Social court dismissed pension appeal; applicant failed to prove 15 years of special conditions work. 15 years of special conditions work required for early pension. Court rejected claim due to insufficient evidence. Applicant failed to prove 15 years of special conditions work. Court dismissed appeal based on statutory requirements. Applicant failed to prove 15 years of special conditions work. Court dismissed appeal based on statutory requirements. Applicant failed to prove 15 years of special conditions work. Court dismissed appeal based on statutory requirements.

Sygn. akt : VU 315/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant: Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. w Legnicy sprawy z wniosku R. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania R. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 30 stycznia 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 315/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 stycznia 2013r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy R. P. prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu podał, że wnioskodawca nie ma prawa do świadczenia, ponieważ nie udowodnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych wobec wymaganych 15 lat. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie uznał za pracę w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wnioskodawcy w (...)Przedsiębiorstwie (...)od 5 lipca 1972r. do 31 stycznia 1992r. gdyż na udokumentowanie w/w okresu wnioskodawca przedłożył zaświadczenie, w którym nie podano charakteru pracy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.

W dokumencie tym powołano się na niewłaściwe przepisy branżowe zawierające wykazy stanowisk, na których praca uprawniał do wzrostu emerytury a nie do obniżenia wieku emerytalnego. Dodał, iż w świadectwie pracy wskazano, iż wnioskodawca w okresie od 5 lipca 1972r. do 1 kwietnia 1973r. był zatrudniony na stanowisku „murarza-tynkarza” a od 2 kwietnia 1973r. „technika budowy” zaś w świadectwie pracy w szczególnych warunkach wskazano, iż w okresie od 5 lipca 1972r. do 30 maja 1973r. był zatrudniony jako „murarz”. Od wskazanej decyzji odwołanie złożył wnioskodawca R.

P.wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu domagał się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w (...)Przedsiębiorstwie (...)od 5 lipca 1972r. do 31 stycznia 1992r. W odpowiedzi na odwołanie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. P.urodził się (...) Na dzień 01 stycznia 1999r. wykazał 26 lat, 5 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Nie przystąpił do OFE. Wniosek o emeryturę złożył w dniu 23 stycznia 2013r. (bezsporne) W okresie od 5 lipca 1972r. do 31 stycznia 1992r. był zatrudniony w (...)Przedsiębiorstwie (...)w L.na stanowiskach: - murarza-tynkarza – od 5 lipca 1972r. - technika budowy – od 2 kwietnia 1973r. - majstra na budowie – od 10 listopada 1977r. W okresie zatrudnienia na stanowisku murarza-tynkarza wykonywał prace murarskie na dachach. Stawiał mur o wys. ok. 60 cm z bloczków betonowych lub cegieł, układał płyty panwiowe, ocieplał je a następnie wylewał na nie beton.

Ustawiał prefabrykowane kominy, które w części wystającej ponad dach były następnie obmurowywane. Na stanowisku technika budowy pracował w nadzorze nad montażem prefabrykowanych elementów – przy odbiorze elementów prefabrykowanych, wymiarowaniu ścian zewnętrznych i nośnych, ich pionowaniu, przy wykonywaniu zbrojeń wieńców i węzłów na budynku, układaniu z elementów prefabrykowanych ścian, schodów, stropów, układaniu izolacji (styropianu i uszczelek) ścian. Kierował w tym czasie pracą 2-4 brygad montażowych. Brygady te wykonywały takie same prace i składały się z montażystów, zbrojarzy i cieśli budowlanych.

Na stanowisku majstra budowy wykonywał takie same prace jak technik budowy, przy czym w tym czasie podlegało mu 7 brygad montażowych Dowody: akta osobowe: świadectwo pracy, angaże zeznania świadków J. B. 00:04:27-00:17:28 S. M. 00:17:43-00:24:52 wyjaśnienia wnioskodawcy 00:24:52-00:34:24 Sąd zważył: Odwołanie wnioskodawcy R. P. nie może zostać uwzględnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 pkt 2 tj. 25 lat dla mężczyzn.

Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.

Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Przy czym, zgodnie z §. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.

Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. z 1983 r., Nr. 10, poz.

49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239).

W sprawie bezspornym był fakt iż R. P.urodził się (...)na dzień 01 stycznia 1999r. wykazał 26 lat, 5 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, nie przystąpił do OFE. Wniosek o emeryturę złożył w dniu 23 stycznia 2013r. Sporną kwestią wymagają ustalenia było to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadków, tj. J. B.oraz S. M.i wyjaśnieniach wnioskodawcy oraz dokumentacji zawartej w aktach osobowych dotyczących zatrudnienia w (...)Przedsiębiorstwie (...).

Wprawdzie akta osobowe z tego zatrudnienia są bardzo skromne, zawierają jednie świadectwo pracy, kilkanaście angaży, przy czym tylko jeden z nich wskazuje wyraźnie na stanowisko, na którym wnioskodawca pracował (majstra budowy – angaż z 24.11.1980) – ale w powiązaniu ze zgodnymi zeznaniami świadków i wyjaśnieniami wnioskodawcy – stanowią logiczna i powiązaną całość. Na podstawie przedstawionego materiału dowodowego, Sąd podzielił stanowisko organu rentowego w tym zakresie, że wnioskodawca nie ma 15 lat pracy w warunkach szczególnych.

Nie jest pracą w wykonywana w szczególnych warunkach praca murarza wykonującego montaż gotowych elementów prefabrykowanych na dach, montaż prefabrykowanych kominów, wykonywanie ich podmurówek. Pracami w szczególnych warunkach w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych związanymi z pracami murarskimi są jedynie prace zbrojarskie i betoniarskie – nie należą do nich prace polegające na montażu elementów prefabrykowanych, nawet jeśli w pewnym zakresie układa się przy nich zbrojenie czy wylewa beton, nie są nimi również prace ciesielskie.

Nie można tych prac również zaliczyć do prac dekarskich – prace dekarskie to prace wykonywane w całości przy układaniu dachu. W odniesieniu do zatrudnienia wnioskodawcy na stanowisku technika budowy i majstra budowy to należy wskazać, iż warunkiem zakwalifikowania określonych prac jako prac wymienionych w dziale XIV poz. 24 w wykazie A (kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno – techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie) jest to, aby ubezpieczony bezpośrednio wykonywał czynności dozoru, przy czym prace te muszą być wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie (tj. prace w warunkach szczególnych).

Praca określona w dziale XIV poz. 24 wykazu A, nie musi polegać na stałym przebywaniu w szkodliwych warunkach. Istotne jest jednak, by dozór był wykonywany bezpośrednio, tj. by czynności te polegały na bezpośrednim strzeżeniu prawidłowego toku pracy i bezpieczeństwa podległych pracowników (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2009r., II UK 31/09, LEX nr 559949). Przy czym istotne w tej sprawie jest to, że większość prac, które nadzorował wnioskodawca nie były pracami wykonywanymi w szczególnych warunkach.

Nie jest bowiem taka pracą nadzór nad brygadami zajmującymi się montażem prefabrykowanych elementów – przy odbiorze elementów prefabrykowanych, wymiarowaniu ścian zewnętrznych i nośnych, ich pionowaniu, przy wykonywaniu zbrojeń wieńców i węzłów na budynku, układaniu z elementów prefabrykowanych ścian, schodów, stropów, układaniu izolacji (styropianu i uszczelek) ścian. W świetle przedstawionych okoliczności, uznając, że wnioskodawca nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach i tym samym nie spełnił warunków wskazanych w treści przepisu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego – oddalił odwołanie wnioskodawcy R.

P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 30 stycznia 2013r.