Legislator Case Law & Legislation
V U 88/13 AI generated

Social security court dismisses mandatory insurance obligation where a contract is a fixed-price work contract rather than a service contract.

Case Number V U 88/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's decision, ruling that the insured individual was not subject to mandatory social insurance for the specified period. The insured argued that the agreement with the business owner constituted a work contract (umowa o dzieło) rather than a service contract (umowa o świadczenie usług), citing the fixed scope, result-oriented payment, and quality control mechanisms. The court agreed, noting that the core obligation was achieving a specific physical result subject to acceptance, which distinguishes it from a service contract under civil law, thereby exempting the worker from mandatory insurance obligations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 627 k.c.; When a contract involves achieving a specific result subject to acceptance rather than performing services over time, it constitutes a work contract (umowa o dzieło) under civil law, exempting the performer from mandatory social insurance obligations.

Keywords

AI generated
social insurance obligation work contract vs service contract result-oriented agreement quality acceptance criteria fixed-price remuneration mandatory social security civil law classification

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Tym samym zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych nie podlega on obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 02 maja 2009 r.
Art. 627 k.c.
art. 627 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
Art. 477 § 2 k.p.c.
Dlatego też, na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji, zmieniając decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w całości poprzez ustalenie, że S.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc w zw.
§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

Cited Case Law

AI generated
IV CKN 152/00 OSNC 2001/4/63
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2000 r., IV CKN 152/00 OSNC 2001/4/63).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 88/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Helena Mironiuk Protokolant: Anna Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 roku w Białymstoku sprawy Sklepu (...)- R. M.w S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z udziałem ubezpieczonego S. Ś. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia na skutek odwołania Sklepu (...)- R. M.w S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 27 listopada 2012 roku Nr (...)- (...), Nr (...) I.

Zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że S. Ś. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym – emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 02 maja 2009r. do 29 maja 2009r. z tytułu umowy wykonywanej na rzecz R. M.prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Sklep (...)- R. M.w S.. II. Zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. na rzecz odwołującego kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. sygnatura akt V U 88/13

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.decyzją z dnia 27 listopada 2012 r. stwierdził, iż S. Ś.z tytułu umowy o świadczenie usług, którą w zakresie ubezpieczeń społecznych traktuje się jako umowę zlecenia wykonywaną na rzecz płatnika OGRODNIK R. M.prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 02 maja 2009 r. do 29 maja 2009 r. W pkt II i III decyzji organ rentowy ustalił wysokość podstawy wymiaru składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że płatnika składek ze S. Ś. w wymienionym okresie łączyła zawarta 02 maja 2009 r. umowa o dzieło, której przedmiotem było wykonanie dzieła polegającego na pielęgnacji żywopłotów.

Organ rentowy z uwagi na przedmiot zawartej umowy zakwalifikował ją do umowy o świadczenie usług. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. M.zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 627 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, poprzez wadliwe uznanie, że w niniejszym stanie faktycznym, umowa o dzieło zawarta miedzy R. M., a wykonawcą, którego dotyczy zaskarżona decyzja, stanowi umowę o świadczenie usług, do której zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny o zleceniu, nie zaś umowy o dzieło, mimo że prawa i obowiązki stron, objęte ich porozumieniem oraz sposób ich wykonania przez strony wskazują, że strony wiązały jedynie stosunki prawne wynikające z umowy o dzieło, w szczególności z uwagi na to, że: - przedmiot dzieła był w każdym wypadku z góry określony; - wykonanie przedmiotu dzieła było kontrolowane przez R.

M.pod kątem istnienia wad i usterek – każdorazowo był dokonywany odbiór wykonanego przedmiotu dzieła; - w razie stwierdzenia istnienia wad lub usterek, wykonawca był zobowiązywany do ich usunięcia; - wypłata wynagrodzenia była uzależniona od wykonania przedmiotu dzieła w całości oraz w razie stwierdzenia wad lub usterek, była uzależniona od ich usunięcia; - wysokość wynagrodzenia była zróżnicowana w zależności od charakteru poszczególnych przedmiotów dzieła – co świadczy, że w każdej umowie dzieło było z góry indywidualizowane i indywidualnie wyceniane.

Wskazując na powyższe wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez: ustalenie, że S. Ś.nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego: emerytalnego, rentowego oraz wypadkowego, jak również, że nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy na rzecz R. M., w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie, dlatego zaskarżona decyzja podlega zmianie. Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, iż odwołujący R. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Sklep (...) w S. zawierał umowy o dzieło z innymi osobami, w tym także ze S. Ś.. Na podstawie umowy z 02 maja 2009 r. S. S. zobowiązał się do wykonania dzieła polegającego na pielęgnacji żywopłotów. Termin rozpoczęcia dzieła strony ustaliły na dzień 02 maja 2009 r., a termin ukończenia dzieła na dzień 29 maja 2009 r. Spór w niniejszej sprawie dotyczył kwalifikacji prawnej powyższej umowy.

Z treści art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009, nr 205, poz. 1585 ze zm.) wynika, że osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym oraz wypadkowemu od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy.

Stosownie do treści art. 627 kc przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Przedmiotem umowy jest zatem zobowiązanie do wykonania określonego dzieła (rezultatu pracy), które może mieć charakter materialny jak i niematerialny, musi mieć indywidualny charakter i odpowiadać osobistym potrzebom zamawiającego, zaś sama umowa jest umową rezultatu. Zgodnie zaś z treścią art. 734 § 1 kc, przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie, przy czym do umowy o świadczenie usług stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

Przedmiotem tej umowy jest dokonanie określonej czynności faktycznej, która nie musi prowadzić do osiągnięcia indywidualnie oznaczonego rezultatu. Umowa o świadczenie usług jest przykładem umowy starannego działania, podczas gdy umowa o dzieło jest umową rezultatu. Przedmiotem umowy o dzieło jest zatem osiągnięcie z góry oznaczonego wyniku, podczas gdy przedmiotem umowy o świadczenie usług jest jedynie staranne dążenie do osiągnięcia rezultatu, ale jego osiągnięcie nie należy do treści zobowiązania. Zdaniem Sądu umowę zawartą 02 maja 2009 r. pomiędzy odwołującym a S. Ś. należało uznać za umowę o dzieło.

Dokonując analizy charakteru łączącej strony umowy należało mieć na uwadze cel i zgodny zamiar stron. R. M.wyjaśnił, że przedmiotowa umowa dotyczyła formowania bukszpanów i tui przy Urzędzie Miejskim w S.. Odwołujący osobiście sprawdził wykonaną pracę a zapłata nastąpiła po odbiorze. Potwierdził to S. Ś., który zeznał, że umowa dotyczyła doprowadzenia ok. 200 sztuk krzewów bukszpanu i ponad 10 sztuk tui do odpowiedniego wyglądu. Przycinanie tych roślin zajęło mu około 10 dni. Po sprawdzeniu wykonanej pracy odwołujący zapłacił S. Ś.wynagrodzenie.

Okoliczności te zostały potwierdzone przez przesłuchanych w sprawie świadków: M. P., J. S.. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż rzeczywistą wolą stron było zawarcie umowy o dzieło, gdyż celem podjętych czynności było osiągnięcie konkretnego rezultatu, który podlegał ocenie (odbiorowi) pod kątem istnienia ewentualnych wad (k. 11). Nie była to zatem umowa starannego działania, mająca charakter umowy o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o umowie zlecenia. Za osiągnięcie rezultatu, a nie za wykonane czynności S. Ś. otrzymał wynagrodzenie.

S. Ś. zobowiązany był do jednorazowego przycięcia określonych krzewów zgodnie z wymaganiami stawianymi przez odwołującego, nie zaś do przycinania tych krzewów przez dany okres czasu. Jednym z kryteriów pozwalających na odróżnienie umowy o dzieło od umowy o świadczenie usług jest możliwość poddania umówionego rezultatu (dzieła) sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2000 r., IV CKN 152/00 OSNC 2001/4/63). Taka możliwość w przypadku spornej umowy istniała. Odwołujący mógł wyegzekwować poprawę ewentualnych usterek, w przypadku ich wystąpienia, bez wypłaty dodatkowego wynagrodzenia.

Wynagrodzenie jakie otrzymał S. Ś. wypłacone zostało za osiągnięcie rezultatu – przycięcie oznaczonych krzewów do określonej co do kształtu postaci. Organ rentowy nieprawidłowo zatem przyjął, iż wolą stron umowy było świadczenie usług, a nie wykonanie dzieła, gdyż to wynik, a nie określone działania były istotne dla realizacji umowy i z tego też wyniku S. Ś. był rozliczony. Wbrew twierdzeniom Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie niniejszej znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy o dzieło, a nie umów o świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Sąd uznał, że S. Ś. łączyła z odwołującym umowa o dzieło. Tym samym zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych nie podlega on obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 02 maja 2009 r. do 29 maja 2009 r. Dlatego też, na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji, zmieniając decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w całości poprzez ustalenie, że S. Ś. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym wskazanym w pkt I decyzji i brak jest podstaw do ustalenia podstawy wymiaru składek określonych w pkt II i III w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia społecznego: emerytalnego, rentowych, wypadkowego oraz ubezpieczenia zdrowotnego.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc w zw. § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz. 1349 ze zm.).