Criminal appeal dismissed because the defendant failed to substantiate arguments and referenced a non-existent court order.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the Regional Court's decision to reject his objection. The defendant argued that the court should know the law and Constitution, claiming the proceedings were conducted without his knowledge and based on a specific order that was never issued. The court rejected the appeal because the appellant provided no substantive arguments and failed to identify the specific non-existent order he claimed should have been issued.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate their arguments with evidence or specific legal grounds, particularly when referencing a court order that does not exist.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 326/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Jerzy Dydo SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia dłużnika W. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 4 lutego 2013r., sygn. akt VIII Co 2057/12 w sprawie ze skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu W. W. w sprawie egzekucyjnej z wniosku (...) (...) w W., sygn. akt Km 1302/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie dłużnika z dnia 15 stycznia 2013 r., podnosząc, że w niniejszej sprawie nie zostało wydane wskazane przez skarżącego postanowienie z dnia 7 stycznia 2013 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, dłużnik podniósł, że Sąd powinien znać i przestrzegać prawo, Konstytucję RP i prawo międzynarodowe. Podkreślił przy tym, że nie zgadza się na prowadzenie sprawy bez jego wiedzy i poza rozprawą, a nadto, że Sąd nie może bezpodstawnie uznawać, że jest on dłużnikiem wierzyciela Sąd Okręgowy zważył:
Zażalenie nie jest uzasadnione. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący, wnosząc zażalenie na przedmiotowe postanowienie, nie przytoczył żadnych argumentów, które stanowiłyby o jego wadliwości, a jego twierdzenia w żaden bliższy sposób nie korespondują z orzeczeniem podjętym w pierwszej instancji. Przedmiotem oceny Sądu Okręgowego mogły być jedynie okoliczności wskazane w zaskarżonym postanowieniu, skutkujące odrzuceniem uprzednio wniesionego przez dłużnika zażalenia, skoro zaś skarżący ustaleń tych nie kwestionował – kierując jedynie bezpodstawne zarzuty pod adresem Komornika i Sądu - to jego zażalenie, jako pozbawione jakichkolwiek uzasadnionych podstaw, nie zasługiwało na uwzględnienie.
Odnosząc się natomiast do treści zaskarżonego rozstrzygnięcia, należy zauważyć, że istotnie w sprawie VIII Co 2057/12 nie zostało wydane wskazane w zażaleniu z dnia 15 stycznia 2013 r. postanowienie z dnia 7 stycznia 2013 r. Z uzasadnienia tego zażalenia i podniesionych przez skarżącego zarzutów nie sposób ustalić, o jakie orzeczenie dłużnikowi chodzi, dlatego Sąd Rejonowy prawidłowo zażalenie to odrzucił, uznając, że zostało ono wniesione na postanowienie nie istniejące. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, orzekł jak na wstępie.