KIO dismisses appeal and orders mutual cost bearing for security deposit refund in public procurement.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the contractor's appeal regarding the rejection of their bid and ordered the refund of the security deposit. The contractor argued for cost allocation against the contracting authority, while the authority contended the rejection was based on insufficient security certificates. The court ruled that since the appeal was dismissed and no third party participated, costs must be borne mutually under the specific provision for such dismissal scenarios.
Legislator headnote
AI generatedArt. 186 ust. 2, 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych; costs of the appeal procedure are borne mutually when the appeal is dismissed without a third party participating and the objections are considered before the opening of the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: KIO 465/14 POSTANOWIENIE z dnia 24 marca 2014 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Rakowska Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 marca 2014 r. w Warszawie odwołania z dnia 10 marca 2014 r. wniesionego przez wykonawcę Vitrociset S.p.A. z siedzibą w Rzymie, Via Tiburtina 1020, 00156 Rzym (Włochy) zastępowanego przez: M……… T……….., adwokata w Spółce Adwokackiej T…………. i Partnerzy, ul. Podwale 3/9, 00-252 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez Inspektorat Uzbrojenia, ul.
Królewska 1/7, 00-909 Warszawa postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze 2.nakazać Urzędowi Zamówień Publicznych zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Vitrociset S.p.A. z siedzibą w Rzymie, Via Tiburtina 1020, 00156 Rzym (Włochy) zastępowanego przez: M……….. T……….., adwokata w Spółce Adwokackiej T……….. i Partnerzy, ul. Podwale 3/9, 00-252 Warszawa kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), stanowiącej równowartość wpisu uiszczonego przez wykonawcę Vitrociset S.p.A. z siedzibą w Rzymie, Via Tiburtina 1020, 00156 Rzym (Włochy) zastępowanego przez:
M……….. T………., adwokata w Spółce Adwokackiej T……………. i Partnerzy, ul. Podwale 3/9, 00-252 Warszawa Stosownie do art. 198a i art. 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907) na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……..……… Sygn. akt: KIO 465/14 U z a s a d n i e n i e Inspektorat Uzbrojenia w Warszawie, zwany dalej „zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy dnia 29 stycznia 2004 r.
Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907), zwanej dalej „ustawą Pzp”, prowadzi, w trybie negocjacji z ogłoszeniem, postępowanie o udzielenie zamówienia na „Zakup konwertera informacji radiolokacyjnej dla obiektów ZPR-10S, TU-20L, WSA-10-3 i TSS-10S dla potrzeb ich integracji z systemem ACCS”. Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 28 maja 2013 r., nr 2013/S 101-172836. W dniu 27 lutego 2014 r. (pismem z tej samej daty) zamawiający poinformował wykonawcę Vitrociset S.p.A. z siedzibą w Rzymie (Włochy), zwanego dalej „odwołującym”, o wynikach oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu, informując odwołującego, iż nie spełnia on warunków udziału w postępowaniu.
W uzasadnienie zamawiający wskazał m.in., iż z wyjaśnień przesłanych przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego pismem nr DK/Wych/ZBIN/3-71/2014III/2 wynika, iż firma VITROCISET S.P.A. z Włoch posiada odpowiedniki świadectw bezpieczeństwa przemysłowego nie pierwszego a drugiego stopnia do klauzuli TAJNE i NATO SECRET ważne do dnia 3 marca 2021 r., co zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o Ochronie Informacji Niejawnych oraz Polityką Bezpieczeństwa NATO-C-M(2002)49 oznacza brak możliwości przetwarzania informacji niejawnej we własnych systemach teleinformatycznych wykonawcy.
W dniu 10 marca 2014 r. (pismem z tej samej daty) odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej (wpływ pisma do zamawiającego w dniu 10 marca 2014 r.) od niezgodnych z przepisami ustawy czynności zamawiającego, zarzucając zamawiającemu naruszenie: art. 7, art. 22, art. 25 ustawy Pzp oraz § 2 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz. U. z 2013 r. poz. 231), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie dokumentów", poprzez błędne przyjęcie, że odwołujący nie spełnił warunków dopuszczenia go do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a w konsekwencji nieuzasadnione niedopuszczenie odwołującego do udziału w tym postępowaniu.
Jednocześnie odwołujący wniósł o:
1. nakazanie zamawiającemu powtórzenia czynności zamawiającego, względnie o 2. unieważnienie czynności zamawiającego. W zakresie wniosków dowodowych wniósł o:
1. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszego odwołania na okoliczności w nim wskazane 2. zobowiązanie zamawiającego do przedłożenia na rozprawie dokumentów będących w posiadaniu zamawiającego - pisma zamawiającego z dnia 4 października 2013 roku o znaku V/1227^13 oraz pisma Służby Kontrwywiadu Wojskowego o znaku DK/Wych/ZBIN/G-7V2014III/2 (nr wch. zamawiającego 223/111/14) oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów na okoliczności wskazane w niniejszym odwołaniu 3. dopuszczenie i przeprowadzenie z dowodu opinii biegłego w zakresie prawa obcego - prawa włoskiego na okoliczność: a. ustalenia treści regulacji prawnych Republiki Włoskiej w zakresie zdolności do ochrony informacji niejawnych, w tym wskazanie, czy prawo włoskie przewiduje określone stopnie uprawnień potwierdzających zdolność do ochrony informacji niejawnych b. rodzajów dokumentów, certyfikatów, zaświadczeń wydawanych przez odpowiednie organy Republiki Włoskiej w celu potwierdzania zdolności do ochrony informacji niejawnych, w tym w szczególności dokumentów potwierdzających (i) ogólną zdolność do ochrony informacji niejawnych, (ii) zdolność do ochrony informacji niejawnych obejmującą przetwarzanie tych informacji w systemach teleinformatycznych oraz (iii) zdolność do ochrony informacji niejawnych obejmującą możliwość przetwarzania tych informacji w użytkowanych obiektach c. rodzajów dokumentów, certyfikatów, zaświadczeń wydawanych przez odpowiednie organy Republiki Włoskiej w celu potwierdzania zdolności do ochrony informacji niejawnych do klauzuli NATO-SECRET, w tym prawa do przetwarzania informacji niejawnej we własnych systemach teleinformatycznych d. wyjaśnienia uprawnień wynikających z wydawanego przez Prezesa Rady Ministrów (P.C.M) - Departament Informacji Bezpieczeństwa (D.I.S) - Centralne Biuro ds.
Tajności (informacji niejawnych) (USCe) Republiki Włoch certyfikatu NOSI, EAD, COMSEC, o których mowa w akcie prawnym „Decreto del Presidente del Consilio dei Ministry z dnia 22 lipca 2011 roku e. zakresu uprawnień pełnomocnika ds. bezpieczeństwa zgodnie z regulacjami prawa włoskiego f. form i charakteru zabezpieczania przed jakimkolwiek kopiowaniem i rozpowszechnianiem dokumentów, certyfikatów opatrzonych pieczęcią państwową ze stemplem „Riproduzione vietata". Zamawiający oświadczył na posiedzeniu w dniu 24 marca 2014 r., iż uwzględnia odwołanie w całości.
Mając na uwadze powyższe Izba zważyła co następuje: Art. 186 ustawy Pzp stanowi, że „w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu Izba może umorzyć postępowanie na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. (...)”. Jak wynika z akt niniejszego postępowania do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden z wykonawców.
Zamawiający w toku posiedzenia przed Izbą oświadczył, iż uwzględnia w całości zarzuty odwołania. Tym samym stwierdzić należy, iż na skutek uwzględnienia w całości zarzutów podniesionych w odwołaniu, jak i okoliczności, iż po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca Izba uznała, że zachodzą przesłanki umożliwiające umorzenie postępowania zgodnie z przepisem art. 186 ust. 2 ustawy Pzp. Odnosząc się do uregulowań ustawowych dotyczących kosztów postępowania stwierdzić należy, iż art. 192 ust. 10 ustawy Pzp stanowi, iż strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6 ustawy.
Oznacza to więc, iż ustawa przewiduje dwa sposoby ponoszenia kosztów przez strony postępowania, uzależniając je od charakteru rozstrzygnięcia. Pierwszy, a więc orzeczenie o kosztach stosownie do wyniku postępowania, wskazujący iż koszty ponosi ten, który w rzeczywistości przegrał prowadzony przez Izbą spór. Będą to więc wszelkie koszty orzeczone w wydanym wyroku (rozstrzygnięciu merytorycznym), jak i postanowieniu o odrzuceniu odwołania – w myśl zasady – „stosownie do wyniku postępowania”, gdyż odrzucenie odwołania następuje w istocie z winy je wnoszącego na skutek wystąpienia enumeratywnie wskazanych w ustawie przesłanek.
Tym samym sformułowanie „z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6 ustawy Pzp” oznacza, iż kwestie związane z kosztami postępowania w przypadku uwzględnienia zarzutów w całości reguluje ten właśnie przepis, w którym odróżniono przypadki związane z umorzeniem postępowania odwoławczego na podstawie art. 186 ust. 2 i 3 ustawy Pzp, uzależniając poniesienie kosztów jedynie od występowania w tym postępowaniu przystępującego, bądź jego braku. I tak w przypadku określonym w art. 186 ust. 2 ustawy Pzp ustawodawca przewidział, że koszty postępowania odwoławczego znosi się wzajemnie, zaś w przypadku określonym w art. 186 ust. 3 ustawy Pzp – koszty ponoszone są przez zamawiającego, jeśli uwzględnienie zarzutów nastąpiło po otwarciu rozprawy, albo znosi się wzajemnie, jeśli uwzględnienie zarzutów nastąpiło przed otwarciem rozprawy.
Obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy Pzp okoliczność ponoszenia przez zamawiającego kosztów postępowania odwoławczego w sytuacji umorzenia postępowania z powodu uwzględniania w całości zarzutów odwołania, uzależniają od tego, czy w postępowaniu odwoławczym występuje przystępujący, czy też nie występuje i od tego, czy uwzględnienie zarzutów nastąpiło przed otwarciem rozprawy, czy też po jej otwarciu. W przedmiotowej sprawie brak było przystępującego, a uwzględnienie zarzutów odwołania nastąpiło na posiedzeniu z udziałem stron, ale przed otwarciem rozprawy.
Sytuację tę należy oceniać zatem w kontekście regulacji zawartej w art. 186 ust. 2 ustawy Pzp i odnoszącego się do niej regulacji dotyczącej kosztów postępowania odwoławczego z art. 186 ust. 6 pkt 1) ustawy Pzp, na podstawie której koszty znosi się wzajemnie. Stanowisko odmienne byłoby nieuprawnione i różnicowało sytuację zamawiającego, w zależności od tego czy na danym etapie mamy do czynienia z przystępującym, czy też nie, zrównując w tym jedynym przypadku postanowienie zapadłe na posiedzeniu z orzeczeniem zapadłym na rozprawie.
Nadto nie można łączyć określonych skutków prawnych określonego działania zamawiającego, na które posiada ona przyzwolenie w obowiązujących przepisach prawa ze skutkami, w tym przypadku znaczną dolegliwością finansową, w sytuacji gdy określone treści faktycznie można wywieść z art. 186 ust. 2 ustawy Pzp. Dlatego też, orzekając o kosztach postępowania odwoławczego, Izba uwzględniła okoliczność, iż koszty te znoszą się wzajemnie z mocy przepisu art. 186 ust. 6 pkt 1) ustawy Pzp, orzekając jednocześnie o konieczności zwrotu kwoty wpisu uiszczonego przez odwołującego na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący: ……..………