Legislator Case Law & Legislation
III AUz 82/12 AI generated

Appeal dismissed because the same pension claim is already pending in a separate court case.

Case Number III AUz 82/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the insured's appeal against a Social Insurance Institution decision regarding pension calculation. The insured argued for a specific pension basis based on an old law, claiming he refused the new system, while the opposing party contended the matter was already under judicial review. The court ruled the appeal inadmissible because the exact same claim for pension entitlement was already being processed in a separate ongoing lawsuit, making a second proceeding legally impossible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: If a claim between the same parties is already pending in court, the court must dismiss the new action to prevent duplicate proceedings.

Keywords

AI generated
res judicata pending litigation social insurance pension entitlement duplicate proceedings dismissal of appeal same claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
Art. 385 k.p.c.
w związku z art. 385 k.p.c. oddalił je w całości jako nieuzasadnione.
Art. 397 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji w sprawie brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, dlatego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art.
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z treścią art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
W tej sytuacji w sprawie brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, dlatego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
w związku z art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III A Uz 82/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca: SSA Zofia Rybicka-Szkibiel Sędziowie: SA Barbara Białecka SA Urszula Iwanowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z odwołania J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość świadczenia na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt VI U 487/12, postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie: Decyzją z dnia 1 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G., na podstawie art. 4 ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw w nawiązaniu do art. 88 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z urzędu dokonał waloryzacji świadczenia J. K. od dnia 1 marca 2012 r. W odwołaniu od powyższej decyzji J. K. wskazał, że zaskarża jej punkt IV – podstawę wymiaru renty po waloryzacji od 1 marca 2012 r.

W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, że odmówił przystąpienia do nowej ustawy emerytalnej z 1998 roku, a mimo tego ZUS narzuca mu warunki z tej ustawy co jest bardzo niekorzystnym rozwiązaniem. Odwołujący się zaznaczył, że jego wyborem jest renta inwalidzka z tytułu wypadku w szczególnych okolicznościach i świadczenie przyznane na podstawie ustawy agencyjnej - umowy zlecenia z 1983 r. – rozprawa w toku VI U 546/10 i VI U 547/10 w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim. J. K. wniósł o uchylenie decyzji w kwestii podstawy wymiaru renty do czasu prawomocnego ustalenie sądowego świadczenia rentowego w sprawach VI U 546/10 i VI U 547/10 oraz o sądowe ustalenie prawa do świadczenia rentowego z dniem 1 czerwca 2012 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego odrzucenie wskazując, że zaskarżoną decyzją z dnia 1 marca 2012 r. organ dokonał waloryzacji świadczenia ubezpieczonego. Organ rentowy podniósł, że toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w sprawie VI U 423/12 z odwołania ubezpieczonego od decyzji z dnia 13 marca 2012 r. odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach jaki miał mieć miejsce w dniu 13 sierpnia 1988 r. Zatem roszczenie zgłoszone w niniejszym postępowaniu jest roszczeniem objętym postępowaniem prowadzonym już przed sądem.

Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. J. K. stwierdził, że odwołanie od decyzji z dnia 1 marca 2012 r. dotyczy podstawy do przyznania renty bowiem zamiast podstawy do renty z ogólnego stanu zdrowia winno być wskazane, że renta przysługuje w związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach. Jednocześnie ubezpieczony przyznał, że występował wcześniej z roszczeniem o przyznanie renty w związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach i ta sprawa jest w toku, natomiast do sposobu waloryzacji świadczenia nie wnosi zastrzeżeń.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołanie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro roszczenie ubezpieczonego o przyznanie renty z tytułu wypadku w szczególnych okolicznościach jest już przedmiotem postępowania w sprawie VI U 423/12 dotyczącej odwołania od decyzji z dnia 13 marca 2012 r., to w sprawie zachodzi sytuacja określona w art. 199 § 1 pkt. 2 k.p.c. gdyż między tymi samymi stronami o to samo roszczenie sprawa jest w toku.

Z powyższym orzeczeniem Sądu Okręgowego nie zgodził się J. K., który w złożonym zażaleniu podniósł, że zaskarżenie decyzji dotyczy tylko punktu IV nowo ustanowionej podstawy świadczenia rentowego utworzonego w wyniku kapitalizacji składek ubezpieczeniowych dla osób, które przystąpiły do nowego systemu ubezpieczeniowego w myśl ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. Skarżący podkreślił, że wielokrotnie składał oświadczenia o odmowie przystąpienia do wskazanej ustawy, nigdy nie składał wniosku do organu rentowego w celu kapitalizacji składek ubezpieczeniowych.

J. K. wniósł o potwierdzenie woli odmowy przystąpienia do ustawy emerytalnej z 1998 roku. Na podstawie akt Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. VI U 423/12 Sąd Apelacyjny ustalił: Decyzją z dnia 13 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. ustalił brak prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach jaki miał miejsce w dniu 13 sierpnia 1988 r. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł o zastosowanie wobec niego ustawy obowiązującej w dniu wypadku, czyli ustawy z 1983 roku.

Pełnomocnik ustanowiony dla ubezpieczonego z urzędu, precyzując roszczenie wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej w wyniku wypadku w szczególnych okolicznościach od dnia 6 czerwca 2008 r. (data złożenia wniosku).

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się wadliwości postępowania przed sądem pierwszej instancji i dlatego w całości podziela oraz przyjmuje za własne stanowisko Sądu Okręgowego przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z treścią art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Skoro roszczenie ubezpieczonego zgłoszone w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia podstawy wymiaru świadczenie, przez przyjęcie, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem w szczególnych okolicznościach, a przed Sądem Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydziałem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pod sygn. akt VI U 423/12 toczy się postępowanie o przyznanie prawa do tego świadczenia i to od dnia 6 czerwca 2008 r., to prawidłowo sąd pierwszej instancji przyjął, że pomiędzy tymi samymi stronami i o to samo roszczenie sprawa jest w toku, co stoi na przeszkodzie prowadzeniu drugiego takiego samego postępowania.

Podkreślić przy tym należy, że ubezpieczony nie kwestionuje prawidłowości przeprowadzonej z urzędu waloryzacji świadczenia. Jeżeli odwołanie w sprawie VI U 423/12 zostanie uwzględnione przez sąd to ubezpieczonemu będzie przysługiwało wnioskowane świadczenie od daty złożenia wniosku, a więc od czerwca 2008 r. Zatem, także za okres objęty decyzją z dnia 1 marca 2012 r. organ rentowy będzie zobowiązany do dokonania stosownego przeliczenia świadczenia. W tej sytuacji w sprawie brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, dlatego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c. oddalił je w całości jako nieuzasadnione.