Constitutional Court decision on appeal against dismissal of constitutional complaint deemed inadmissible due to finality.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the appellant's appeal against its previous decision to dismiss a constitutional complaint as unnecessary. The appellant, Octanorm Polska, argued that the court should have reviewed the administrative procedure laws despite a prior ruling on similar issues. The court held that its decisions under Article 39 of the Constitutional Tribunal Act are final and cannot be appealed, rendering the current appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK; Art. 190 ust. 1 Konstytucji: Decisions of the Constitutional Tribunal dismissing constitutional complaints as unnecessary are final and not subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
162/10/A/2006 POSTANOWIENIE z dnia 21 listopada 2006 r. Sygn. akt SK 61/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień – przewodniczący Jerzy Ciemniewski Marian Grzybowski Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca Janusz Niemcewicz, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2006 r., zażalenia skarżącej spółki „Octanorm Polska” sp. z o.o z dnia 16 października 2006 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 października 2006 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o sygn. akt SK 61/05, p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE:
1. Postanowieniem z 3 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. SK 61/05, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK), umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej spółki „Octanorm Polska” sp. z o.o. ze względu na zbędność orzekania. W uzasadnieniu postanowienia Trybunał stwierdził, że: „Kwestionowane przez skarżące spółki przepisy p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, w kontekście wskazanych w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli.
Wyrokiem z 20 września 2006 r., sygn. SK 63/05 (Dz. U. Nr 170, poz. 1224), Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie orzekł m.in., że «1. Art. 174 i art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 169, poz. 1417 i Nr 250, poz. 2118 oraz z 2006 r. Nr 38, poz. 268) są zgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji»”. Motywy rozstrzygnięcia zostały zawarte w uzasadnieniu postanowienia, o umorzeniu.
Pełnomocnik skarżących zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i nadanie skardze konstytucyjnej biegu oraz merytoryczne jej rozpoznanie.
2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza postanowieniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o TK). Wskazane w zażaleniu przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie mają więc w tym wypadku odpowiedniego zastosowania (art. 20 ustawy o TK), gdyż ustawa ta przewiduje inny sposób procedowania. W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania zażalenia skarżącej o ponowne ustosunkowanie się do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego o umorzeniu postępowania.