Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
Ts 169/07 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to cure formal defects within the statutory deadline.

Case Number Ts 169/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland refused to proceed with Jolanta Kasprzak's constitutional complaint regarding the Criminal Procedure Code. The applicant argued that specific articles denied the right to appeal dismissal orders and prevented acquittal, violating constitutional rights. However, the court determined the complaint was inadmissible because the applicant failed to correct formal deficiencies within the mandatory seven-day period after being summoned to do so.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 42 ust. 3 Konstytucji RP: A constitutional complaint is inadmissible if the applicant fails to cure formal defects within the statutory time limit, constituting an independent ground for refusal to grant further proceedings.

Keywords

AI generated
constitutional complaint formal defects statutory deadline inadmissible Criminal Procedure Code acquittal rights procedural exhaustion

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Art. 55, art. 330 § 2 oraz art. 339 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
akt Ts 169/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Liszcz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jolanty Kasprzak w sprawie zgodności: art. 55, art. 330 § 2 oraz art. 339 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.
Art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
555, ze zm.) z art. 2 oraz art.
art. 42 ust. 3 Konstytucji
2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 339 § 2 k.p.k
330 § 2 oraz art. 339 § 2 k.p.k.
art. 2 Konstytucji
1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; podanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia, o którym mowa wyżej; dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącej, wyrażonych w art. 2 Konstytucji przez zaskarżone przepisy art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

76/2/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 29 stycznia 2008 r. Sygn. akt Ts 169/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Liszcz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jolanty Kasprzak w sprawie zgodności: art. 55, art. 330 § 2 oraz art. 339 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 24 lipca 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 55, art. 330 § 2 oraz art. 339 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

– Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 12 marca 2007 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli (sygn. akt III K 626/06) umorzył postępowanie karne wobec skarżącej, z powodu braku faktycznych podstaw oskarżenia. Postanowieniem z 29 maja 2007 r., Sąd Okręgowy w Warszawie – IX Wydział Karny-Odwoławczy (sygn. akt IX Kz 435/07) utrzymał postanowienie w mocy. Skarżąca zarzuciła w skardze konstytucyjnej, że zaskarżone przepisy art. 55, art. 330 § 2 oraz art. 339 § 2 k.p.k. nie przewidują prawa do zaskarżenia przez oskarżonego postanowienia o umorzeniu postępowania z powodu braku faktycznych podstaw oskarżenia oraz nie przewidują w takiej sytuacji wydania wyroku uniewinniającego.

Zdaniem skarżącej, wskazane przepisy nie zapewniają możliwości skutecznego oczyszczenia się z bezpodstawnych zarzutów, naruszają zatem jej prawo, wynikające z art. 42 ust. 3 Konstytucji. Zarządzeniem z 10 grudnia 2007 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: wskazanie orzeczenia, które skarżąca uważa za ostateczne w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; podanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia, o którym mowa wyżej; dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącej, wyrażonych w art. 2 Konstytucji przez zaskarżone przepisy art. 55 oraz art. 330 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

– Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.); dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącej, wyrażonych w art. 42 ust. 3 Konstytucji przez zaskarżone przepisy art. 339 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.); doręczenie kopii orzeczeń zapadłych w sprawie, w ramach wyczerpania drogi prawnej. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 17 grudnia 2007 r., termin do uzupełnienia braków skargi minął 28 grudnia 2007 r., pomimo to – do 18 stycznia 2008 r. skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków.

Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w ustawowym terminie 7 dni stanowi samoistną podstawę odmowy nadania biegu skardze. Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji.