Legislator Case Law & Legislation
II S 62/13 AI generated

Appeal dismissed because the complaint failed to explicitly request a finding of procedural delay.

Case Number II S 62/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's complaint regarding unreasonable delay in the lower court proceedings. The plaintiff alleged that the request for a court-appointed lawyer was ignored and that the delay threatened her case outcome, but only requested a response. The court ruled that the complaint lacked a mandatory constructive element: an explicit request to declare the proceedings delayed, as required by the relevant statute. Consequently, the court rejected the appeal without summoning the plaintiff to correct the deficiencies.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1, 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; A complaint for unreasonable delay must contain an explicit request to declare the proceedings delayed, otherwise it is inadmissible.

Keywords

AI generated
procedural delay complaint requirements constructive element unreasonable delay inadmissible complaint court-appointed lawyer procedural rights

Cited Legislation

AI generated
art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Stosownie do treści art. 6 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II S 62/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Łuchtaj (spr.) Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Iwona Tchórzewska Sędzia Sądu Okręgowego Tomasz Lebowa po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku w Lublinie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym, prowadzonym przez były Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim w sprawie I Co 1263/12 (obecnie I Co Sądu Rejonowego w K.), bez nieuzasadnionej zwłoki postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 roku do Sądu Okręgowego w Lublinie wpłynęła skarga, złożona przez J. K. w dniu 23 kwietnia 2013 roku (data stempla pocztowego), dotycząca przewlekłości postępowania w sprawie I Co 1263/12 byłego Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim (obecnie I Co 1263/12 Sadu Rejonowego w Kraśniku). W skardze wskazano, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skarżąca złożyła w październiku 2012 roku i mimo, że Sąd „przyznał” jej postanowienie to żaden adwokat dotychczas nie zajął się sprawą. Skarżąca wskazała, że nie wie dlaczego Sąd ciągle zmienia zdanie a adwokaci odnawiają jej pomocy.

Podkreśliła, że zwłoka naraża ją na straty i może skutkować przegranie sprawy. W końcowej części skargi J. K. wniosła o udzielenie jej odpowiedzi. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a nadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

W rozpoznawanej sprawie skarga nie zawiera koniecznego elementu konstrukcyjnego w postaci wniosku o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Wymogu, o którym mowa nie spełnia sformułowanie w skardze wniosku o treści „Proszę o odpowiedź” Skargę, która nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca, na podstawie art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, bez wzywania do uzupełnienia braków. Z tych wszystkich względów i na mocy wskazanych wyżej przepisów prawa Sąd Okręgowy orzekł jak sentencji postanowienia.