Constitutional complaint dismissed for failure to cure formal defects within statutory deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court refused to proceed with the constitutional complaint filed by Stanisław Łyżwiński regarding the Criminal Procedure Code. The complainant failed to submit the required appellate court decision and detailed constitutional arguments within the seven-day statutory period after being ordered to cure formal defects. Consequently, the court applied the rule that uncured defects constitute an automatic ground for non-acceptance of the complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: Non-compliance with the statutory deadline for curing formal defects in a constitutional complaint constitutes an independent ground for the court's refusal to give the complaint further effect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
238/6/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2008 r. Sygn. akt Ts 43/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Stanisława Łyżwińskiego w sprawie zgodności: art. 439 § 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
UZASADNIENIE
W skardze konstytucyjnej z 6 lutego 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 439 § 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 15 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w Radomiu – II Wydział Karny (sygn. akt II Kp 439/07) przedłużył stosowanie tymczasowego aresztowania wobec skarżącego. Postanowieniem z 19 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie (sygn. akt II Akz 465/07) utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że przepisy art. 439 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k., w zakresie, w jakim nie przewidują, że naruszenie właściwości miejscowej sądu stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, naruszają prawo skarżącego do sądu właściwego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zarządzeniem z 28 sierpnia 2008 r., skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: (1) doręczenie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 19 grudnia 2007 r. (sygn. akt II Akz 465/07) wraz z jego 4 (czterema) kopiami; (2) podanie daty doręczenia orzeczenia, które skarżący uważa za ostateczne w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; (3) wskazanie, w jakim zakresie zaskarżony przepis stanowił podstawę wydania orzeczenia, które skarżący uważa za ostateczne w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; (4) dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącego, wyrażonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji, przez zaskarżone przepisy art. 439 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k.
Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 września 2008 r., zatem ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braków skargi był dzień 11 września 2008 r., pomimo to do 16 października 2008 r. skarżący nie uzupełnił wskazanych braków. Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w ustawowym terminie 7 dni stanowi samoistną podstawę odmowy nadania biegu skardze. Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji.