Constitutional Court's dismissal order is final and cannot be appealed under the Constitutional Tribunal Act.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the appeal filed by two companies against its earlier order to terminate the constitutional complaint proceedings. The companies argued that the termination was improper and requested a substantive review of the challenged administrative procedure laws. The Court ruled that decisions made under Article 39 of the Constitutional Tribunal Act are final and cannot be appealed, as the Act provides a distinct procedural framework excluding general civil code provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 190 ust. 1 Konstytucji: Decisions terminating constitutional complaint proceedings under Article 39 of the Constitutional Tribunal Act are final and not subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
161/10/A/2006 POSTANOWIENIE z dnia 21 listopada 2006 r. Sygn. akt SK 34/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień – przewodniczący Jerzy Ciemniewski Marian Grzybowski Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca Janusz Niemcewicz, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2006 r., zażalenia skarżących: spółki Zakłady Przetwórstwa Bawełny „Fasty” sp. z o.o. oraz spółki Fasty-Andropol Logistyka sp. z o.o. z dnia 16 października 2006 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 października 2006 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o sygn. akt SK 34/05, p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE:
1. Postanowieniem z 3 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. SK 34/05, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK), umorzył postępowanie w sprawie skarg konstytucyjnych spółki Zakłady Przetwórstwa Bawełny „Fasty” sp. z o.o. oraz spółki Fasty-Andropol Logistyka sp. z o.o. ze względu na zbędność orzekania. W uzasadnieniu postanowienia Trybunał stwierdził, że: „Kwestionowane przez skarżące spółki przepisy p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, w kontekście wskazanych w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli.
Wyrokiem z 20 września 2006 r., sygn. SK 63/05 (Dz. U. Nr 170, poz. 1224), Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie orzekł m.in., że «1. Art. 174 i art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 169, poz. 1417 i Nr 250, poz. 2118 oraz z 2006 r. Nr 38, poz. 268) są zgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji»”. Motywy rozstrzygnięcia zostały zawarte w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu.
Pełnomocnik skarżących zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i nadanie skardze konstytucyjnej biegu oraz merytoryczne jej rozpoznanie.
2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza postanowieniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o TK). Wskazane w zażaleniu przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie mają więc w tym wypadku odpowiedniego zastosowania (art. 20 ustawy o TK), gdyż ustawa ta przewiduje inny sposób procedowania. W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania zażalenia skarżących o ponowne ustosunkowanie się do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego o umorzeniu postępowania.