Legislator Case Law & Legislation
Ts 352/08 AI generated

Constitutional complaint dismissed as unnecessary due to prior ruling on same Civil Procedure Code article.

Case Number Ts 352/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland refused to continue proceedings on a constitutional complaint regarding Article 4798a § 5 of the Civil Procedure Code. The complainant argued that strict rejection rules for unpaid legal fees violated constitutional rights, but the Court found the issue already settled by its own April 2009 ruling. Consequently, the Court declared the current complaint unnecessary and terminated the proceedings without a new substantive decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 4798a § 5 k.p.c.: When a provision is already subject to constitutional review in a prior ruling, a new complaint on the same matter is unnecessary and must be dismissed.

Keywords

AI generated
Constitutional complaint dismissal Civil Procedure Code Necessity of ruling Prior precedent binding Procedural economy principle

Cited Legislation

AI generated
Art. 4798a § 5 of the Civil Procedure Code
spółka jawna w sprawie zgodności: art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
Art. 45 ust. 1 of the Constitution
296, ze zm.) z art. 45 ust.
Art. 31 ust. 3 of the Constitution
1 w związku z art. 31 ust.
Art. 78 of the Constitution
3 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Art. 39 ust. 1 pkt 1 of the Act on the Constitutional Tribunal
art. 78 Konstytucji
3 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

311/4/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 16 lipca 2009 r. Sygn. akt Ts 352/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Liszcz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej OMD – Krzysztof S., Michał T. spółka jawna w sprawie zgodności: art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 18 listopada 2008 r. zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). Skarżąca stoi na stanowisku, że przewidziany w kwestionowanej regulacji rygor odrzucania pism składanych przez profesjonalnego pełnomocnika, nienależycie opłaconych bez wzywania do uiszczenia opłaty, narusza konstytucyjne prawa do sądu oraz do zaskarżania orzeczeń zapadłych w pierwszej instancji.

Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy. Postanowieniem z 28 lutego 2008 r. (sygn. akt VIII GNc 10198/07) Sąd Rejonowy w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącej od nakazu zapłaty tego sądu z uwagi na nienależyte wykazanie umocowania. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, które Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił postanowieniem z 30 lipca 2008 r. (sygn. akt XXIII Gz 512/08). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Odnosząc się do skargi, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że nie może być jej nadany dalszy bieg, albowiem merytoryczne rozpatrzenie sformułowanych zarzutów jest zbędne.

Kwestionowane przez skarżącą regulacje k.p.c. były przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w kontekście wskazanych w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli. Wyrokiem z 15 kwietnia 2009 r. Trybunał orzekł, że „art. 4798a § 5 zdanie drugie ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (…) dodany ustawą z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, w zakresie, w jakim w postępowaniu w sprawach gospodarczych przewiduje, że sąd odrzuca zawierające braki formalne zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym oraz sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, wniesione przez przedsiębiorcę reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego, bez uprzedniego wezwania do ich uzupełnienia, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 oraz z art. 78 Konstytucji” (SK 28/08, OTK ZU nr 4/A/2009, poz. 48).

We wskazanym wyżej wyroku Trybunał Konstytucyjny podniósł, że rygoryzm w zakresie formalnych warunków wniesienia zarzutów rzutuje na prawo strony do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji. Strona pozwana w postępowaniu nakazowym i upominawczym w sprawach gospodarczych w razie popełnienia uchybień formalnych nie tylko nie ma możliwości przedstawienia sądowi swej argumentacji, ale również nie może zaskarżyć z merytorycznego punktu widzenia orzeczenia wydanego z pominięciem jej argumentacji do sądu wyższej instancji.

W przypadku odrzucenia zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty można bowiem podnosić jedynie argumenty odnoszące się do stwierdzonych przez sąd uchybień formalnych, skutkujących decyzją o odrzuceniu pisma procesowego. Artykuł 39 ust. l pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) stanowi, że Trybunał umarza na posiedzeniu niejawnym postępowanie, jeżeli wydanie orzeczenia jest zbędne lub niedopuszczalne. Taki stan rzeczy ma niewątpliwie miejsce, gdy zaskarżony przepis był już przedmiotem kontroli zgodności z Konstytucją w innej sprawie rozpoznawanej przez Trybunał (zob. postanowienia z: 3 października 2001 r., SK 3/01, OTK ZU nr 7/2001, poz. 218; 25 listopada 2002 r., SK 30/01, OTK ZU nr 6/A/2002, poz. 88 oraz 26 marca 2002 r., P 3/02, OTK ZU nr 2/A/2002, poz. 22).

Trybunał Konstytucyjny stoi przy tym na stanowisku, że konieczność uwzględniania określonej w ustawie o TK przesłanki zbędności wydania orzeczenia uwidacznia się na każdym etapie postępowania inicjowanego skargą (por. postanowienie TK z 3 września 2007 r., Ts 94/06, OTK ZU nr 2/B/2009, poz. 75). Zważywszy, że przedmiot niniejszej sprawy jest zbieżny z materią, co do której Trybunał Konstytucyjny wypowiedział się szczegółowo we wspomnianym wyroku z dnia 15 kwietnia 2009 r., należało odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wniesionej przez skarżącą z uwagi na zbędność orzekania.