Constitutional Court dismisses appeal filed directly by citizen without lawyer under mandatory legal representation rule.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court refused to examine an appeal filed directly by the petitioner without legal representation. The petitioner argued that while lawyers are required for the initial complaint, they are not needed for subsequent procedural documents. The court held that the statute explicitly mandates that appeals must be drafted by a lawyer or attorney-at-law, and a citizen's self-drafted letter does not satisfy this requirement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Appeals to the Constitutional Court must be drafted by a lawyer or attorney-at-law; appeals filed directly by a citizen without legal representation are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
152 POSTANOWIENIE z dnia 27 kwietnia 2004 r. Sygn. akt Ts 210/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – przewodnicząca Andrzej Mączyński – sprawozdawca Marian Grzybowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 marca 2004 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Marka Jarockiego, p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 22 grudnia 2003 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił art. 56 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
– Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) sprzeczność z art. 2 oraz art. 217 Konstytucji. Na podstawie zakwestionowanego przepisu Prezydent miasta Tychy określił zaległość podatkową skarżącego decyzjami z 27 marca 2002 r. (DKP II 3114-3-2-2002, DKP II 3114-3-1-2002). Rozpoznając wniesione na powyższe decyzje zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzjami z 2 sierpnia 2002 r. (nr SKO/F/557/02, nr SKO/F/556/02) utrzymało w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Wniesione na powyższe decyzje skargi zostały oddalone wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2003 r. (sygn. akt I SA 2020/02, sygn. akt I SA/Ka 2019/02).
Interpretację przepisu, dokonaną przez orzekające organy, skarżący uznał za niedopuszczalną w demokratycznym państwie prawa, a stan prawny wywołujący „niejasność prawa” i stwarzający możliwość rozbieżnych interpretacji za naruszający zasadę prawidłowej legislacji (art. 2 Konstytucji) oraz podważający zaufanie obywatela do państwa i stanowionego przezeń prawa, a także naruszający gwarantowany konstytucyjnie tryb regulowania kwestii podatkowych. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 2 lutego 2004 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi konstytucyjnej poprzez m.in. wskazanie naruszonych praw lub wolności konstytucyjnych oraz określenie sposobu tego naruszenia.
Ponieważ pełnomocnik skarżącego w ustawowym terminie 7 dni nie usunął wskazanych braków skargi konstytucyjnej, a nadto do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło, mimo skutecznego doręczenia 9 lutego 2004 r. zarządzenia sędziego TK z 2 lutego 2004 r., żadne pismo pełnomocnika skarżącego, przeto Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 18 marca 2004 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Wskazane przy tym zostało, iż pismo sporządzone samodzielnie przez skarżącego nie może zostać uznane za uzupełnienie braków skargi konstytucyjnej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie złożonym osobiście, bez pośrednictwa adwokata lub radcy prawnego, skarżący wniósł o nadanie dalszego biegu sprawie, wywodząc m.in., iż wprawdzie przepisy ustawy o TK nakładają przymus adwokacki w zakresie wniesienia skargi konstytucyjnej, jednakże nie zabraniają stronie skarżącej samodzielnego sporządzania dalszych pism procesowych czy też wyrażania poglądów w toku postępowania w zakresie wniesionej skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) skarga konstytucyjna i zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej powinny być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z treści pisma, które wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego 24 marca 2004 r. wynika jednoznacznie, że sporządzone zostało ono przez samego skarżącego. Z uwagi na to, że skarżący nie jest podmiotem legitymowanym, w świetle cytowanego przepisu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, do samodzielnego występowania z zażaleniem na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, należy wniesione przez niego zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
Na marginesie wskazać należy, iż sporządzenie skargi konstytucyjnej i zażalenia na postanowienie odmawiające nadania jej dalszego biegu wymaga niewątpliwie odpowiedniej wiedzy prawniczej. Z tego względu ustanowiony wymóg sporządzenia tych pism przez osobę mającą odpowiednie kwalifikacje, czyli przez adwokata lub radcę prawnego, służyć ma zwiększeniu skuteczności skargi, będąc tym samym gwarancją bardziej powszechnego i efektywnego korzystania z tego środka ochrony praw i wolności obywatelskich. 2