Legislator Case Law & Legislation
Ts 133/05 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to correct formal defects within the statutory seven-day deadline.

Case Number Ts 133/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Maria Grzybowska regarding the 1997 compensation law. The complainant's representative submitted a response to the court's order to correct formal deficiencies on October 4, 2005, which was after the mandatory seven-day deadline established by law. The court determined that the submitted letter did not address the specific deficiencies required and was not a request for time extension, thus warranting the termination of the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 ust. 1, 3 w zw. z art. 36 ust. 2, 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym: If a constitutional complaint fails to meet formal requirements, the judge summons the party to correct them within seven days; if the defects remain uncorrected within this period, the complaint is rejected without further examination.

Keywords

AI generated
constitutional complaint formal defects seven day correction period Constitutional Court of Poland procedural dismissal failure to comply with order

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 ust. 1, 3 in conjunction with Art. 36 ust. 2, 3 of the Act of August 1, 1997 on the Constitutional Tribunal
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 w związku z art.
art. 93 Konstytucji
z art. 93 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

62/1/B/2006 POSTANOWIENIE z dnia 14 listopada 2005 r. Sygn. akt Ts 133/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Niemcewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marii Grzybowskiej w sprawie zgodności: art. 17 ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 294) z art. 93 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 12 lipca 2005 r. skarżąca zakwestionowała zgodność z Konstytucją ustawy z 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (dalej: zaskarżona ustawa). Unormowaniom zaskarżonej ustawy skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 93 Konstytucji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 września 2005 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, przez dokładne określenie przepisów zaskarżonej ustawy, na podstawie których sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jej wolnościach lub prawach albo obowiązkach określonych w Konstytucji i w stosunku do których skarżąca domaga się stwierdzenia niezgodności z Konstytucją; wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa skarżącej, i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy zaskarżonej ustawy; doręczenie 5 odpisów ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji, wydanego w sprawie skarżącej na podstawie przepisów zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej wraz z dokładnym określeniem daty doręczenia skarżącej tego orzeczenia z uzasadnieniem; doręczenie udzielonego przez skarżącą pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia skargi konstytucyjnej.

Jak wynika z pieczątki umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zarządzenie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 21 września 2005 r. W odpowiedzi na zarządzenie, pełnomocnik skarżącej skierował 4 października 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pismo, w którym wyjaśnił, że postępowanie w sprawie skarżącej uległo zawieszeniu w związku ze skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich pytaniem o możliwość wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Wobec tego, że skarżąca zdecydowała się wnieść skargę konstytucyjną przez pełnomocnika, nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie przed Sądem Rejonowym w Zabrzu.

Ponadto pełnomocnik wyjaśnił, że przedmiotem skargi czyni skarżąca art. 17 zaskarżonej ustawy. Do pisma dołączono odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z 29 sierpnia 2003 r. (sygn. akt IV P 983/01/A) o zawieszeniu postępowania w sprawie z powództwa skarżącej o przyznanie uprawnień do rekompensaty pieniężnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 w związku z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), jeżeli skarga nie odpowiada warunkom formalnym, sędzia Trybunału wzywa do usunięcia braków w terminie 7 dni od daty zawiadomienia.

Z kolei w myśl art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 tej ustawy, gdy braki nie zostały usunięte w określonym terminie, sędzia Trybunału wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika jednoznacznie, że zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 września 2005 r., wzywające do uzupełnienia braków wniesionej skargi, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 21 września 2005 r. Stanowiące odpowiedź na powyższe zarządzenie, pismo pełnomocnika skarżącej zostało skierowane do Trybunału 4 października 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym).

Stwierdzić wobec tego należy, że próba uzupełnienia braków skargi została podjęta przez pełnomocnika skarżącej już po upływie terminu 7 dni. Z treści pisma nie wynika przy tym, aby pełnomocnik zwracał się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Niezależnie od powyższej okoliczności, samoistnie przesądzającej o konieczności odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzić należy, że pismo pełnomocnika z 4 października 2005 r. nie prowadzi do uzupełnienia któregokolwiek ze wskazanych w zarządzeniu braków wniesionej skargi.