Constitutional Court dismisses appeal on constitutional complaint regarding unequal court cost treatment. The Court rejects the claim that differential cost rules violate constitutional rights. The appeal is inadmissible as it fails to challenge the substantive ruling. The Court upholds the statutory interpretation of cost provisions. The decision confirms the relevance of legal representation in cost exemptions. The appeal is rejected based on procedural grounds and statutory interpretation.

POSTANOWIENIE z dnia 7 września 2011 r. Sygn. akt Ts 333/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak – przewodniczący Marek Zubik – sprawozdawca Andrzej Rzepliński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 kwietnia 2011 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Łukasza S., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 6 grudnia 2010 r. Łukasz S. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr z 2010 r. Nr 90, poz. 594, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji. Postanowieniem z 13 kwietnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podstawę odmowy stanowiło ustalenie, że skarżący błędnie wiąże naruszenie swoich konstytucyjnych praw z nierównym traktowaniem podmiotów w zależności od tego, czy starają się o zwolnienie od kosztów sądowych – w ocenie skarżącego narusza to prawa dostępu do sądu i zaskarżalności orzeczeń wydanych w I instancji.

Kwestionowany przepis należy odczytywać razem z art. 112 ust. 2 u.k.s.c., co prowadzi do wniosku, że w skardze konstytucyjnej niewłaściwie określono cechę relewantną. W konsekwencji Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zarzut naruszenia art. 32 ust. 2 Konstytucji, który skarżący wiąże z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji, jest oczywiście bezzasadny. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem z 26 kwietnia 2011 r. Zdaniem skarżącego „nie jest chybiony zarzut skarżącego, zgodnie z którym ustawodawca traktuje w sposób uprzywilejowany stronę postępowania cywilnego nieubiegającą się o zwolnienie od kosztów sądowych w stosunku do strony, która dąży do zwolnienia od kosztów sądowych”.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, zaś argumenty podniesione w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu i dlatego nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Trybunał Konstytucyjny w wyniku wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej jest jedynie prawidłowość dokonanego w nim rozstrzygnięcia. Trybunał Konstytucyjny ustalił, że skarżący w zażaleniu nie podważył zawartego w zakwestionowanym postanowieniu stwierdzenia, iż cechą relewantną nie jest ubieganie się o zwolnienie od kosztów sądowych.

Taki wniosek trafnie wyprowadził Trybunał Konstytucyjny na podstawie zaskarżonego przepisu, odczytywanego wraz z art. 112 ust. 2 u.k.s.c. Nieobjęty niniejszą skargą art. 112 ust. 2 u.k.s.c. wprowadza bowiem ogólną zasadę wzywania strony do uiszczenia opłaty na podstawie art. 130 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). Natomiast będący przedmiotem zaskarżenia art. 112 ust. 3 u.k.s.c. ustanawia wyjątek od tej reguły w sytuacji, gdy strona starająca się o zwolnienie od kosztów sądowych jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (wówczas nie wzywa się jej dodatkowo do uzupełnienia braków fiskalnych w oparciu o art. 130 k.p.c., a termin biegnie od doręczenia orzeczenia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych).

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny na podstawie art. 49 w zw. z art. 36 ust. 7 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), nie uwzględnił zażalenia wniesionego na postanowienie o odmowie nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu.