Constitutional review dismissed after the petitioners withdrew their request regarding the budget bill deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the case because the petitioners withdrew their request for a constitutional review. A parliamentary group had challenged Article 122 of the Public Finance Act, arguing it violated the Constitution by imposing a strict deadline for the budget bill without allowing exceptions for new parliamentary terms. The court terminated the proceedings immediately upon receiving the withdrawal of the petition.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 ust. 1 pkt 2 TK; Art. 191 ust. 1 pkt 1 K; Art. 222, 225 K; The withdrawal of a request for a constitutional review by the petitioner results in the termination of the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
21/2/A/2006 POSTANOWIENIE z dnia 8 lutego 2006 r. Sygn. akt K 5/06 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan – przewodniczący Jerzy Ciemniewski Teresa Dębowska-Romanowska Marian Grzybowski Adam Jamróz Wiesław Johann Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska Ewa Łętowska Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca Andrzej Mączyński Janusz Niemcewicz Jerzy Stępień Mirosław Wyrzykowski Marian Zdyb Bohdan Zdziennicki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2006 r., wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności: art. 122 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.
U. Nr 249, poz. 2104) z art. 222 i art. 225 Konstytucji, w zakresie, w jakim określa on nieprzekraczalny (imperatywny) termin do 30 września roku poprzedzającego rok budżetowy, na uchwalenie przez Radę Ministrów i przedłożenie Sejmowi projektu ustawy budżetowej wraz z uzasadnieniem, wyłączając tym samym możliwość zastosowania art. 222 zdanie drugie Konstytucji w sytuacji, gdy projekt ustawy jest wnoszony przez Radę Ministrów do Sejmu na przełomie kadencji Parlamentu, co skutkuje ograniczeniem Sejmu nowej kadencji w skorzystaniu z zagwarantowanego przepisem art. 225 Konstytucji czteromiesięcznego terminu na rozpatrzenie i uchwalenie budżetu państwa oraz przedstawienie go do podpisu Prezydentowi RP, p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie wobec cofnięcia wniosku. Uzasadnienie: I 1. Grupa posłów na Sejm, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, wniosła o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 122 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104; dalej: ustawa o finansach publicznych) z art. 222 i art. 225 Konstytucji, w zakresie, w jakim określa on nieprzekraczalny (imperatywny) termin do 30 września roku poprzedzającego rok budżetowy, na uchwalenie przez Radę Ministrów i przedłożenie Sejmowi projektu ustawy budżetowej wraz z uzasadnieniem, wyłączając tym samym możliwość zastosowania art. 222 zdanie drugie Konstytucji w sytuacji, gdy projekt ustawy jest wnoszony przez Radę Ministrów do Sejmu na przełomie kadencji Parlamentu, co skutkuje ograniczeniem Sejmu nowej kadencji w skorzystaniu z zagwarantowanego przepisem art. 225 Konstytucji czteromiesięcznego terminu na rozpatrzenie i uchwalenie budżetu państwa oraz przedstawienie go do podpisu Prezydentowi RP.
Wnioskodawca, uzasadniając wniosek, stwierdził, że zgodnie z powszechnie przyjętą w doktrynie i praktyce konstytucyjnej zasadą dyskontynuacji prac parlamentu, prace nad wszelkimi projektami ustaw mogą być kontynuowane przez Sejm nowej kadencji jedynie pod warunkiem ponownego ich wniesienia przez uprawniony organ, a Konstytucja nie przewiduje od tej zasady odstępstw. Zdaniem wnioskodawcy podtrzymanie przez Radę Ministrów projektu ustawy budżetowej i przedstawienie jej Sejmowi nowej kadencji oznacza rozpoczęcie określonego w art. 225 Konstytucji czteromiesięcznego terminu na nowo, gdyż Sejm nowej kadencji nie może być obciążony skutkami upływu w poprzedniej kadencji jakiejkolwiek części z czteromiesięcznego terminu przysługującego mu na rozpatrzenie projektu ustawy budżetowej oraz uchwalenie i przedstawienie ustawy budżetowej Prezydentowi RP do podpisu.
Zaistnienie szczególnej sytuacji wywołanej wybraniem nowego parlamentu oraz ukonstytuowaniem się nowej Rady Ministrów uzasadnia, zdaniem wnioskodawcy, skorzystanie z wyjątku przewidzianego w art. 222 zdanie drugie Konstytucji, a mianowicie odstąpienia od trzymiesięcznego terminu na przedstawienie projektu ustawy budżetowej Sejmowi. Zdaniem grupy posłów termin przewidziany w art. 225 biegnie wówczas od dnia przedłożenia projektu przez nową Radę Ministrów.
2. Przepis art. 122 ustawy o finansach publicznych, zdaniem wnioskodawców, narusza Konstytucję w zakresie wskazanym w petitum, gdyż określając w sposób imperatywny termin 30 września na przedstawienie Sejmowi projektu ustawy budżetowej przez Radę Ministrów, nie przewiduje od tej reguły żadnych wyjątków. Oznacza to narzucenie nowej Radzie Ministrów projektu ustawy w wersji opracowanej przez poprzedni rząd, pod rygorem możliwości zarządzenia przez Prezydenta skrócenia kadencji Sejmu na podstawie art. 225 Konstytucji. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Pismem z 3 lutego 2006 r. przedstawiciel wnioskodawcy wycofał wniosek o stwierdzenie niezgodności art. 122 ustawy o finansach publicznych z art. 222 i art. 225 Konstytucji. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie.