Legislator Case Law & Legislation
Ts 78/10 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to cure formal defects within the statutory seven-day deadline. The court rejected the request to extend the deadline, ruling that the Civil Procedure Code's extension mechanism does not apply to constitutional complaints. Consequently, the complaint was declared inadmissible and the proceedings terminated. The court emphasized the strict statutory nature of the deadline for removing formal defects in constitutional complaints. The court held that the Civil Procedure Code's extension mechanism does not apply to constitutional complaints, which are governed by the Constitutional Tribunal Act. Since the formal defects were not cured within the statutory seven-day period, the complaint was declared inadmissible and the proceedings terminated. The court ruled that the Civil Procedure Code's extension mechanism does not apply to constitutional complaints, which are governed by the Constitutional Tribunal Act. Since the formal defects were not cured within the statutory seven-day period, the complaint was declared inadmissible and the proceedings terminated. The court ruled that the Civil Procedure Code's extension mechanism does not apply to constitutional complaints, which are governed by the Constitutional Tribunal Act. Since the formal defects were not cured within the statutory seven-day period, the complaint was declared inadmissible and the proceedings terminated.

Case Number Ts 78/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Tribunal rejected the request to extend the deadline for curing formal defects in a constitutional complaint and subsequently dismissed the complaint itself. The plaintiff, PKS Tychy Sp. z o.o., failed to correct the required formal deficiencies within the statutory seven-day period set by the Tribunal's ruling. The court determined that the extension provisions of the Civil Procedure Code do not apply to constitutional complaints, which are strictly governed by the Constitutional Tribunal Act, thereby rendering the late submission inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The statutory deadline for removing formal defects in a constitutional complaint is mandatory and cannot be extended under the Civil Procedure Code; failure to cure these defects within the prescribed period results in the inadmissibility of the complaint.

Keywords

AI generated
constitutional complaint formal defects statutory deadline Constitutional Tribunal Act inadmissibility Civil Procedure Code procedural extension

Cited Legislation

AI generated
art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 36 w związku z art.
art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 36 w związku z art.
art. 166 k.p.c.
W związku z takim uregulowaniem instytucja przedłużenia terminu do dokonania czynności procesowej, określona w art. 166 k.p.c., nie znajduje zastosowania w sprawie skarżącej, ponieważ dotyczy ona wyłącznie terminów sądowych (por.
art. 199 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, należało – na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art.
art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
w związku z art. 20 ustawy o TK.
art. 168 § 1 k.p.c.
wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej na zasadzie art. 168 § 1 k.p.c. w związku z art.
art. 176 Konstytucji
2 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a:
art. 1262 § 1 k.p.c
176 Konstytucji, naruszonych przez zaskarżony art. 1262 § 1 k.p.c.
art. 166 k.p.c
W związku z takim uregulowaniem instytucja przedłużenia terminu do dokonania czynności procesowej, określona w art. 166 k.p.c., nie znajduje zastosowania w sprawie skarżącej, ponieważ dotyczy ona wyłącznie terminów sądowych (por.
art. 168 § 1 k.p.c
wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej na zasadzie art. 168 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie TK z dnia 9 lutego 1999 r., Ts 148/98
postanowienie TK z dnia 9 lutego 1999 r., Ts 148/98, OTK ZU nr 3/1999, poz.
postanowienie TK z dnia 4 kwietnia 2001 r., Ts 137/00
postanowienie TK z dnia 4 kwietnia 2001 r., Ts 137/00, OTK ZU nr 3/2001, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE z dnia 14 września 2010 r. Sygn. akt Ts 78/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej PKS Tychy Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach w sprawie zgodności: art. 1262 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a:

1) odrzucić wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej ze względu na jego niedopuszczalność;

2) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 19 marca 2010 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 marca 2010 r. (data nadania), PKS Tychy Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 1262 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 lipca 2010 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 2 sierpnia 2010 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia tego zarządzenia, braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: (1) wskazanie ostatecznego orzeczenia, z którego wydaniem skarżąca wiąże naruszenie jej konstytucyjnych praw lub wolności, wraz z datą doręczenia tego orzeczenia skarżącej; (2) wskazanie konstytucyjnych praw lub wolności skarżącej, wyrażonych w art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji, naruszonych przez zaskarżony art. 1262 § 1 k.p.c. oraz dokładne określenie sposobu ich naruszenia; (3) doręczenie aktualnego i uwierzytelnionego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego; (4) wyjaśnienie, czy powołane na s. 3 uzasadnienia skargi konstytucyjnej art. 16 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88, ze zm.) są również przedmiotem skargi konstytucyjnej w niniejszej sprawie oraz – w razie uczynienia ich przedmiotem kontroli – wskazanie związku tych przepisów z orzeczeniem, z którego wydaniem skarżąca wiąże naruszenie jej konstytucyjnych praw lub wolności. Pismem procesowym z 4 sierpnia 2010 r., wniesionym do Trybunału Konstytucyjnego tego samego dnia (data nadania), pełnomocnik skarżącej wniósł o „przedłużenie terminu sądowego do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej do dnia 31 sierpnia 2010 r.”.

Pismem procesowym z 30 sierpnia 2010 r., wniesionym do Trybunału Konstytucyjnego tego samego dnia (data nadania), pełnomocnik skarżącej ustosunkował się do stwierdzonych braków formalnych skargi konstytucyjnej, zaś pismem procesowym także z 30 sierpnia 2010 r., wniesionym do Trybunału tego samego dnia (data nadania), skarżąca złożyła do akt sprawy odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 36 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał Konstytucyjny bada, czy skarga odpowiada określonym prawem wymogom. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że termin do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej jest – wbrew temu, co podnosi w piśmie procesowym z 4 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej – terminem ustawowym, określonym w art. 36 ust. 2 ustawy o TK. W związku z takim uregulowaniem instytucja przedłużenia terminu do dokonania czynności procesowej, określona w art. 166 k.p.c., nie znajduje zastosowania w sprawie skarżącej, ponieważ dotyczy ona wyłącznie terminów sądowych (por. postanowienie TK z dnia 9 lutego 1999 r., Ts 148/98, OTK ZU nr 3/1999, poz. 55;

J. Bodio, [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, red. A. Jakubecki, wyd. 3, Warszawa 2008, s. 241; M. Jędrzejewska, K. Weitz, [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 1: Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, red. T. Ereciński, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 465; J. Jodłowski, Z. Resich, J. Lapierre, T. Misiuk-Jodłowska, K. Weitz, Postępowanie cywilne, wyd. 6, Warszawa 2009, s. 296; E. Marszałkowska-Krześ, [w:] Postępowanie cywilne, red. E. Marszałkowska-Krześ, Warszawa 2008, s. 242; M. Uliasz, Kodeks postępowania cywilnego.

Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2008, s. 238; A. Zieliński, [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, red. A. Zieliński, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 308). Bezsporne jest, że braki niniejszej skargi konstytucyjnej nie zostały usunięte w terminie określonym w zarządzeniu sędziego TK z dnia 29 lipca 2010 r., czyli do dnia 9 sierpnia 2010 r. Należy podkreślić, iż dokonane po terminie uzupełnienie braków formalnych skargi nie może spowodować uchylenia rygoru, o którym mowa w art. 36 ust. 3 ustawy o TK (por. postanowienie TK z dnia 4 kwietnia 2001 r., Ts 137/00, OTK ZU nr 3/2001, poz. 69), zwłaszcza, że w analizowanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie załączył do pisma procesowego z 30 sierpnia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej na zasadzie art. 168 § 1 k.p.c. w związku z art. 20 ustawy o TK.

Mając powyższe na uwadze, należało – na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. 20 ustawy o TK – odrzucić, jako niedopuszczalny, wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, a także – na podstawie art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy o TK – odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niewykonania w terminie zarządzenia sędziego TK wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej.