Appeal dismissed; court upheld lower court's refusal to appoint counsel due to client's competence and spousal representation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's request to appoint a lawyer ex officio, upholding the district court's decision that the client could manage the proceedings independently. The appellant argued that handling two concurrent lawsuits required professional assistance, citing the complexity of the case and the lack of legal knowledge in their spouse-curator. The appellate court rejected these claims, finding that the client and their spouse demonstrated sufficient competence in drafting requests and presenting evidence throughout the process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: The necessity for a lawyer to be appointed ex officio exists only when the party is incompetent to manage the case; the court assesses this based on the party's personal traits and the case's complexity, and if the party and their representative can formulate requests and present evidence effectively, appointment is not required.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 164/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2013 roku Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. G. przeciwko A. A. o zapłatę i wydanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2013r., sygn. akt I C 854/11 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powoda o ustanowienie adwokata z urzędu, albowiem w ocenie Sądu jest on w stanie sam poradzić sobie w prowadzeniu niniejszego procesu, tym bardziej, że reprezentowany jest przez kuratora – współmałżonkę M. A.. Zdaniem Sądu Okręgowego nie ma więc potrzeby ustanowienia dla powoda pełnomocnika z urzędu. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód domagał się uwzględnienia jego wniosku. Wskazał, że obecnie w jednym postępowaniu rozpatrywane będą dwa powództwa, co będzie wymagało skorzystania z pomocy prawnej, zaś jego kurator nie ma wiedzy ani doświadczenia prawniczego. Ponadto, przyznanie adwokata z urzędu uzasadnia wartość przedmiotu sporu, poziom zawiłości obu spraw oraz ilość materiału dowodowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Ustawową przesłanką ustanowienia adwokata lub radcy prawnego dla strony jest potrzeba udziału w sprawie takiego pełnomocnika (art. 117 § 5 kpc). Oceny, czy taka potrzeba zachodzi Sąd dokonuje biorąc pod uwagę zarówno przymioty osobiste strony, a szczególnie jej nieporadność w formułowaniu żądań i przedstawianiu okoliczności faktycznych sprawy, jak i charakter samej sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy podzielić należy ocenę Sądu Okręgowego, że powyżej wymienione przesłanki nie występują.
Analiza akt prowadzi do wniosku, że zarówno powód, jak i reprezentujący go kurator nie ma trudności z samodzielnym formułowaniem żądań, wniosków procesowych, czy przedstawianiem dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Zarówno z wcześniejszych licznych i obszernych pism procesowych, jak i środków zaskarżenia wynika, iż powód i jego kurator prawidłowo określają wnioski i żądania, załączając do tego dowody, jak np. paragony czy nawet zdjęcia. Nie można więc uznać, że powód jest nieporadny i wymaga pomocy fachowego pełnomocnika, tym bardziej, że nie jest to pierwsza sprawa sądowa, w której powód bierze udział.
Należy przy tym przyjąć, że przy pomocy dopuszczalnych w oparciu o art. 5 k.p.c. pouczeń ze strony sądu, będzie mógł on bronić swoich praw, zważywszy, że reprezentuje go kurator w osobie jego żony. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.