Appeal dismissed; prisoner unable to claim court fee exemption due to adequate prison conditions and income.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to reject his request for exemption from court costs. The appellant, a prisoner in a correctional facility, argued he lacked funds for the 180 zł fee, claiming his prison wages were spent on necessities. The court ruled that the appellant's prison conditions and income were sufficient to cover the fee without compromising his essential living standards, thus denying the exemption.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A party seeking exemption from court costs must demonstrate insufficient means; if the party has adequate income or prison-provided conditions to pay the fee without detriment to essential needs, the exemption is denied.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 329/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powoda G. G. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt III RC 56/13 oddalające jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie przeciwko K. G. o ustalenie , że obowiązek alimentacyjny wygasł postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego względem małoletniego syna K. G., gdyż z dobrodziejstwa zwolnienia od kosztów sądowych winny korzystać osoby pozostające w niedostatku, nie dysponujące środkami na ten cel. Powoda nie można zaliczyć do takich osób, albowiem obecnie przebywa w Zakładzie Karnym , gdzie ma zapewnione podstawowe warunki bytowe, osiąga wynagrodzenie w wysokości od 560 do 1200 zł miesięcznie brutto i po potrąceniach pozostawały mu do dyspozycji kwoty od 88 zł do 197 zł miesięcznie.
Mając zaś zamiar wystąpić do sądu z powództwem powód winien był poczynić stosowne oszczędności , tym bardziej że kwota opłaty sądowej od pozwu wynosi tylko 180 zł i powód jest ją w stanie uiścić bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W zażaleniu skarżący podniósł, że przed wysłaniem wniosku do sądu nie posiadał wiedzy o kosztach w wysokości 180 zł, a w piśmie które mu doręczono miał na wpłatę 7 dni. Płatną pracę ma od niedawna i w tym momencie nie miał żadnych oszczędności, gdyż przeznaczył zarobione pieniądze na środki czystości.
Te, które otrzymuje w zakładzie karnym nie są wystarczające, a ponadto przeznaczył je na witaminy i żywność. Dlatego też wnosił w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku w całości. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zważywszy wysokość wymaganej opłaty od pozwu w rozpoznawanej sprawie, a która określona jest kwotą 180 zł, można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że koszty sądowe w takiej kwocie powód jest w stanie zgromadzić własnymi siłami bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie.
Należy bowiem mieć na uwadze, że od września 2012 r. powód pracuje, a jego podstawowe potrzeby są zaspokajane przez zakład karny. Ma rację też Sąd Rejonowy, że zamierzając wystąpić z pozwem o obniżenie alimentów powód winien był liczyć się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych i przygotować się do prowadzenia procesu również finansowo. Jeśli przy tym sprawa, z którą powód występuje, nie należy do spraw nagłych ( np. zagrożonych przedawnieniem) i powód może z nią wystąpić po zgromadzeniu stosownej kwoty, to brak jest podstaw do kredytowania jego procesu przez Skarb Państwa.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy uznał zażalenie za nieuzasadnione i je oddalił na podstawie art. 385 kpc w zw. art. 397 § 2 kpc.