Social Security Court dismisses pension recalculation appeal as requested 10-year period falls outside statutory 20-year window.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the applicant's appeal against a decision to recalculate his pension base. The applicant argued that using earnings from 1961-1970 would yield a higher benefit, but the court found this period invalid. The court ruled that the law requires selecting 10 years from a specific 20-year window preceding the pension application year, which excludes the requested dates.
Legislator headnote
AI generatedArt. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS; The pension recalculation period is strictly limited to the 20 years preceding the application year, making any request to extend this window to include earlier years legally impermissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 790/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Zabrocka Protokolant: st.sekr.sądowy Małgorzata Kreft-Pabis po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. w Gdańsku sprawy S. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o wysokość emerytury na skutek odwołania S. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 28 lutego 2013 r. nr (...) oddala odwołanie / na oryginale właściwy podpis/ Sygn. akt 790/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 lutego 2013 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. przeliczył wnioskodawcy S. S. podstawę wymiaru emerytury w oparciu o przepis art. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS , przyjmując do podstawy wynagrodzenie , które stanowiło podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych tj. lat 1962-1971. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się zmiany przedmiotowej decyzji i przeliczenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem zarobków z lat 1961-1970, który to okres jest korzystniejszy.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniósł o jego oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że podstawa wysokości świadczenia z przyjętego okresu jest najkorzystniejsza dla ubezpieczonego , bowiem wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 136,91%. Wskaźnik z 20 lat z całego okresu zatrudnienia wynosi zaś 129,48 %. Jednocześnie podniósł pozwany , iż nie jest możliwe przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem zarobków z lat 1961-1970, albowiem okres ten wykracza poza dwudziestolecie, w którym zawiera się kolejne 10 lat kalendarzowych , przy uwzględnieniu tego, że ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę w 1982roku .
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczony S. S. urodzony (...) w dniu 20 stycznia 1982 r. złożył wniosek o emeryturę . Decyzją z dnia 8 kwietnia 1982r. pozwany organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1 marca 1982 roku. Do ustalenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia pozwany przyjął wynagrodzenie, które stanowiło podstawę wymiaru składek z 12 miesięcy tj. od 1.03.1981r. - 28.02.1981r. . Kolejną decyzją pozwany dokonał przeliczenia emerytury ubezpieczonego przy uwzględnieniu zarobków z okresu 3 lat (1979-1981) ustalając wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na 124, 78 , % Decyzją z dnia 7.10.1997r. , przeliczono kolejny raz emeryturę .
Po uwzględnieniu dodatkowego składnika wynagrodzenia , wskaźnik wynosił 128,13 % Dowód : akta ZUS: wniosek k. 2 , decyzje k. 13 , 44, 89 W dniu 24 lutego 2013r. ubezpieczony wniósł o ponowne przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia z uwzględnieniem zarobków z lat 1961-1978 przedstawionych w zaświadczeniu o zatrudnieniu i zarobkach wystawionym przez Stocznie (...) w G. . Dowód : akta ZUS : wniosek k. 113, zaświadczenie Rp-7 k. 115-116 Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia przy uwzględnieniu zarobków z 20 lat z całego okresu zatrudnienia wynosi 129,48 %, zaś przy uwzględnieniu zarobków z 10 lat -136,91% Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 28 lutego 2013 r. pozwany przeliczył emeryturę ubezpieczonego, przyjmując do podstawy wymiaru wynagrodzenie z 10 lat kalendarzowych lat tj. 1962-1971 i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 136,91 % Dowód : akta ZUS: wyliczenia symulacyjne wskaźników k. 117, wyliczenie wskaźnika z 10 lat k. 118, decyzja, k. 119-120 , Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach emerytalnych ubezpieczonego .
Strony nie kwestionowały ich zgodności z prawdą, zatem również Sąd uznał je za wiarygodne. Stan faktyczny sprawy był zresztą niesporny pomiędzy stronami . Sporne było bowiem jedynie to, czy w świetle obowiązującego prawa możliwe jest wyliczenie świadczenia emerytalnego ubezpieczonego przy uwzględnieniu zarobków z 10 lat przypadających na lata 1961-1970, które to żądanie konsekwentnie podtrzymywał ubezpieczony. Tak określone żądanie nie zasługuję na uwzględnienie. Zgodnie z art. 111ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Przeliczenie świadczeń według powyższych zasad dotyczy ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty w sytuacji, gdy zainteresowany wskazuje do przeliczenia świadczenia okresy ubezpieczenia przypadające przed jego przyznaniem lub zgłoszeniem wniosku o ponowne ustalenie uprawnień, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego. Przy ustalaniu nowej podstawy wymiaru świadczenia ubezpieczony może przyjąć podstawę wymiaru składki z innych - niż pierwotnie uwzględnionych - kolejnych lat kalendarzowych jeżeli wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia jest wyższy od wcześniejszego .
Ubezpieczony , co jest niesporne pobierał do tej pory świadczenie wyliczone przy uwzględnieniu w.w.pw. wynoszącego 128,13 %.z uwzględnieniem zarobków z 3 lat tj. 1979-1981. Wskaźnik wyliczony z 20 lat z całego kresu zatrudnienia jest korzystniejszy , bo wynosi 129,48 %. Najkorzystniejszy jednak jest wskaźnik wyliczony z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176.
Okoliczności tej nie neguje ubezpieczony , domaga się tylko przyjęcia innego przedziału czasowego. Jest to jednak niemożliwe , albowiem w tak określonym przedziale , jak trafnie podnosi pozwany organ , przy uwzględnieniu złożenia wniosku o emeryturę w 1982 r. nie mieści wskazany przez ubezpieczonego okres 1961-1970. Dwudziestolecie , z którego dokonuje się wyboru kolejnych 10 lat kalendarzowych dotyczy okresu 1962-1981 i brak jest jakichkolwiek możliwości , by okres ten wydłużyć do roku 1961 . Mając na względzie powyższe, zaskarżoną decyzję uznać należy za prawidłową , co w oparciu o przywołany przepis oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. uzasadnia oddalenie odwołania.
SSO Elżbieta Zabrocka