.in. prawa do korzystania z karty SIM i telefonu . Skoro wskazana umowa w odniesieniu do telefonu expressis verbis mówi jedynie o prawie do korzystania, to kwestię własności aparatu należałoby wyjaśnić bardziej szczegółowo, niż uczynił to Sąd Rejonowy. Wyjaśnienie to jest dodatkowo o tyle konieczne, że z dołączonego do apelacji oświadczenia Ł.
M. - konsultanta ds.Sprzedaży wynika, że „cesja umowy (…)nigdy nie obejmuje sprzętu (telefonu komórkowego)” (k.82). Na marginesie przy tym odnotować należy, że w świetle przepisów kodeksu cywilnego (art.509 k.c.) p rzelew wierzytelności (cesja) jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel (cedent) przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej (cesjonariusza) (zob. W. Czachórski, Zobowiązania , 2007, s. 394; M. Pazdan, Przelew wierzytelności na zabezpieczenie , KPP 2002, z. 1, s. 127; na temat podmiotów, przedmiotu i treści stosunku zobowiązaniowego zob. uwagi zawarte w komentarzu do art. 353).
Przedmiotem cesji mogą być przede wszystkim wierzytelności, rozumiane jako prawa podmiotowe przysługujące wierzycielowi do żądania od dłużnika spełnienia świadczenia (w tym zarówno całe wierzytelności, jak i ich części); zob. E. Łętowska (w:) System prawa cywilnego , t. III, cz. 1, s. 903; K. Zagrobelny (w:) E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz , 2013, s. 956–957; B. Łubkowski (w:) Komentarz , t. II, 1972, s. 1221; I. Heropolitańska, Zabezpieczenie wierzytelności banku , Warszawa 1997, s. 203, a także wyrok SN z dnia 11 grudnia 2009 r. (V CSK 184/09, LEX nr 553748).
Niezależnie od uwag powyższych, w świetle argumentów podnoszonych przez obwinionego należałoby rozważyć również kwestię dotyczącą stanu jego świadomości w odniesieniu do własności spornego telefonu albowiem, co oczywiste, wykroczenie przywłaszczenia mienia może być popełnione jedynie z winy umyślnej, z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i tylko w odniesieniu do mienia cudzego. Mając zatem powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok należało uchylić a sprawę tę przekazać Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania ( art. 437§1 kpk w zw. z art.109§1 kpw).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I-szej instancji winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości, z uwzględnieniem uwag powyższych.