Legislator Case Law & Legislation
Ts 176/05 AI generated

Constitutional Court dismisses appeal for failing to prove constitutional violation of civil procedure articles.

Case Number Ts 176/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court rejected the appellant's appeal against a prior decision refusing to proceed with a constitutional complaint. The appellant argued that Articles 385 and 393 of the Civil Procedure Code violated the Constitution, claiming the court only addressed improper application rather than the text itself. The Court held that the appellant failed to demonstrate a specific constitutional breach and that the appeal raised new arguments outside the original complaint's scope.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 ust. 1 Konstytucji; Art. 47 Konstytucji: A constitutional complaint must allege a direct conflict between the norm and the Constitution; mere allegations of improper application without specifying the constitutional right violated are inadmissible.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility civil procedure code articles improper application of law constitutional violation proof appeal against refusal scope of constitutional review statutory interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 ust. 1 Konstytucji
296 ze zm.) są niezgodne z art. 45 ust.
Art. 47 Konstytucji
1 oraz art. 47 Konstytucji.
art. 385 Kodeksu postępowania cywilnego
pełnomocnik skarżącego zarzucił, iż art. 385 i art.
art. 393 Kodeksu postępowania cywilnego
385 i art. 393 – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
art. 398 Kodeksu postępowania cywilnego
Natomiast zarzuty skierowane przeciwko art. 398 k.p.c.
art. 47 Konstytucji
1 oraz art. 47 Konstytucji.
art. 393 k.p.c
pełnomocnik skarżącego zakwestionował powyższe postanowienie, wskazując w uzasadnieniu, iż w skardze została uprawdopodobniona sprzeczność art. 393 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Skarżący sprzeciwił się także twierdzeniu Trybunału, iż jego zarzut dotyczący art. 385 k.p.c.
art. 398 k.p.c
Natomiast zarzuty skierowane przeciwko art. 398 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

207/5/B/2006 POSTANOWIENIE z dnia 24 października 2006 r. Sygn. akt Ts 176/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska – przewodnicząca Wiesław Johann – sprawozdawca Adam Jamróz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 maja 2006 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Antoniego Zawłockiego, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 27 września 2005 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił, iż art. 385 i art. 393 – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.

U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) są niezgodne z art. 45 ust. 1 oraz art. 47 Konstytucji. Postanowieniem z 24 maja 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, podnosząc w uzasadnieniu, iż sformułowane zarzuty nie mogą stanowić przedmiotu skargi konstytucyjnej, gdyż nie wykazano związku między zaskarżonymi normami, a ewentualnym naruszeniem przepisów Konstytucji. W zażaleniu do Trybunału Konstytucyjnego z 12 czerwca 2006 r. pełnomocnik skarżącego zakwestionował powyższe postanowienie, wskazując w uzasadnieniu, iż w skardze została uprawdopodobniona sprzeczność art. 393 k.p.c. z przepisami Konstytucji.

Skarżący sprzeciwił się także twierdzeniu Trybunału, iż jego zarzut dotyczący art. 385 k.p.c. jest podniesiony przeciwko stosowaniu prawa, a nie literalnemu brzmieniu przepisu, wskazując, że dowieść wadliwości mógł tylko opisując działanie powyższego przepisu w praktyce. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, zaś zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trybunał Konstytucyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, w myśl którego skarżący nie tylko nie sprecyzował sposobu naruszenia, ale powołał się na wadliwe stosowanie prawa, a nie przepis.

Zaskarżone przepisy pozostają bez związku z powyższym stanem faktycznym, gdyż żadna z norm nie dotyczy jawności postępowania. Zarzut zbyt wąskiego sformułowania art. 385 k.p.c. nie wskazuje, w jaki sposób przepis ten miałby naruszać konstytucyjne prawa skarżącego. Natomiast zarzuty skierowane przeciwko art. 398 k.p.c. zostały podniesione dopiero w zażaleniu, czyli z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi. Należy też podkreślić, że celem postępowania zażaleniowego jest ocena prawidłowości podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Badanie stosowania prawa nie leży w zakresie działalności Trybunału, a zaskarżone przepisy pozostają bez związku z normami konstytucyjnymi, dlatego też należało orzec jak w sentencji.