Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
Ts 174/02 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to exhaust legal remedies by filing cassation appeal.

Case Number Ts 174/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court suspended proceedings and dismissed the constitutional complaint against the Tax Ordinance. The petitioner had filed a tax liability decision, which was upheld by the tax chamber, but he failed to file a cassation appeal against the regional administrative court's rejection of his challenge. The court ruled that the exhaustion of legal remedies is a mandatory prerequisite for constitutional review, and the absence of the cassation appeal meant this condition was not met.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 173 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: The Constitutional Court must suspend proceedings and dismiss a constitutional complaint if the petitioner has not exhausted the available legal remedies, specifically by failing to file a required cassation appeal against a final administrative court decision.

Keywords

AI generated
exhaustion of legal remedies constitutional complaint dismissal cassation appeal requirement administrative court procedure Tax Ordinance compliance

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 of the Act of 1 August 1997 on the Constitutional Tribunal
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust.
Art. 173 § 1 of the Act of 30 August 2002 on administrative court proceedings
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Art. 97 of the Act of 30 August 2002 on the Act on the Organization of Administrative Courts and the Act on Administrative Court Proceedings
Przepis ten, na mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
art. 2 Konstytucji
926 ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

111 POSTANOWIENIE z dnia 7 kwietnia 2004 r. Sygn. akt Ts 174/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jerzego Kawalca w sprawie zgodności: art. 332 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a:

1) podjąć zawieszone postępowanie;

2) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Jerzego Kawalca z 2 grudnia 2002 r. zakwestionowano zgodność art. 332 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanych przepisów Urząd Skarbowy w Lublińcu decyzją z 29 maja 2002 r. (Nr US-II-PP-4406/1/2002/VAT/JP) orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy przez Izbę Skarbową w Katowicach decyzją z 4 września 2002 r. (Nr PPC 3/4408-89/02).

W dniu 4 lutego 2003 r. Trybunał Konstytucyjny wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania z uwagi na to, iż skarżący 7 października 2002 r. złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę od decyzji Izby Skarbowej w Katowicach, stanowiącej podstawę wystąpienia ze skargą konstytucyjną. W dniu 15 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał wyrok (sygn. akt I SA/Ka 2424/02), którym oddalił skargę na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z 4 września 2002 r. (Nr PPC 3/4408-89/02). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługującej mu drogi prawnej. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Przepis ten, na mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), ma także zastosowanie do spraw, w których skargi na decyzje administracyjne zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało jeszcze do tego dnia zakończone. Skarga kasacyjna od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi środek zaskarżenia w ramach przysługującej skarżącemu drogi prawnej.

Brak wniesienia tej skargi oznacza więc, iż nie został spełniony warunek wyczerpania drogi prawnej, a w związku z tym należało orzec jak w sentencji. 2