Constitutional complaint dismissed for lack of statutory subject matter and significant procedural delay.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Jan Felix, ruling it lacked a valid subject matter under Article 79 of the Constitution. The complainant altered his claim to challenge a court judgment and administrative letters rather than a statute, which falls outside the Court's jurisdiction. Additionally, the filing was significantly late, exceeding the three-month deadline, and the challenged documents were not considered binding judicial acts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji; Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must exclusively allege the unconstitutionality of a statute or other normative act; complaints challenging court judgments or administrative letters are inadmissible, and filings made after the statutory deadline are rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
200 POSTANOWIENIE z dnia 22 marca 2004 r. Sygn. akt Ts 199/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jana Feliksa, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Jana Feliksa sformułowano zarzut niezgodności art. 394 § 1 kodeksu postępowania cywilnego z art. 178 i 176 Konstytucji. W piśmie procesowym złożonym 20 stycznia 2004 r. skarżący zmodyfikował zarzut skargi oświadczając, iż nie zaskarża żadnego aktu normatywnego, lecz przedmiotem skargi czyni niezgodność z Konstytucją wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z 22 kwietnia 2002 r., pisma Ministra Sprawiedliwości z 30 czerwca 2002 r. oraz pisma Rzecznika Praw Obywatelskich z 7 października 2003 r.
Uzasadniając wysunięte zarzuty skarżący podkreślił, iż wyrok sądu oraz wskazane pisma naruszają art. 2 i 78 Konstytucji, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z art. 87 i 91 Konstytucji oraz art. 321 k.p.c. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie zarzut niezgodności ustawy lub innego aktu normatywnego z Konstytucją. W skardze konstytucyjnej Jana Feliksa nie sformułowano wszakże takiego zarzutu, jednoznacznie żądając stwierdzenia niezgodności z Konstytucją wyroku sądu.
Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji. Na marginesie należy podkreślić, iż nawet gdyby skarga zawierała zarzut naruszenia praw konstytucyjnych skarżącego przez akt normatywny i tak należałoby odmówić nadania jej dalszego biegu, gdyż została ona złożona po terminie. Wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 4 kwietnia 2002 r., z którym skarżący łączy naruszenie swych konstytucyjnych praw, został mu doręczony „po 15 kwietnia 2002 r.”.
Zażalenie na zawarte w tym wyroku rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z 22 kwietnia 2002 r., które zostało skarżącemu doręczone 8 maja 2002 r. Zważywszy, iż skarga konstytucyjna została złożona 26 listopada 2003 r., należy stwierdzić, iż stało się to ze znacznym przekroczeniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Należy podkreślić, że orzeczeniami o prawach skarżącego w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji nie są pisma kierowane do niego przez Ministra Sprawiedliwości, Rzecznika Praw Obywatelskich czy inne organy państwa.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 2