Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 1449/12 AI generated

Court reduced sentence by merging drunk driving and traffic offense into one crime under Polish law.

Case Number IV Ka 1449/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the first-instance judgment's separate sentencing for two distinct crimes committed by the defendant. The lower court incorrectly treated drunk driving and violating a driving ban as separate offenses, whereas the prosecution argued they constituted a single continuous act. The court ruled that because the actions occurred at the same time and place, they should be merged into one crime, resulting in a reduced sentence and a suspended execution period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 2 kk; Art. 177 § 1 kk; Art. 244 kk; When a single act of driving under the influence of alcohol simultaneously violates a driving ban and causes a traffic accident, it constitutes one criminal act subject to cumulative qualification, requiring the court to apply the principle of the single punished act to reduce the legal assessment.

Keywords

AI generated
drunk driving traffic accident driving ban single criminal act cumulative qualification suspended sentence appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 2 kk
oskarżonego o przestępstwa z art. 178a § 2 kk, art.
Art. 177 § 1 kk
178a § 2 kk, art. 177 § 1 kk w zw.
Art. 244 kk
178 § 1 kk oraz art. 244 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 24 października 2012 r.
Art. 11 § 2 kk
z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art.
Art. 11 § 3 kk
178 § 1 kk i art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
Art. 69 § 1 kk
c) na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art.
Art. 69 § 2 kk
c) na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art.
Art. 70 § 1 pkt 1 kk
69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby; II.
art. 177 § 1 k.k
o czyn z art. 177 § 1 k.k.
art. 178 § 1 k.k
z art. 178 § 1 k.k.; III.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 291/10
Supreme Court quashes lower court verdict for treating two drunk bike rides as separate crimes instead of one combined offense.
I KZP 11/04
Court dismisses legal question on whether drunk driving with prior ban is one or two crimes.
III KK 41/08
postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2008 r., III KK 41/08, Biul.PK 2008/10/37, postanowienie SN z dnia 28 marca 2002 r., I KZP 4/02, OSNKW 2002/5-6/37, postanowienie SN z dnia 2 sierpnia 2006 r., III KK 73/06, OSNwSK 2006/1/1527).
I KZP 4/02
Court rules drunk driving causing an accident constitutes two separate crimes under Polish Criminal Code.
III KK 73/06
postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2008 r., III KK 41/08, Biul.PK 2008/10/37, postanowienie SN z dnia 28 marca 2002 r., I KZP 4/02, OSNKW 2002/5-6/37, postanowienie SN z dnia 2 sierpnia 2006 r., III KK 73/06, OSNwSK 2006/1/1527).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. IV Ka 1449/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dorota Kropiewnicka (spr.) Sędziowie SSO Agata Regulska (...) del. do SO Piotr Wylegalski Protokolant Justyna Gdula przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Janczyńskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy A. S. oskarżonego o przestępstwa z art. 178a § 2 kk, art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk oraz art. 244 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt II K 1072/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) uchyla orzeczenia w przedmiocie kary łącznej i warunkowego zawieszenia jej wykonania zawarte w pkt IV i V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku;

b) przyjmuje, że zarzucane oskarżonemu przestępstwa stanowiły jeden czyn zabroniony, wyczerpujący znamiona z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

c) na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt: IV Ka 1449/12

UZASADNIENIE

A. S. został oskarżony o to, że: I. w dniu 10.07.2012 r. we W. będąc w stanie nietrzeźwości posiadając 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował rowerem marki P. po drodze publicznej jaką jest ulica (...) tj. o czyn z art. 178a § 2 k.k.; II. w dniu 10.07.2012r. we W. kierując rowerem marki P. umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu nie zachował należytej ostrożności jadąc dwukierunkową drogą dla rowerów lewa stroną .ul. (...) od strony lotniska w kierunku Ronda (...), podczas manewru wyprzedzania zderzył się z jadącą z tego samego kierunku rowerzystką J.

S., która w wyniku przewrócenia się doznała stłuczenia barku lewego i głowy, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na czas powyżej dni 7 tj. o czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.; III. w tym samym miejscu i czasie kierując rowerem nie zastosował się do zakazu kierowania rowerem w ruchu lądowym orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej w sprawie II K 52/12 na okres od 12.11.2011 r. do 13.11.2012 r. tj. o czyn z art. 244 k.k. Wyrokiem z dnia 24 października 2012 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej: I. uznał oskarżonego A. S. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie I w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 178a § 2 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; III. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyżej orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił oskarżonemu warunkowo na okres 3 (trzech) lat próby; VI. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 (dwóch) lat; VII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek zapłaty 2000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonej J.

S. tytułem częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem; VIII. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w wysokości 340 złotych, na podstawie art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o środkach karnych, zarzucając Sądowi Rejonowemu obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 42 § 2 k.k., polegającą na mylnym orzeczeniu w stosunku do oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, podczas gdy należało określić zakaz prowadzenia rowerów w czynie I i w czynie II czyli w czynach jednostkowych zarzuconych oskarżonemu.

Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego A. S. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów za czyn I i za czyn II.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zaskarżony wyrok podlegał zmianie, jednak z innych przyczyn niż wskazywane w apelacji prokuratora. Podniesiony przez skarżącego zarzut błędnego orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów oparty był o założenie, że A. S. popełnił trzy samodzielne przestępstwa pozostające w zbiegu realnym, gdy z okoliczności faktycznych sprawy wynikało, że zarzucone oskarżonemu czyny stanowiły w istocie jedno przestępstwo i podlegały kumulatywnej kwalifikacji prawnej. W konsekwencji Sąd Okręgowy z urzędu zmienił zaskarżony wyrok, uznając iż zarzucane oskarżonemu czyny stanowiły przestępstwo wyczerpujące znamiona z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 11 § 3 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, w pozostałej części utrzymując zaskarżony wyrok w mocy.

Nie budziło zwłaszcza wątpliwości, że samodzielnego przestępstwa nie mogło stanowić naruszenie przez oskarżonego obowiązującego go zakazu kierowania rowerami, bowiem zachowanie to ściśle wiązało się z działaniem oskarżonego polegającym na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości. To samo działanie oskarżonego wyczerpywało znamiona dwóch typów przestępstw, a to czynów opisanych w art. 178a § 2 kk oraz art. 244 kk i podlegało kumulatywnej kwalifikacji prawnej. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym sprawca, który pomimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów kieruje nim w stanie nietrzeźwości, popełnia jeden czyn zabroniony, wyczerpujący jednocześnie znamiona przestępstw z art. 178a § 1 lub 2 kk oraz art. 244 kk, o czym decyduje jedność czasu i miejsca bezprawnego działania (por. np. wyrok SN z dnia 5 stycznia 2011 r., IV KK 291/10, Biul.PK 2011/2/18-19, postanowienie SN z dnia 26 sierpnia 2004 r., I KZP 11/04, OSNKW 2004/7-8/84).

W świetle powyższego nie mogło budzić wątpliwości, że nieprawidłowe było rozstrzygnięcie Sądu I instancji, który uznał, że zachowanie oskarżonego wyczerpujące znamiona z art. 244 kk stanowiło samodzielny czyn zabroniony. Analizując zasadność przedstawionych oskarżonemu zarzutów Sąd I instancji powinien był również odnieść się do zagadnienia jedności/wielości czynów polegających na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz spowodowania w wyniku tego wypadku komunikacyjnego. Problematykę powyższą Sąd Rejonowy całkowicie pominął, czego konsekwencją było przypisanie oskarżonemu dwóch przestępstw pozostających w zbiegu realnym.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się zaś, że w wypadku zbiegu zachowań wyczerpujących znamiona przestępstw z art. 178a § 1 lub 2 kk oraz art. 177 § 1 lub 2 kk w zw. z art. 178 kk obowiązkiem Sądu jest przeprowadzenie wnikliwych rozważań na płaszczyźnie jedności/wielości czynu/-ów, tak by poprzez ewentualne odwołanie się do instytucji czynu współukaranego dokonać redukcji ocen prawnokarnych i adekwatnie oddać istotę bezprawnego zachowania się oskarżonego. Przyjmuje się przy tym, że w wypadku gdy oskarżony, który znajdując się w stanie nietrzeźwości spowodował wypadek komunikacyjny, prowadził pojazd przez stosunkowo niedługi czas (tak jak to miało miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy), to zachowanie wyczerpujące znamiona z art. 178a § 1 lub 2 kk powinno być potraktowane jako współukarany czyn uprzedni, zaś kwalifikacja przypisanego oskarżonemu przestępstwa powinna obejmować wyłącznie art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 kk (tak np. postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2008 r., III KK 41/08, Biul.PK 2008/10/37, postanowienie SN z dnia 28 marca 2002 r., I KZP 4/02, OSNKW 2002/5-6/37, postanowienie SN z dnia 2 sierpnia 2006 r., III KK 73/06, OSNwSK 2006/1/1527).

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy bezprawne działanie oskarżonego podlegało kwalifikacji z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, zaś za podstawę wymiaru kary należało przyjąć przepis art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 11 § 3 kk. Stanowiło to podstawę do dokonania stosownej zmiany zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu oraz orzeczenie kary w oparciu o prawidłową podstawę prawną.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok przedstawiał się jako prawidłowy i w tej części należało utrzymać go w mocy. Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonego Sąd Okręgowy zwolnił go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.