Legislator Case Law & Legislation
XII Gz 215/13 AI generated

Court quashes fine for suspended company directors due to missing accounting report obligations.

Case Number XII Gz 215/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court overturned a fine imposed on company directors for failing to submit financial reports for the years 2002-2011. The defendants argued that the company had been suspended since 2002 and thus had no obligation to file reports, while also claiming one director joined the board in 2010. The appellate court found these facts critical to determining the reporting period and the applicability of exemptions for suspended entities, ruling that the first-instance court failed to address them.

Legislator headnote

AI generated

Art. 12 ust. 3b ustawy o rachunkowości; Art. 69 ustawy o rachunkowości; Art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym; Art. 1052 k.p.c.: The court must examine whether a company's suspension exempts it from financial reporting obligations and whether a director was liable for past periods prior to joining the board.

Keywords

AI generated
financial reporting obligations company suspension exemption directors liability period KRS entry amendment administrative fine quashing

Cited Legislation

AI generated
art. 12 ust. 3b ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.
W tym przedmiocie wskazać należy na art. 12 ust. 3b ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz.U.
art. 69 ustawy o rachunkowości
co jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 69 ustawy o rachunkowości, to na kierowniku jednostki ciąży obowiązek sprawozdawczy (zgodnie z ustawą kierownikami jednostki są członkowie zarządów spółek kapitałowych).
art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym
Sąd I instancji stwierdził, że skoro stosowny wniosek nie został przez uczestnika postępowania złożony w wyznaczonym terminie, to na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym w zw.
art. 1052 k.p.c.
z art. 1052 k.p.c. należało postanowić, jak w sentencji.
art. 386 § 4 k.p.c.
Wskazując, więc na powyższe motywy na mocy art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
art. 1052 k.p.c
art. 386 § 4 k.p.c
Wskazując, więc na powyższe motywy na mocy art. 386 § 4 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Wskazując, więc na powyższe motywy na mocy art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XII Gz 215/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku Wydział XII Gospodarczy Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dariusz Janiszewski Sędziowie: SSO Jolanta Safader – Skwarlińska SSO Bożena Kachnowicz – Kokot (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu z udziałem Stoczni (...) spółki z ograniczona odpowiedzialnością w G. oraz E. L. i K. R. o nałożenie grzywny na skutek zażalenia E. L. i K. R. od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2013 roku, sygn. akt VII Ns Rej. KRS(...) postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu Gdańsk – Północ w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Sygn. akt XII Gz 215/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku nałożył na członków zarządu Stocznia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością E. L., K. R. grzywnę w wysokości po 2.000 zł za niewykonanie postanowienia Sądu z dnia 18 września 2012 r. zobowiązującego do złożenia wniosku o zmianę wpisu w Krajowy Rejestrze Sądowym (punkt I postanowienia); ponownie zobowiązał uczestnika postępowania do:

1. złożenia wniosku o zmianę wpisu na formularzu KRS –Z30 podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji ujawnionym w rejestrze celem wpisu wzmianki na temat złożenia rocznego sprawozdania finansowego za 2002-2011 r., 2. uiszczenia wymaganych opłat, tj. opłaty sądowej w wysokości 40 zł i opłaty za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym w wysokości 250 zł, 3. dołączenia w oryginale lub odpisie urzędowo poświadczonym (art. 694 4 § 1 k.p.c.): sprawozdania finansowego za rok 2002 – 2011 (tj. bilansu, rachunku zysku i strat, informacji dodatkowej) podpisanych przez zarząd oraz osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, sprawozdania z działalności jednostki w roku 2002 -2011 r. podpisanego przez zarząd, uchwał organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty za rok 2002 -2011, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem ponownego zastosowania grzywny przewidzianej w przepisach k.p.c. o egzekucji świadczeń niepieniężnych (punkt II postanowienia).

W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że Stocznia (...) sp. z o.o. nie wypełniła obowiązku nałożonego na nią przez bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa w przedmiocie złożenia sprawozdania finansowego za lata 2002- 2011. W uzasadnieniu zaznaczono, że termin do złożenia sprawozdania upłynął najpóźniej każdego roku dnia 16 lipca – zgodnie z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy o rachunkowości. Sąd I instancji stwierdził, że skoro stosowny wniosek nie został przez uczestnika postępowania złożony w wyznaczonym terminie, to na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym w zw. z art. 1052 k.p.c. należało postanowić, jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienia wniósł uczestnik K. R.. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania w całości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że spółka od wielu lat tj. od 2004 r. nie prowadzi działalności gospodarczej. Prócz tego skarżący dodał, że jest członkiem Zarządu spółki od listopada 2010 r. Skarżący wskazywał na trudną sytuację finansową spółki. Zażalenie na postanowienia wniósł także uczestnik E. L.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej od 2002 r. i że nie posiada środków finansowych na pokrycie jej kosztów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenia zasługują na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy Sąd I instancji przyjął, że uczestnik postępowania Stocznia (...) sp. z o.o. nie wypełnił obowiązku sprawozdawczego ponieważ nie złożył sprawozdania finansowego za lata 2002 – 2011. Sąd Rejonowy nałożył na członków Zarządu E. L. i K. R. grzywnę w wysokości po 2.000 zł za niewykonanie postanowienia Sądu z dnia 18 września 2012 r. zobowiązującego do złożenia wniosku o zmianę wpisu w Krajowy Rejestrze Sądowym. W przedmiotowej sprawie zwrócić jednak należy uwagę na fakt, iż obaj skarżący podnosili, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej z uwagi na fakt jej zawieszenia, do której to okoliczności w ogóle nie odniósł się Sąd I instancji, a jedynie stwierdził, że argument ten nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Okręgowego wbrew stanowisku Sądu I instancji jest to natomiast okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, albowiem rzutuje na możliwość określenia okresów, za jaki spółka powinna sporządzić sprawozdania finansowe a tym samym odpowiedzialności w tym zakresie skarżących. W tym przedmiocie wskazać należy na art. 12 ust. 3b ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz.U. 2013.330 j.t.), który pozwala na zwolnienie z obowiązku sporządzenia sprawozdania finansowego. Przepis ten bowiem stanowi, że można nie zamykać ksiąg rachunkowych za rok obrotowy, w którym działalność jednostki przez cały czas pozostawała zawieszona, chyba że jednostka dokonuje odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych lub występują inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze majątkowym lub finansowym.

W konsekwencji brak obowiązku sporządzenia sprawozdania finansowego pociąga za sobą brak konieczności przeprowadzenia badania sprawozdania oraz eliminuje konieczność dopełnienia obowiązków informacyjnych z tym związanych np. wobec KRS. W kontekście powyższego uregulowania, mając na uwadze twierdzenia K. R., że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej od 2004 r. oraz E. L., że sytuacja taka ma już miejsce wcześniej bo od 2002 r. ustalenia jednoznacznego wymaga, zatem czy fakt ten odpowiada rzeczywistości, albowiem spółka albo nie miałaby w ogóle obowiązku składania sprawozdania finansowego w sytuacji zaprzestania (zawieszenia) prowadzenia działalności gospodarczej już od 2002 r. do chwili obecnej lub też obowiązek ten obejmowałby jedynie rok okres od 2002 do 2004 r. w przypadku zawieszenia działalności od 2004 r.

Ponadto Sąd Okręgowy zauważył, że Sąd I instancji nie odniósł się także do zarzutów K. R., który podnosił, że jest członkiem Zarządu dopiero od listopada 2010 r. co jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 69 ustawy o rachunkowości, to na kierowniku jednostki ciąży obowiązek sprawozdawczy (zgodnie z ustawą kierownikami jednostki są członkowie zarządów spółek kapitałowych). W rezultacie, jeżeli twierdzenia skarżącego w tym zakresie są uzasadnione, to brak podstaw do obciążania go obowiązkiem sprawozdawczym za lata 2002 - 2011, a jedynie uzasadnionym byłoby natomiast przyjęcie okresu za 2010 i 2011 rok.

W ocenie Sądu Okręgowego powyższe okoliczności przemawiały za uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Rzeczą Sądu I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie, więc ustalenie, od kiedy faktycznie spółka zaprzestała (zawiesiła) prowadzenia działalności gospodarczej oraz w jakim okresie K. R. sprawował funkcję członka Zarządu i dopiero wówczas rozstrzygnąć, czy na członkach Zarządu w ogóle ciążył obowiązek sprawozdawczy, którego niedopełnienie skutkować winno nałożeniem stosownej grzywny.

Wskazując, więc na powyższe motywy na mocy art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.