Appeal dismissed because appellant failed to prove inability to pay court fees despite new investment claims.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to deny exemption from appeal fees. The appellant, a joint-stock company, argued that new investment projects required increased staffing and external contractors, yet the court found their financial documentation selective and unconvincing. The court ruled that the appellant's net income of nearly 2 million PLN proved they possessed sufficient assets, and their attempt to shift litigation costs to the state was deemed an unjustified obstruction of proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal must be dismissed if the appellant fails to demonstrate a lack of means to pay court fees, particularly when new financial arguments do not alter the established financial picture or constitute an attempt to shift litigation costs to the state.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 203/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zakładu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D. przeciwko Centrum Handlowemu (...). K., W. G. Sp. j. z siedzibą w M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy z dnia 18 lutego 2013 r., sygn. akt VI GC 107/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty od zażalenia z dnia 7 sierpnia 2912 r. i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że pozwany składał już podobne wnioski, które zostały prawomocnie oddalone, zaś obecnie powołuje się na nowe okoliczności tj. prowadzone w firmie prace inwestycyjne, wymagające zwiększenia zatrudnienia i zaangażowania firm zewnętrznych. W ocenie Sądu przedłożona przez pozwanego wybiórcza dokumentacja nie daje wiarygodnego obrazu jego aktualnej sytuacji finansowej.
W jednak każdym razie wynika z niej, że pozwany dysponuje majątkiem i obraca znacznymi środkami finansowymi. W II kwartale ub. roku osiągnął przychód netto ze sprzedaży w wysokości 1.907.000 zł. Tym samym pozwany w dalszym ciągu nie wykazał braku środków na opłatę od zażalenia, jak i na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Żaląc się na powyższe postanowienie pozwany domagał się jego uchylenia, odwołując się do tych samych argumentów, które stanowiły podstawę jego wniosków o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Sytuacja finansowa pozwanej spółki była już przedmiotem analizy przez sądy obu instancji, które uznały iż spółka nie wykazała braku środków, tak na pokrycie kosztów sądowych, jak i opłacenie pełnomocnika. Uzasadniając swój ponowny wniosek pozwany powołuje się na okoliczność wdrożenia prac inwestycyjnych w swoim zakładzie. Decyzja w tym przedmiocie musiała być poprzedzona kalkulacją możliwości finansowych pozwanego, która powinna uwzględniać wszystkie koszty działalności, do których jak wiadomo pozwanemu należą także koszty związane z obroną swoich praw przed sądem.
Działania pozwanego dowodzą, że inne zobowiązania traktuje priorytetowo, oczekując finansowania jego procesów, tak w zakresie kosztów sądowych, jak i pomocy pełnomocnika, ze środków Skarbu Państwa, czyli de facto innych obywateli, co nie może zasługiwać na aprobatę, tym bardziej, że analiza akt sprawy i treści obszernej ilości składanych przez pozwanego pism procesowych ewidentnie wskazuje, że jego czynności zmierzają do nieuzasadnionego tamowania postępowania. Takie działania są sprzeczne z celem postępowania sądowego i Skarb Państwa nie może ich finansować.
Z tych względów zażalenie, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu przez Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.