Legislator Case Law & Legislation
Tw 3/10 AI generated

Constitutional Court dismisses duplicate conformity review due to final prior ruling on identical provision.

Case Number Tw 3/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland refused to proceed with the City Council's request for a new constitutional review. The Court determined that the scope of the challenge was identical to a final ruling already issued in case K 19/09 regarding the same article. Consequently, the Court deemed a second evaluation of the provision's compatibility with the Constitution unnecessary and contrary to the principle of finality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 190 ust. 1 Konstytucji; art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: When a provision has already been examined and found constitutional in a final ruling, a subsequent request to review the same provision under identical standards is considered unnecessary and must be dismissed.

Keywords

AI generated
Constitutional Review Finality of Judgments Duplicate Request Constitutional Compatibility Necessity of Review Ordynacja Wyborcza Art 190 Constitution

Cited Legislation

AI generated
Art. 190 ust. 1 Konstytucji
Biorąc pod uwagę ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji), należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli.
art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Okoliczność powyższa stanowi, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
art. 60 Konstytucji
1 i 2 oraz art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.
art. 190 ust. 1 Konstytucji
Biorąc pod uwagę ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji), należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

144/3/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 4 maja 2010 r. Sygn. akt Tw 3/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Rzepliński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Działoszycach o zbadanie zgodności: art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547, ze zm.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2010 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Miejskiej w Działoszycach o zbadanie zgodności art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547, ze zm.; dalej: ordynacja wyborcza do rad gmin) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 60 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. W sprawie o sygn. K 19/09 Trybunał Konstytucyjny zbadał zgodność art. 7 ust. 2 pkt 2 ordynacji wyborczej do rad gmin: po pierwsze – z art. 2 (na wniosek Rady Gminy Czarna Dąbrówka), po drugie – z art. 32 i art. 60 Konstytucji (na wniosek Rady Gminy w Czosnowie i wniosek Rady Gminy Czarna Dąbrówka). Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 23 marca 2010 r. orzekł, że art. 7 ust. 2 pkt 2 ordynacji wyborczej do rad gmin jest zgodny z art. 2, art. 32 i art. 60 Konstytucji. Wyrok został ogłoszony w Dzienniku Ustaw Nr 61, poz. 386 (także: OTK ZU nr 3/A/2010, poz. 24).

2. Z petitum wniosku Rady Miejskiej w Działoszycach wynika jednoznacznie, że sformułowany w nim zakres zaskarżenia (przedmiot i wzorce kontroli) jest tożsamy z zakresem zaskarżenia wyznaczonym w sprawie o sygn. K 19/09. Biorąc pod uwagę ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji), należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli. Okoliczność powyższa stanowi, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.