Court partially allowed appeal to reduce fine for false asset declaration in court costs case.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially granted the plaintiff's appeal against a lower court decision imposing a fine for failing to disclose assets. The plaintiff argued she was unaware of her property due to illness and lack of income sources, while the lower court found she knowingly provided false information. The court ruled that although the plaintiff was not incompetent, she intentionally omitted material facts to secure a fee waiver, justifying the fine but reducing its amount to half the maximum.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o kosztach sądowych w postępowaniu cywilnym; art. 102 ust. 1; art. 111 ust. 1: A fine may be imposed for knowingly providing false circumstances to obtain a fee waiver, but the penalty can be mitigated if the obligor must still pay all prescribed fees and expenses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz 720/14 POSTANOWIENIE K., dnia 29 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. W. przeciwko bankowi (...) Spółka Akcyjna w W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 2 października 2014r. w sprawie I C 599/13 postanawia:
1. zmienić punkt 2 zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że obniżyć grzywnę do kwoty 500 (pięćset) złotych;
2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie. Sygnatura akt II Cz 720/14
UZASADNIENIE
Postanowienie z dnia 2 października 2014 r., Sąd Rejonowy w Kaliszu cofnął przyznane powódce zwolnienie od kosztów sadowych oraz skazał powódkę na grzywnę w kwocie 1000 zł. W postanowieniu stwierdzono, że powódka w dacie składania wniosku celowo i świadomie nie wskazała wszystkich składników majątku, jakie w tej dacie były jej własnością a nadto nie wykazała wszystkich źródeł dochodu rodzin. Ponadto powódka w ciągu ostatnich dwóch lat przeniosła nieodpłatnie kilka składników swojego majątku mających znaczną wartość pod tytułem darmym.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosłam powódka, zaskarżając je w całości. Zarzucając naruszenie przepisów postepowania art. 233 oraz art. 102 ust.1 i art. 111 ustawy o kosztach sądowych, wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości oraz umorzenie postepowania w całości, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu podała, ze leczy się neurologicznie i w związku ze swoja chorobą nie uświadamiała sobie, ze jest właścicielką mieszkania a ponadto lokal, jak i inne rzeczy (pojazdy) był używany przez inne osoby.
Nie wiedziała również że jej mąż uzyskał jakiekolwiek środki pieniężne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. W świetle dokonanych przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ustaleń i nie podważonych przez skarżąca wynika, że powódka składając wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oświadczenie w trybie art. 102 ust.1 ustawy o kosztach sądowych […], nie podała wszystkich okoliczności dotyczących jej sytuacji majątkowej oraz dochodów. Te zaś, które zostały ustalone przez Sad Rejonowy wskazują, że powódka nie spełniała i nadal nie spełnia warunków do zwolnienia od kosztów sądowych nawet w części.
Odnosząc się natomiast do zarzutów zmierzających do uchylenia wymierzonej powódce grzywny w kwocie 1000 zł, to należy zważyć, że przesłanką skazania zgodnie z art. 111 ust.1. ustawy o kosztach sądowych […], jest uzyskanie takiego zwolnienia na podstawie świadomego podania nieprawdziwych okoliczności. Jak wynika z treści zażalenia powódka nie jest osobą nieporadną, skoro zarzuty w swoim zażaleniu sprecyzowała konkretnie, powołując się nie tylko na przepisy ale nawet na sytuację w przedmiocie swoich spraw majątkowych. Powódka jest osoba stosunkowo młodą (45l.), aktywną zawodowa, trudno zatem przyjąć, aby nie wiedziała jak wypełnić bardzo czytelny druk o stanie majątkowym i rodzinnym.
Zdaniem Sądu Okręgowego powódka znając obowiązek uiszczenia opłat sądowych przy wniesieniu pozwu świadomie i celowo nie ujawniła wszystkich istotnych dla oceny sytuacji okoliczności, uzyskując w ten sposób w oparciu o nieprawdziwe dane zwolnienie od kosztów, które wobec ujawnionych faktów należało cofnąć. Mając powyższe na uwadze uzasadnione było skazanie powódki na grzywnę, lecz w ocenie Sądu Okręgowego funkcję penalną zrealizuje grzywna w połowie maksymalnej jej wysokości tj,. w kwocie 500 zł., bowiem zgodnie z art. 111 ust.1 zdanie drugie niezależnie od obowiązku uiszczenia grzywny powódka jest obowiązana uiścić wszystkie przepisane opłaty i pokryć obciążające ja wydatki.
Z podanych wyżej przyczyń z mocy art. 386 §1 w zw. z art. 397 §2 k.p.c. należało zmienić punkt 2 zaskarżonego postanowienia oraz z mocy art. 385 w zw. zart. 397 §2 k.p.c. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie jako bezzasadne.