Legislator Case Law & Legislation
Tw 53/05 AI generated

Constitutional Court dismisses association's abstract review request due to lack of standing and defective complaint formulation.

Case Number Tw 53/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the Association of Film Distributors' request for abstract constitutional review of the 2005 Cinematography Act. The court ruled that associations are not authorized under Article 191(1) of the Constitution to initiate such proceedings and that the association's internal resolution failed to specify the contested provisions or the constitutional standard for review. Consequently, the court denied further processing because the applicant lacked legal standing and the complaint was procedurally defective.

Legislator headnote

AI generated

Art. 191 ust. 1 Konstytucji; Art. 31 ust. 1 ustawy o TK: Only subjects explicitly listed in the Constitution may initiate abstract review, and the complaint must precisely identify the contested norm and the constitutional standard; failure to meet these requirements results in dismissal.

Keywords

AI generated
abstract constitutional review standing to sue association legal capacity defective complaint formulation Constitutional Court procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 191 ust. 1 Konstytucji
643 ze zm.; dalej: ustawa o TK) skuteczne wszczęcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na podstawie wniosku możliwe jest jedynie wówczas, kiedy wniosek taki pochodzi od uprawnionego podmiotu, wymienionego w art. 191 ust. 1 Konstytucji.
Art. 31 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 64, art. 84 oraz z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
Art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii
art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz.
Art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii
art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz.
art. 217 Konstytucji
84 oraz z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
art. 191 ust. 1 Konstytucji
643 ze zm.; dalej: ustawa o TK) skuteczne wszczęcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na podstawie wniosku możliwe jest jedynie wówczas, kiedy wniosek taki pochodzi od uprawnionego podmiotu, wymienionego w art. 191 ust. 1 Konstytucji.
art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji
Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji nie uwzględnił osób prawnych działających w formie stowarzyszenia, w gronie podmiotów uprawnionych do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

161/5/B/2006 POSTANOWIENIE z dnia 20 grudnia 2005 r. Sygn. akt Tw 53/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia Dystrybutorów Filmowych o stwierdzenie zgodności:

1) art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 64, art. 84 oraz z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111) z art. 2, art. 7 oraz art. 217 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu. UZASADNIENIE: W dniu 9 listopada 2005 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Stowarzyszenia Dystrybutorów Filmowych o stwierdzenie zgodności art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 64, art. 84 i art. 217 Konstytucji oraz art. 19 ust. 9 wymienionej ustawy z art. 2, art. 7 oraz art. 217 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK) skuteczne wszczęcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na podstawie wniosku możliwe jest jedynie wówczas, kiedy wniosek taki pochodzi od uprawnionego podmiotu, wymienionego w art. 191 ust. 1 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji nie uwzględnił osób prawnych działających w formie stowarzyszenia, w gronie podmiotów uprawnionych do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm. Oznacza to, iż Stowarzyszenie Dystrybutorów Filmowych, jako organizacja działająca w formie stowarzyszenia, nie posiada legitymacji do występowania z wnioskiem do Trybunału. Stanowi to samoistną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi pochodzącemu od tego podmiotu.

2. Niezależnie od wskazanych wcześniej ustaleń należy podkreślić, iż dodatkową przesłanką odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Stowarzyszenia Dystrybutorów Filmowych jest także wadliwość uchwały uprawnionego organu wnioskodawcy o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Uchwała stanowiąca podstawę wszczęcia postępowania w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm musi w precyzyjny sposób określać zarówno przedmiot zaskarżenia, poprzez dokładne wskazanie kwestionowanego aktu normatywnego lub jego części, jak również zawierać sformułowanie zarzutu niezgodności z aktem wyższego rzędu.

Należy jednocześnie podkreślić, iż prawidłowe sformułowanie zarzutu niezgodności aktu normatywnego z regulacją wyższego rzędu w systemie źródeł prawa, może być dokonane wyłącznie przez podmiot legitymowany. Pełnomocnik sporządzający wniosek do Trybunału Konstytucyjnego nie może wyręczać wnioskodawcy w tym zakresie, samodzielnie określając zakres zaskarżenia podlegający późniejszej ocenie w postępowaniu przed Trybunałem. Uchwała Zarządu Stowarzyszenia Dystrybutorów Filmowych z 28 października 2005 r. przedłożona Trybunałowi Konstytucyjnemu wraz z wnioskiem z 9 listopada 2005 r. nie zawiera prawidłowego sformułowania zarzutu niezgodności kwestionowanej ustawy o kinematografii z Konstytucją.

Nie może być zatem uznana za skutecznie złożone przez wnioskodawcę oświadczenie woli wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 191 ust. 1 Konstytucji. Wnioskodawca nie sprecyzował w uchwale, który przepis ustawy o kinematografii miałby stanowić przedmiot kontroli w niniejszej sprawie. Nie określił także konstytucyjnego wzorca tej kontroli. Uniemożliwia to określenie zakresu zaskarżenia, a tym samym zbadanie przez Trybunał Konstytucyjny kwestionowanych we wniosku przepisów. Trybunał może bowiem orzekać jedynie na podstawie konkretnie sformułowanych zarzutów niekonstytucyjności i w żaden sposób nie jest władny zastępować wnioskodawcy w ich formułowaniu (por. postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z: 21 sierpnia 2003 r., Tw 21/03, OTK ZU nr 3/B/2003, poz. 168; 24 listopada 2003 r., Tw 30/03, OTK ZU nr 4/B/2003, poz. 209 oraz 30 marca 2005 r., Tw 40/04, OTK ZU nr 2/B/2005, poz. 58).