Legislator Case Law & Legislation
Tw 31/04 AI generated

Constitutional Court allows appeal against dismissal for lack of formal request due to missing representative.

Case Number Tw 31/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court granted an appeal against a prior decision dismissing a request for lack of formal standing. The Sejmik argued its July 5th resolution included the request's content, while the Court noted the missing representative was a formal defect. The Court ruled that since the resolution explicitly referenced the attached request's content, the substantive intent existed, rendering the formal defect non-existent and allowing the case to proceed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji; Art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o TK: The Constitutional Court must examine substantive standing criteria at the preliminary stage, and a formal defect like a missing representative does not justify dismissal if the resolution clearly indicates the request's content and intent.

Keywords

AI generated
Constitutional Court standing formal request defect Sejmik resolution content preliminary examination procedural dismissal appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji
Rozbieżność między datą podjęcia uchwały przez Sejmik Województwa Świętokrzyskiego (5 lipca 2004 r.) i datą sporządzonego na jej podstawie wniosku (8 lipca 2004 r.) uzasadniła stanowisko Trybunału, zgodnie z którym rozpatrywany wniosek pochodził od nieuprawnionego podmiotu, w rozumieniu art. 191 ust.
Art. 191 ust. 2 Konstytucji
1 pkt 3-5 Konstytucji oraz czy w świetle obowiązujących przepisów prawa lub postanowień statutu akt normatywny, będący przedmiotem kontroli, dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 2 Konstytucji).
Art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o TK
1 pkt 3-5 Konstytucji albo ustali, że wnioskodawca kwestionuje akt normatywny regulujący sprawy nie należące do zakresu jego działania, wówczas przesłanka niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o TK) stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu takiemu wnioskowi (por.
Art. 39 ust. 1 pkt 1 in principio ustawy o TK
1 pkt 3-5 Konstytucji albo ustali, że wnioskodawca kwestionuje akt normatywny regulujący sprawy nie należące do zakresu jego działania, wówczas przesłanka niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust.
Art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK
1 pkt 3-5 Konstytucji albo ustali, że wnioskodawca kwestionuje akt normatywny regulujący sprawy nie należące do zakresu jego działania, wówczas przesłanka niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust.
Art. 32 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o TK
2 Konstytucji, i z tego względu nie mógł wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (art. 32 ust.
art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji
36 ustawy o TK do badania legitymacji podmiotów, określonych w art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, domagających się wszczęcia abstrakcyjnej kontroli zgodności norm.
art. 191 ust. 2 Konstytucji
1 pkt 3-5 Konstytucji oraz czy w świetle obowiązujących przepisów prawa lub postanowień statutu akt normatywny, będący przedmiotem kontroli, dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 2 Konstytucji).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

7/1B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 13 stycznia 2005 r. Sygn. akt Tw 31/04 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann – przewodniczący Ewa Łętowska – sprawozdawca Jerzy Ciemniewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 października 2004 r. o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego, p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie. UZASADNIENIE:

1. W dniu 19 lipca 2004 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego o stwierdzenie niezgodności art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) z art. 165 ust. 2 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji, art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440 ze zm.) w brzmieniu nadanym przez art. 58 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.

U. Nr 203, poz. 1966) z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 ze zm.) w brzmieniu nadanym przez art. 62 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789 ze zm.) w brzmieniu nadanym przez art. 70 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.

U. Nr 203, poz. 1966) z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 9 września 2004 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, braku formalnego wniosku, poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do reprezentowania Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego przed Trybunałem Konstytucyjnym. W dniu 27 września 2004 r. dostarczono do Trybunału Konstytucyjnego pismo, w którym wnioskodawca odniósł się do stwierdzonego przez Trybunał braku formalnego wniosku.

2. Postanowieniem z 26 października 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania wnioskowi dalszego biegu. 2.1. Trybunał Konstytucyjny ustalił, że Sejmik Województwa Świętokrzyskiego podjął 5 lipca 2004 r. uchwałę Nr XIX/186/04 „w sprawie wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów ustaw”. W myśl § 1 uchwały „Sejmik Województwa Świętokrzyskiego postanawia wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie zgodności z Konstytucją przepisów ustaw zgodnie z treścią załączonego wniosku”.

Skoro uchwała podjęta 5 lipca 2004 r. wyrażała wolę wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego „zgodnie z treścią załączonego wniosku”, to w ocenie Trybunału było oczywiste, że sam wniosek, jako integralna merytorycznie część uchwały, został przygotowany najpóźniej w tymże dniu. Tymczasem wniosek Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego nosił datę 8 lipca 2004 r. Okoliczność powyższa potwierdziła jednoznacznie, że w dniu podjęcia uchwały przez Sejmik Województwa Świętokrzyskiego „załączony wniosek” faktycznie nie istniał, gdyż sporządzono go 8 lipca 2004 r. 2.2.

Zgodnie z § 2 uchwały Sejmik Województwa Świętokrzyskiego udzielił Przewodniczącemu Sejmiku upoważnienia wyłącznie w zakresie „wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego”. Rozbieżność między datą podjęcia uchwały przez Sejmik Województwa Świętokrzyskiego (5 lipca 2004 r.) i datą sporządzonego na jej podstawie wniosku (8 lipca 2004 r.) uzasadniła stanowisko Trybunału, zgodnie z którym rozpatrywany wniosek pochodził od nieuprawnionego podmiotu, w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 3 w związku z ust. 2 Konstytucji, i z tego względu nie mógł wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym;

Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK).

3. W dniu 8 listopada 2004 r. Sejmik Województwa Świętokrzyskiego złożył zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 26 października 2004 r., wnosząc o uwzględnienie zażalenia i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Trybunał Konstytucyjny rozpoznając zażalenie, koncentruje się na badaniu zarzutów w nim podniesionych i do tego ogranicza rozpoznanie tego środka odwoławczego. Zobowiązany jest na podstawie art. 36 ustawy o TK do badania legitymacji podmiotów, określonych w art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, domagających się wszczęcia abstrakcyjnej kontroli zgodności norm. Tylko wnikliwa kontrola wniosku casu ad casum już w stadium postępowania wstępnego prowadzić może do ujednolicenia praktyki orzeczniczej w tych sprawach, zapobiegając zarówno bezpodstawnemu nadawaniu biegu wnioskom nieuprawnionych podmiotów, jak i bezpodstawnej odmowie nadania dalszego biegu wnioskom złożonym przez uprawnione podmioty.

2. Sejmik Województwa Świętokrzyskiego podnosi w zażaleniu, po pierwsze, że odmowa nadania dalszego biegu wnioskowi może nastąpić wyłącznie z przyczyn określonych w art. 36 ust. 3 ustawy o TK, tzn. gdy wniosek jest oczywiście bezzasadny lub braki formalne wniosku nie zostały usunięte w terminie. Zdaniem wnioskodawcy, skoro żadna z tych przesłanek nie została wskazana przez Trybunał Konstytucyjny jako podstawa odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu, to „zaskarżone postanowienie narusza prawo”. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Trybunał Konstytucyjny przypomina stanowisko wyrażone w postanowieniu z 16 października 2002 r. (K 23/02, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 76), zgodnie z którym „na każdym etapie postępowania konieczne jest kontrolowanie, czy nie zachodzi któraś z ujemnych przesłanek wydania wyroku, skutkujących obligatoryjnym umorzeniem postępowania /.../”.

Przyjąć zatem należy, że w trakcie wstępnego rozpoznania, badaniu podlega nie tylko spełnienie przez wniosek wymagań stawianych pismom procesowym (art. 32 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o TK), ale także – a nawet przede wszystkim – kwestia, czy wnioskodawca spełnia kryteria uzasadniające zaliczenie go do kręgu podmiotów wskazanych w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji oraz czy w świetle obowiązujących przepisów prawa lub postanowień statutu akt normatywny, będący przedmiotem kontroli, dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 2 Konstytucji).

Jeżeli w wyniku wstępnego rozpoznania Trybunał Konstytucyjny stwierdzi, że „wnioskodawca” nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji albo ustali, że wnioskodawca kwestionuje akt normatywny regulujący sprawy nie należące do zakresu jego działania, wówczas przesłanka niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o TK) stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu takiemu wnioskowi (por. postanowienie z 28 stycznia 2004 r., sygn. Tw 74/02, OTK ZU nr 1/B/2004, poz. 2). Ustawa o TK określa również inne ujemne przesłanki wyrokowania, zaliczając do nich zbędność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 in principio) oraz utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego w zakwestionowanym zakresie przed wydaniem orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 3).

W razie ich ujawnienia już na etapie wstępnego rozpoznania, Trybunał Konstytucyjny jest zobligowany wydać postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu.

3. Sejmik Województwa Świętokrzyskiego dowodzi w zażaleniu, iż „podejmując 5 lipca uchwałę nr XIX/186/04, radni rozstrzygnęli w zakresie: inicjatywy wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (§ 1 uchwały), udzielenia pełnomocnictwa Przewodniczącemu Sejmiku do wystąpienia z wnioskiem (§ 2 uchwały) oraz granic zaskarżenia” (zawiera je projekt wniosku stanowiący załącznik do uchwały, którym radni dysponowali przed głosowaniem). Trybunał Konstytucyjny przyjmuje do wiadomości wyjaśnienie pełnomocnika wnioskodawcy, iż Sejmik Województwa Świętokrzyskiego podejmując 5 lipca 2004 r. uchwałę, na podstawie której „wnosi o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów ustaw zgodnie z treścią załączonego wniosku”, w tymże dniu faktycznie dysponował treścią „załączonego wniosku”.

Stanowisko Trybunału Konstytucyjnego pozwala stwierdzić, że w niniejszej sprawie odpadła ujemna przesłanka procesowa, której istnienie zobligowało Trybunał do wydania zaskarżonego postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.