Civil appeal dismissed because procedural order regarding lawyer substitution is not appealable under Polish law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a complaint regarding the substitution of a lawyer. The appellant argued the order was unappealable and premature, citing specific procedural articles. The court ruled the appeal inadmissible because the specific order concerning lawyer substitution does not fall under the category of appealable decisions in Polish civil procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 389 ust. 22 § 1 k.p.c.; Art. 394 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: A procedural order granting a lawyer exemption from the duty to substitute a party is not appealable; appeals must follow the statutory procedure for challenging first-instance judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 253/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło, Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski (spr.), Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w przedmiocie skargi J. J. na postanowienie referendarza sądowego Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 3.08.2012r. o zwolnienie radcy prawnego Ł. R. z obowiązku zastępowania wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 23.10.2012r., sygn. akt I Co 25/10 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 253/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku odrzucił skargę J. J. na postanowienie referendarza sądowego o zwolnieniu radcy prawnego Ł. R. z obowiązku zastępowania wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu, stwierdzając na podstawie art. 398 22 § 1 kpc, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł wnioskodawca, który, zaskarżając je w całości, wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżone orzeczenie jest nietrafne, narusza wskazane w nim przepisy prawa procesowego, nadto przedwczesne z uwagi na powagę pisma procesowego. Skarżący podniósł, że przedmiotowe postanowienie podlega zaskarżeniu w trybie art. 394 kpc.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Sąd I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, stwierdzając, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie jest niezaskarżalne, w konsekwencji czego, uznając zażalenie za niedopuszczalne, prawidłowo odrzucił skargę na orzeczenie referendarza sądowego, Odnosząc się do zawartej w treści zażalenia argumentacji stwierdzić należy, że podstawą odrzucenia skargi był przepis art. 389 22 § 1 kpc a contrario, dotyczący skargi na orzeczenie referendarza sądowego, nie zaś wskazywany przez skarżącego przepis art. 394 kpc, regulujący inną kwestię, mianowicie zażaleń na postanowienia Sądu I instancji.
Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że polska procedura cywilna nie zna pojęcia „powagi pisma procesowego”, zaś przywoływane również w treści zażalenia przepisy art. 109 uksc i art. 199 kpc nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie wpadkowej. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, mocą art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, oddalił zażalenie J. J., jako że było ono niezasadne.