Constitutional complaint dismissed for failing to allege unconstitutionality of a statute and missing procedural requirements.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by the Kloch brothers against specific court judgments. The applicants alleged violations of various constitutional articles but failed to formulate a specific charge of unconstitutionality against the underlying statutory basis, which is the sole subject matter of such complaints. Furthermore, the complaint lacked other mandatory prerequisites, including the exhaustion of legal remedies and adherence to the three-month filing deadline, leading to the court's decision to deny further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji; Art. 46, 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must exclusively allege the unconstitutionality of a statute or normative act; it cannot challenge specific court judgments directly, nor may it proceed without exhausting legal remedies or meeting statutory filing deadlines.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
176/4/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 15 kwietnia 2008 r. Sygn. akt Ts 70/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Ludwiki, Lucjana, Łukasza i Pawła Kloch, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
UZASADNIENIE
W skardze konstytucyjnej z 27 lutego 2008 r. skarżący zarzucili, że orzeczenia sądowe wydane w ich sprawie naruszyły art. 31 ust. 2, art. 32, art. 45 ust.1, art. 7, art. 8 oraz art. 9 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie zarzut niezgodności przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego z Konstytucją. W skardze konstytucyjnej wniesionej przez skarżących nie sformułowano jednak takiego zarzutu, jednoznacznie żądając uchylenia orzeczeń sądowych.
Równocześnie skarżący nie sformułowali jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tych aktów. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. l Konstytucji. Przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w trybie skargi konstytucyjnej nie są akty stosowania prawa, a Trybunał Konstytucyjny nie pełni funkcji kolejnej instancji odwoławczej. Wskazanie przez skarżących konkretnego orzeczenia sądowego lub innego rozstrzygnięcia stanowi wyłącznie warunek rozpoznania zarzutów niekonstytucyjności podstawy prawnej tego orzeczenia lub rozstrzygnięcia.
Niezależnie od powyższych okoliczności będących samoistną przesłanką odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, skarga nie spełnia także innych podstawowych wymagań, jakie wynikają z treści art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.). W szczególności, pełnomocnik skarżących nie wskazał na wyczerpanie przysługującej skarżącym drogi prawnej, a także na dochowanie trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi konstytucyjnej.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.