Constitutional complaint dismissed for failure to cure formal defects within the statutory seven-day deadline.

20/1/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 24 listopada 2009 r. Sygn. akt Ts 129/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marcina M. w sprawie zgodności: art. 258 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 2, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1, art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 16 kwietnia 2008 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 258 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1, art. 42 ust. 3 Konstytucji. Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. Sąd Okręgowy w Lublinie – IV Wydział Karny postanowieniem z 12 marca 2008 r. (sygn. akt IV K 350/08) przedłużył stosowanie wobec skarżącego i innych oskarżonych w sprawie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli obrońca skarżącego oraz sam skarżący. Postanowieniem z 2 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II AKz 134/08) Sąd Apelacyjny w Lublinie – II Wydział Karny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w części dotyczącej przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec skarżącego. Skarżący zarzucił, że stosowanie tymczasowego aresztowania jedynie z uwagi na grożącą oskarżonemu surową karę „kłóci się ze standardami państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) i nie znajduje uzasadnienia w treści art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1 ustawy zasadniczej”.

Zdaniem skarżącego, zastosowanie art. 258 § 2 k.p.k. w jego sprawie spowodowało, że naruszona została konstytucyjna zasada domniemania niewinności (art. 42 ust. 3 Konstytucji). Zarządzeniem z 31 sierpnia 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 2 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II AKz 134/08); doręczenie czterech kopii skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami; dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącego, wyrażonych w art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji, przez zaskarżony przepis art. 258 § 2 k.p.k.

Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 4 września 2009 r. Termin do uzupełnienia braków skargi minął 11 września 2009 r. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że w ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął braków formalnych skargi konstytucyjnej, wskazanych w zarządzeniu z dnia 31 sierpnia 2009 r. Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w ustawowym terminie 7 dni od daty zawiadomienia stanowi samoistną podstawę odmowy nadania biegu skardze.

Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji.