Court dismissed pensioner's appeal against police pension revaluation based on valid constitutional control of the law.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the pensioner's appeal regarding the revaluation of his police pension using a fixed monetary amount. The pensioner argued this method violated constitutional principles, citing a pending case before the Constitutional Tribunal. The court ruled that the revaluation was lawful because the specific provisions had already been validated by the Constitutional Tribunal and were in force at the time of the decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 ust. 3, art. 6 ustawy policyjnej; Art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej: The court must uphold administrative decisions based on statutory provisions that have not been successfully challenged by the Constitutional Tribunal, even if they involve less favorable revaluation methods for certain beneficiaries.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 99/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Wiesława Kruczkowska Protokolant: Marta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 roku w Białymstoku sprawy M. P. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. o waloryzację emerytury policyjnej na skutek odwołania M. P. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. z dnia 29 lutego 2012 roku Nr (...) I. oddala odwołanie; II. zasądza od M. P. na rzecz Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt V U 99/13
UZASADNIENIE
Decyzją Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie waloryzacji policyjnej emerytury z dnia 29 lutego 2013 r., nr (...) na podstawie przepisu art. 5 ust. 3 i art. 6 ustawy z dnia z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r.
Nr 8., poz. 67 j.t. ze zm.) (dalej jako: ustawa policyjna), w związku z art. 4 i 5 ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 118) (dalej jako: ustawa zmieniająca) ustalono M. P. nową wysokość policyjnej emerytury wraz z przysługującymi dodatkami od dnia 1 marca 2012 r. Wysokość emerytury została obliczona poprzez dodanie do dotychczasowej emerytury kwoty waloryzacji określonej w art. 4 ustawy zmieniającej, tj. kwoty 71 zł.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. P. kwestionując sposób waloryzacji świadczenia emerytalnego poprzez zastosowanie waloryzacji kwotowej, podnosząc, iż jest ona sprzeczna z celem waloryzacji oraz przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu powoływał się na zawisłą przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawę o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów ustawy zmieniającej. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniósł, iż dokonana waloryzacja kwotowa jest zgodna z obowiązującym w tym zakresie stanem prawnym.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Bezsporna jest okoliczność, iż zaskarżoną decyzją dokonano ustalenia nowej wysokości emerytury policyjnej M. P. na podstawie przepisu art. 5 ust. 3 i art. 6 ustawy policyjnej, w związku z art. 4 i 5 ustawy zmieniającej. Zgodnie z powołanym przepisem art. 6 ustawy policyjnej emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Natomiast przepis art. 5 ust. 3 stanowi, iż jeżeli w okresie między zwolnieniem ze służby funkcjonariusza a ustaleniem prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej przypadały waloryzacje emerytur i rent inwalidzkich, podstawę wymiaru tych świadczeń podwyższa się wskaźnikami wszystkich kolejnych waloryzacji przypadających w tym okresie.
Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, której przepisy znajdują zastosowanie odpowiednio do emerytur policyjnych (art. 5 ust. 1 pkt 8 ustawy zmieniającej), w 2012 r. waloryzacja od dnia 1 marca polega na dodaniu do kwoty świadczenia, w wysokości przysługującej w dniu 29 lutego 2012 r., kwoty waloryzacji w wysokości 71 zł. Przepisy ustawy zmieniającej, będące podstawą zaskarżonej decyzji, były przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, który wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. (K 9/12, OTK-A 2012/11/136, Dz.U. z 2012 r., poz. 1555) orzekł, iż art. 4 ust. 1 – 8 w odniesieniu do świadczeń wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1, 2, 4 – 15 oraz w art. 6 w związku z art. 7 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw są zgodne z art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zasadami ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji, zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W uzasadnieniu powołanego wyroku wskazano, iż waloryzacja kwotowa została wprowadzona ze względu na konieczność realizacji konstytucyjnych zasad: zachowania równowagi finansów publicznych oraz solidaryzmu społecznego. Związek zaskarżonych przepisów z tymi wartościami konstytucyjnymi uzasadnia przyjęcie przez ustawodawcę incydentalnej regulacji mniej korzystnej dla lepiej sytuowanych świadczeniobiorców. Wspomniane zróżnicowanie jest uzasadnione także z punktu widzenia wartości współtworzących zasadę sprawiedliwości społecznej, co Trybunał uzasadnia, rozpatrując zarzut naruszenia tej zasady.
Kryterium różnicowania pozostaje zatem w związku z innymi wartościami, zasadami czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne traktowanie podmiotów podobnych. Przepisy ustawy zmieniającej w zakresie waloryzacji kwotowej utraciły moc z dniem 31 grudnia 2012 r. W związku z powyższym, iż przepisy na podstawie, których dokonano waloryzacji kwotowej nie zostały skutecznie zakwestionowane w toku kontroli przed Trybunałem Konstytucyjnym, brak było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Waloryzacja została dokonana na podstawie obowiązujących w dacie ustalenia nowej wysokości świadczenia przepisów prawa.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. (pkt I). O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. Wysokość kosztów ustalono na podstawie § 11 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r.
Nr 163, poz. 1349 ze zm.).