Legislator Case Law & Legislation
Tw 64/02 AI generated

Constitutional Court dismisses abstract review request due to missing formal declaration of will and incomplete documentation.

Case Number Tw 64/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the abstract review request because the petitioner failed to provide a valid declaration of will from its competent authorities. The petitioner submitted fragmented documents that did not constitute an original or certified copy of the required resolution, nor did they specify the contested legal provisions or constitutional articles. Consequently, the court determined the request lacked the formal prerequisites for initiation under the Constitutional Court Act.

Legislator headnote

AI generated

Art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt 2-3, art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A request for abstract review requires a clear declaration of will by the organization's competent authorities, specifying the contested norms and constitutional provisions; failure to provide a valid, complete, and properly authorized document results in the dismissal of the request.

Keywords

AI generated
abstract review of constitutionality declaration of will requirement formal prerequisites for filing competent authority mandate incomplete documentation dismissal Constitutional Court Act legal standing in constitutional review

Cited Legislation

AI generated
Art. 31 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Tym samym wniosek ten nie odpowiada warunkom formalnym określonym w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym, gdyż nie pochodzi od uprawnionego podmiotu w rozumieniu art. 31 ust.
Art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Przede wszystkim nie wskazano konkretnie, które regulacje ustawy o podatkach i opłatach lokalnych są kwestionowane (art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym).
Art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
„Uchwała” ta nie formułuje również zarzutu niezgodności kwestionowanego aktu normatywnego lub jego części z ściśle wskazanym przepisem Konstytucji, jako wzorcem kontroli (art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym).
Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Stan ten oznacza równocześnie, że nie zostało wykonane w terminie zarządzenie sędziego o usunięciu braków formalnych, co stanowi samodzielną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi (art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym).
§ 19 ust. 5 i 6 Statutu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

12 POSTANOWIENIE z dnia 14 stycznia 2003 r. Sygn. akt Tw 64/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bohdan Zdziennicki po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego w sprawie stwierdzenie zgodności:

1) art. 8-12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 9, poz. 31 ze zm.) z art. 2, 3, 7 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) uchwały Rady Miejskiej Wrocławia nr XLII/1384/01 z dnia 13 grudnia 2001 r. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) oraz z art. 5 i 74 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE: 3 października 2002 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego z 27 września 2002 r. o stwierdzenie zgodności art. 8-12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.

U. z 1991 r. Nr 9, poz. 31 ze zm.) z art. 2, 3, 7 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i uchwały Rady Miejskiej Wrocławia nr XLII/1384/01 z 13 grudnia 2001 r. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) oraz z art. 5 i 74 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 października 2002 r. wezwano do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do wystąpienia z wnioskiem i reprezentowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, doręczenie 5 kopii uchwały odpowiedniego organu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego, doręczenie 3 kopii wniosku i 5 egzemplarzy aktualnego statutu, a także powołanie przepisu prawa wskazującego, że kwestionowany akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy. 4 listopada 2002 r. uzupełniono wskazane braki.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) wniosek przedstawiony przez ogólnokrajowe władze organizacji pracodawców podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym i czy nie jest oczywiście bezzasadny. Trybunał Konstytucyjny bada w szczególności, czy wniosek pochodzi od uprawnionego podmiotu. Do zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym konieczne jest wyrażenie oświadczenia woli przez ogólnokrajowe władze organizacji pracodawców w sprawie wystąpienia do Trybunału z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem wyższego rzędu.

W sytuacji braku takiego oświadczenia woli podjętego przez odpowiednie ogólnokrajowe władze organizacji pracodawców postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w ogóle nie może zostać wszczęte. Ocena, który ogólnokrajowy organ danej organizacji pracodawców ma prawo do wyrażenia takiego oświadczenia woli dokonane musi być m.in. w oparciu o statut organizacji. Zgodnie z art. 32 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oświadczenie ogólnokrajowych władz organizacji pracodawców musi w sposób jednoznaczny wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed Trybunałem w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm.

Legitymowany organ organizacji pracodawców musi wskazać konkretne przepisy aktu normatywnego, które kwestionuje, a także przepisy aktu wyższego rzędu, które mają stanowić podstawę kontroli w danej sprawie. Niezbędne jest również, aby wyrażona w ten sposób wola legitymowanego podmiotu miała uprzedni charakter w stosunku do złożonego w Trybunale Konstytucyjnym wniosku. Pamiętać wreszcie należy, że sam wniosek o dokonanie przez Trybunał Konstytucyjny abstrakcyjnej kontroli norm odnosić się może jedynie do takiego aktu normatywnego, który dotyczy spraw objętych zakresem działania danej organizacji pracodawców (art. 191 ust. 2 w zw. z ust. 1 pkt 4 Konstytucji).

W pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy pismo dostarczone do akt sprawy na żądanie sędziego, zatytułowane „Uchwała Zarządu Głównego Nr 007b/09/2002 z 27 września 2002”, można uznać za oświadczenie woli uprawnionego podmiotu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego, o złożeniu do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie hierarchicznej zgodności norm, a w szczególności, czy ta uchwała spełnia wymogi określone w art. 32 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. W świetle § 19 ust. 5 i 6 w zw. z § 15 ust. a pkt 2 Statutu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego nie ulega wątpliwości, że Zarząd Główny – będąc ogólnokrajową władzą wnioskodawcy, jako organizacji pracodawców – jest podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli abstrakcyjnej.

Dostarczone jednak Trybunałowi Konstytucyjnemu pismo, zatytułowane „Uchwała Zarządu Głównego Nr 007b/09/2002 z 27 września 2002”, nie możne być uznane za dokument stanowiący oryginał uchwały Zarządu Głównego, ani jej uwierzytelniony odpis. Pismo to nie stanowi logicznej całości; składa się z urwanych fragmentów, co powoduje, że nie można w żaden sposób odtworzyć od kogo pochodzi i czyje zawiera ustalenia. Zważywszy na okoliczność, że pismo to zostało dołączone do akt sprawy w trybie usunięcia braków formalnych na wezwanie sędziego, Trybunał szczególnie krytycznie odnosi się do takiej praktyki wnioskodawcy i uznaje ją za wysoce naganną.

Stan ten oznacza równocześnie, że nie zostało wykonane w terminie zarządzenie sędziego o usunięciu braków formalnych, co stanowi samodzielną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi (art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). Nawet gdyby przyjąć, że dosłane do akt pismo, o którym była mowa wyżej, stanowi odpis uchwały Zarządu Głównego, to i tak, nie może być mu przypisany charakter oświadczenia woli uprawnionego organu Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego. W tejże „uchwale” nie zawarto niezbędnych elementów, które umożliwiałyby uznanie jej za wniosek o zbadanie przez Trybunał Konstytucyjny hierarchicznej zgodności norm.

Przede wszystkim nie wskazano konkretnie, które regulacje ustawy o podatkach i opłatach lokalnych są kwestionowane (art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). „Uchwała” ta nie formułuje również zarzutu niezgodności kwestionowanego aktu normatywnego lub jego części z ściśle wskazanym przepisem Konstytucji, jako wzorcem kontroli (art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). Z powyższych względów „Uchwała Zarządu Głównego Nr 007b/09/2002 z 27 września 2002” nie może być uznana za skutecznie złożone oświadczenie woli przez ogólnokrajowe władze Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego w postaci skierowania wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie hierarchicznej zgodności norm.

Równocześnie oznacza to, że złożony w Trybunale Konstytucyjnym wniosek z 27 października 2002 r., sporządzony przez Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego został sformułowany bez wcześniejszej uchwały uprawnionego organu, stanowiącego ogólnokrajowe władze tejże organizacji pracodawców. Tym samym wniosek ten nie odpowiada warunkom formalnym określonym w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym, gdyż nie pochodzi od uprawnionego podmiotu w rozumieniu art. 31 ust. 1 tejże ustawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.