Legislator Case Law & Legislation
VII Ka 1121/14 AI generated

Appeal court reduced fine for public urination from 800 to 100 PLN based on defendant's financial hardship.

Case Number VII Ka 1121/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially reversed the first-instance judgment, reducing the fine for public urination from 800 to 100 PLN. The defendant argued the original penalty was disproportionate compared to similar cases and cited severe financial difficulties, including supporting a child and concubine. The court accepted the appeal, finding the 800 PLN fine excessively harsh given the defendant's confession, remorse, and specific financial circumstances, while upholding the conviction and other procedural aspects.

Legislator headnote

AI generated

Art. 140 k.w.; Art. 53 kk; Art. 437 §2 kpk; Art. 636 §1 kpk; Art. 119 kpw: When a fine is disproportionately high relative to the offender's financial capacity and mitigating circumstances like confession and remorse, the appellate court may reduce the penalty to ensure proportionality and enforceability.

Keywords

AI generated
public urination offense disproportionate fine reduction financial hardship defense appellate sentence modification proportionality principle sentencing confession and remorse mitigation state bearing appeal costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 140 k.w.
o czyn z art. 140 k.w. orzekł: I obwinionego G.
Art. 53 kk
jest adekwatna do wagi i okoliczności popełnionego czynu, odpowiada dyrektywom wymiaru kary określonym w art. 53 kk i leży w możliwościach płatniczych obwinionego.
Art. 437 §2 kpk
Mając zatem powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok zmieniono jak w części dyspozytywnej orzeczenia, w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymując w mocy (art. 437 §2 kpk).
Art. 636 §1 kpk
Z uwagi na uwzględnienie apelacji wniesionej wyłącznie na korzyść obwinionego, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa (art. 636 §1 kpk w zw.
Art. 119 kpw

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Ka 1121/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Tomkiewicz Protokolant st.sekr.sądowy Rafał Banaszewski przy udziale oskarżyciela publicznego- asp. szt. Jacka Kępińskiego po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy G. H. obwinionego o wykroczenie z art. 140 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 18 września 2014r. sygn. akt II W 461/14 I.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że wymierzoną obwinionemu karę grzywny łagodzi do 100 (stu) zł; II.w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy; II.kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Mrągowie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 18 września 2014r. w sprawie II W 461/14 przeciwko G. H. obwinionemu o to, że w dniu 06 października 2013 r. w M. na os. (...) dopuścił się nieobyczajnego wybryku poprzez załatwienie potrzeby fizjologicznej w miejscu publicznym tj. o czyn z art. 140 k.w. orzekł: I obwinionego G. H. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 140 k.w. skazał go na karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych. II zwolnił obwinionego od kosztów postępowania w całości.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony zaskarżając wyrok – jak zdaje się to wynikać z kontekstu- w zakresie dotyczącym kary. Skarżący zarzucił orzeczeniu niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy oraz niewspółmierność kary grzywny orzeczonej w kwocie 800 zł, podczas, gdy koledzy obwinionego za ten sam czyn otrzymali mandaty w kwocie 100 zł. W oparciu o powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie mu kary grzywny w kwocie 100 (sto złotych) z uwagi na trudną sytuację materialną G.

H.. Ponadto skarżący wniósł o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy obwinionego jak i w aspekcie przyjętej kwalifikacji prawnej czymu. Dokonana w tym zakresie analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym w art. 4 kpk a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami zawartymi w art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione. Przypisane G. H. wykroczenie zagrożone jest karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1.500 zł albo karą nagany.

Sąd I instancji zasadnie uznał, że konieczne i celowe było orzeczenie wobec obwinionego kary łagodniejszego rodzaju przewidzianej za to wykroczenie, to jest grzywny. Odnosząc się jednakże do apelacji obwinionego stwierdzić należy, że argumentacja w niej zaprezentowana zasługuje na podzielenie. Analiza zebranego materiału dowodowego i kontrola całości rozstrzygnięcia wskazuje na konieczność korekty wyroku w zakresie orzeczonej wobec obwinionego kary grzywny. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzenie obwinionemu grzywny w kwocie 800 zł jest karą rażąco surową.

Wprawdzie zachowanie obwinionego nie może być usprawiedliwione, to jednak na uwadze należy mieć także postawę G. H., który przyznał się do winy, wyraził skruchę i zobowiązał się do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Mając na względzie w szczególności sytuację materialną obwinionego, który otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 850,00 zł brutto i ma na utrzymaniu konkubinę, niespełna dwuletnią córkę oraz 13-letniego syna konkubiny, uznać należy, iż grzywna w kwocie 100 zł. jest adekwatna do wagi i okoliczności popełnionego czynu, odpowiada dyrektywom wymiaru kary określonym w art. 53 kk i leży w możliwościach płatniczych obwinionego.

Mając zatem powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok zmieniono jak w części dyspozytywnej orzeczenia, w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymując w mocy (art. 437 §2 kpk). Z uwagi na uwzględnienie apelacji wniesionej wyłącznie na korzyść obwinionego, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa (art. 636 §1 kpk w zw. z art. 119 kpw).