Legislator Case Law & Legislation
SK 22/09 AI generated

Constitutional Court dismisses interim relief request as civil procedure costs are not irreparable under strict interpretation.

Case Number SK 22/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court rejected the applicants' request to suspend the enforcement of a civil court order regarding litigation costs. The applicants argued that immediate payment would cause irreparable financial harm due to their poor economic situation, potentially triggering enforcement proceedings. The Court held that the statutory prerequisites for interim relief are interpreted strictly and that the constitutional remedy for the underlying law does not justify suspending the specific cost order.

Legislator headnote

AI generated

Art. 50 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 78 i 176 Konstytucji: Postanowienie tymczasowe o wstrzymaniu wykonania orzeczenia wydaje się wyjątkowo, gdy wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki, a w sprawach dotyczących zgodności przepisów z Konstytucją środek ten stosuje się ściśle.

Keywords

AI generated
interim relief Constitutional Court irreparable harm civil procedure costs strict interpretation enforcement suspension constitutional complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
Art. 78 i Art. 176 Konstytucji
296, ze zm.) z art. 78 i art. 176 Konstytucji, skarżący, pismem z 27 października 2008 r., skierowali do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia zawartego w punkcie IV wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 21 maja 2008 r.
Art. 190 ust. 4 Konstytucji
Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego przedmiot zaskarżenia wskazuje, że w sytuacji potwierdzenia zarzutów skargi, pełną ochronę (także w sensie restytucyjnym) interesów skarżących stwarza mechanizm określony w art. 190 ust. 4 Konstytucji.
Art. 3941 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego
akt I ACa 744/07, I ACz 690/07), złożonego w związku ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności: art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
art. 176 Konstytucji
78 i art. 176 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku.
art. 190 ust. 4 Konstytucji
Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego przedmiot zaskarżenia wskazuje, że w sytuacji potwierdzenia zarzutów skargi, pełną ochronę (także w sensie restytucyjnym) interesów skarżących stwarza mechanizm określony w art. 190 ust. 4 Konstytucji.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie z 26 września 2001 r., sygn. SK 28/01
postanowienie SN z 12 października 2007 r., sygn. akt IV CZ 28/07
akt I ACa 744/07) stwierdził, że na postanowienia sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (powołał się przy tym na postanowienie SN z 12 października 2007 r., sygn. akt IV CZ 28/07, OSNC nr 2/2008, poz.
I ACa 744/07
akt I ACa 744/07, I ACz 690/07), złożonego w związku ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności: art.
I ACz 690/07
akt I ACa 744/07, I ACz 690/07), złożonego w związku ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności: art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

82/5/A/2009 POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2009 r. Sygn. akt SK 22/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Niemcewicz – przewodniczący Stanisław Biernat Zbigniew Cieślak Maria Gintowt-Jankowicz Ewa Łętowska – sprawozdawca, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2009 r., wniosku Henryka Pietruszkiewicza, Joanny Kubach oraz Jerzego Pietruszkiewicza o wstrzymanie wykonania postanowienia zawartego w punkcie IV wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 21 maja 2008 r. (sygn. akt I ACa 744/07, I ACz 690/07), złożonego w związku ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności: art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim uzależnia dopuszczalność zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji innego niż postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, od tego czy w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, z art. 78 i art. 176 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

I 1. W związku ze skargą konstytucyjną o zbadanie zgodności art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 78 i art. 176 Konstytucji, skarżący, pismem z 27 października 2008 r., skierowali do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia zawartego w punkcie IV wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 21 maja 2008 r. (sygn. akt I ACa 744/07, I ACz 690/07). Na podstawie powołanego postanowienia Sąd Apelacyjny w Szczecinie zasądził od skarżących (pozwanych-powodów wzajemnych) na rzecz powoda-pozwanego wzajemnego kwotę 1 200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania odwoławczego.

2. Jak podnoszą skarżący w uzasadnieniu wniosku, za wydaniem postanowienia tymczasowego przemawia istnienie ważnego interesu skarżących. Wykonanie postanowienia Sądu Apelacyjnego mogłoby spowodować nieodwracalne skutki wiążące się z istotnym dla skarżących uszczerbkiem majątkowym. Z uwagi na złą sytuację majątkową skarżący nie są w stanie uiścić dobrowolnie kwoty wskazanej w postanowieniu, co niewątpliwie spowoduje wszczęcie w stosunku do nich postępowania egzekucyjnego i dodatkowe obciążenie kosztami tego postępowania. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) postanowienie tymczasowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania wyroku, decyzji lub innego orzeczenia w sprawie, której skarga dotyczy, może zostać wydane, jeżeli wykonanie tego orzeczenia mogłoby spowodować skutki nieodwracalne, wiążące się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego lub gdy przemawia za tym ważny interes publiczny albo inny ważny interes skarżącego. Skarga konstytucyjna ma charakter uzupełniający wobec innych środków ochrony wolności i praw człowieka i obywatela.

Tym bardziej charakter taki przyznać trzeba postanowieniu tymczasowemu o wstrzymaniu lub zawieszeniu wykonania orzeczenia. Środek ten na etapie poprzedzającym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy powinien być wykorzystywany jedynie wyjątkowo. Określone ustawowo przesłanki jego zastosowania muszą być interpretowane ściśle. Wynika to z samej roli Trybunału, jako „sądu nad prawem” oraz z przyjętej w naszym systemie konstrukcji skargi konstytucyjnej, która nie jest skierowana bezpośrednio przeciwko orzeczeniu zapadłemu w sprawie skarżącego, ale przeciwko przepisowi stanowiącemu podstawę wydania tego orzeczenia (zob. postanowienie z 26 września 2001 r., sygn.

SK 28/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 7).

2. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, okoliczności niniejszej sprawy nie dają podstawy do skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 50 ust. 1 ustawy o TK. Skarga dotyczy zbadania zgodności art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim uzależnia dopuszczalność zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji innego niż postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, od tego czy w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, z art. 78 i art. 176 Konstytucji.

Na podstawie kwestionowanego przepisu odrzucono zażalenie skarżących na postanowienie o kosztach postępowania odwoławczego, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny, odrzucając zażalenie, w uzasadnieniu swojego postanowienia z 25 sierpnia 2008 r. (sygn. akt I ACa 744/07) stwierdził, że na postanowienia sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (powołał się przy tym na postanowienie SN z 12 października 2007 r., sygn. akt IV CZ 28/07, OSNC nr 2/2008, poz. 29, Biuletyn SN nr 11/2007, poz. 15).

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego przedmiot zaskarżenia wskazuje, że w sytuacji potwierdzenia zarzutów skargi, pełną ochronę (także w sensie restytucyjnym) interesów skarżących stwarza mechanizm określony w art. 190 ust. 4 Konstytucji. Przytoczone przez skarżącego argumenty nie uzasadniają oceny, że skutki wywołane kwestionowaną decyzją mają charakter nieodwracalny. Wskazane okoliczności niniejszej sprawy nie dają zatem dostatecznej podstawy do wydania postanowienia tymczasowego. Wobec powyższego Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie.