Legislator Case Law & Legislation
Ts 207/09 AI generated

Constitutional complaint dismissed because the petitioner withdrew the claim before the hearing began.

Case Number Ts 207/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by multiple parties regarding the 1945 Land Reform Regulation and Civil Procedure Code. The petitioners argued these provisions violated constitutional rights by restricting civil proceedings and administrative review mechanisms. The court terminated the proceedings because the petitioner's representative formally withdrew the complaint on February 7, 2011, citing the successful restitution of property.

Legislator headnote

AI generated

Art. 31 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The withdrawal of a constitutional complaint before the start of the hearing is within the petitioner's discretion and results in the termination of proceedings.

Keywords

AI generated
constitutional complaint withdrawal disposition principle termination of proceedings Land Reform Regulation civil procedure suspension

Cited Legislation

AI generated
Art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
Art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Cofnięcie skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy nie podlega zatem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, skutkuje natomiast koniecznością umorzenia postępowania, zgodnie z art. 39 ust.
art. 92 ust. 1 Konstytucji
2 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art.
art. 32 ust. 1 Konstytucji
3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
art. 180 § 1 pkt 4 k.p.c
z art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
art. 77 ust. 2 Konstytucji
1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji, a ponadto naruszenie przez § 5 ust.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE z dnia 7 lipca 2011 r. Sygn. akt Ts 207/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Kotlinowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Władysława T., Anny Marii V. z d. T., Adama Zygmunta T., Róży Marii P. z d. T., Stefana Pawła T. i Rafała Zdzisława T. w sprawie zgodności: § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.

U. Nr 10, poz. 51, ze zm.) oraz art. 177 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 1 Protokołu nr 1 i nr 4 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. oraz sporządzonego w Strasburgu dnia 16 września 1963 r. (Dz.

U. Nr 36, poz. 175), p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 13 sierpnia 2009 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżących, zakwestionowana została zgodność § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51, ze zm.; dalej: rozporządzenie) oraz art. 177 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 1 Protokołu nr 1 i nr 4 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. oraz sporządzonego w Strasburgu dnia 16 września 1963 r. (Dz.

U. Nr 36, poz. 175; dalej: Protokół). Skarga konstytucyjna została skierowana w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 28 grudnia 2004 r. (sygn. akt I C 1916/03) Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo skarżących przeciwko Gminie Sucha Beskidzka o wydanie nieruchomości. W wyniku apelacji skarżących Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrokiem z 5 sierpnia 2005 r. (sygn. akt I ACa 696/05), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że nakazał pozwanej Gminie Sucha Beskidzka, by wydała skarżącym przedmiotową nieruchomość. W następstwie skargi kasacyjnej pozwanej Sąd Najwyższy, wyrokiem z 7 czerwca 2006 r. (sygn. akt III CSK 64/06), uchylił wyrok sądu II instancji i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy skarżących Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrokiem z 20 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I ACa 1426/06), oddalił apelację skarżących od orzeczenia sądu I instancji. Uzasadniając zarzuty niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów, skarżący wskazali, że § 5 ust. 1 rozporządzenia, w zakresie, w jakim „wyłącza możliwość wykazania przez osoby trzecie przysługującego im prawa własności w toku postępowań sądowych inicjowanych celem ochrony tego prawa w jakikolwiek inny sposób, niż poprzez decyzję administracyjną stwierdzającą niepodpadanie nieruchomości ziemskich pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.

U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, ze zm.; dalej: dekret)” oraz w zakresie, w jakim „na jego mocy orzekanie w przedmiocie podpadania nieruchomości ziemskich pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu przekazano do kompetencji organu administracji publicznej”, jest niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. Analogiczny zarzut niekonstytucyjności skarżący sformułowali pod adresem art. 177 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 180 § 1 pkt 4 k.p.c., w zakresie, w jakim „nie pozwalają zaskarżone przepisy zawiesić postępowanie cywilne z uwagi na zaskarżenie decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego oraz, gdy pozwalają na podjęcie zawieszonego postępowania w przypadku zaskarżenia ostatecznej decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego”.

Skarżący zarzucili także niezgodność kwestionowanych przepisów rozporządzenia i k.p.c. z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji, a ponadto naruszenie przez § 5 ust. 1 rozporządzenia art. 92 ust. 1 Konstytucji. Niezależnie od tego, w skardze konstytucyjnej podniesiono także zarzut naruszenia art. 1 Protokołu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), wnioskodawca może do rozpoczęcia rozprawy wycofać wniosek, pytanie prawne albo skargę konstytucyjną.

W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego niejednokrotnie wyrażany był pogląd, że prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i jest odzwierciedleniem zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (por. postanowienia TK z: 4 marca 1999 r., SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 8 marca 2000 r., K 32/98, OTK ZU nr 2/2000, poz. 64; 13 września 2000 r., K 24/99, OTK ZU nr 6/2000, poz. 192). Cofnięcie skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy nie podlega zatem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, skutkuje natomiast koniecznością umorzenia postępowania, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK.

Ponieważ 7 lutego 2011 r. wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego pismo, w którym umocowany przedstawiciel skarżących oświadczył, że – w związku z dokonaną na drodze cywilnoprawnej oraz administracyjnej restytucją mienia na rzecz skarżących – cofa skargę konstytucyjną z 13 sierpnia 2009 r., Trybunał Konstytucyjny zobligowany był do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.