Constitutional Court dismisses union's request due to lack of valid internal resolution authorizing the appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the request for a constitutional review of the Ministry of Infrastructure's working hours regulation. The Union of Aircrew failed to submit the original or certified copy of its internal resolution proving the General Council adopted the appeal in compliance with its statutes. Consequently, the Court determined the request lacked the necessary procedural legitimacy to initiate constitutional control.
Legislator headnote
AI generatedArt. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji RP; Art. 188 Konstytucji RP: A request for constitutional review by a national trade union organ requires a valid internal resolution demonstrating the required quorum and majority, without which the organ lacks standing to initiate proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
83 POSTANOWIENIE z dnia 31 marca 2003 r. Sygn. akt Tw 3/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego Rzeczypospolitej Polskiej o stwierdzenie zgodności: rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie czasu pracy i wypoczynku członków załóg statków powietrznych oraz kontrolerów ruchu lotniczego (Dz. U. Nr 219, poz. 1841) z art. 2, art. 66 ust. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 103 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r.
– Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112), art. 1294 i art. 1295a § 2 i 3 kodeksu pracy, art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 ze zm.), p o s t a n a w i a: odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu. UZASADNIENIE: 27 stycznia 2003 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego o stwierdzenie zgodności rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie czasu pracy i wypoczynku członków załóg statków powietrznych oraz kontrolerów ruchu lotniczego (Dz.
U. Nr 219, poz. 1841) z art. 2, art. 66 ust. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 103 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112), art. 1294 i art. 1295a § 2 i 3 kodeksu pracy, art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 ze zm.). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 17 lutego 2003 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych wniosku, poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do reprezentowania Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz doręczenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu uchwały Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego (w 5 egzemplarzach), z którego wynikałoby, że uchwała została podjęta w trybie i składzie określonym w statucie Związku. 24 lutego 2003 r. wnioskodawca uzupełnił brak odnoszący się do wskazania umocowanego przedstawiciela do reprezentowania Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Nie doręczył natomiast oryginału lub uwierzytelnionego odpisu uchwały Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego, z którego wynikałoby, że uchwała w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego została podjęta w trybie i składzie określonym w statucie Związku. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego w sprawach, o których mowa w art. 188, wystąpić mogą ogólnokrajowe organy związków zawodowych. Oznacza to, po pierwsze, że nie każdy związek zawodowy ma legitymację do występowania z takim wnioskiem, po drugie zaś, że nie każdy organ związku zawodowego, obejmującego swoim zasięgiem działania całe terytorium kraju, może zainicjować postępowanie przed Trybunałem.
Zgodnie z § 10 lit. B. ust. 1 w związku z § 9 ust. 1 statutu Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego, najwyższą władzą Związku jest Walne Krajowe Zebranie Delegatów, które w myśl § 10 lit. B. ust. 11 statutu Związku, rozpatruje i wydaje postanowienia we wszystkich sprawach będących przedmiotem zainteresowania Związku. Jednocześnie § 10 lit. C. ust. 3 w związku z § 9 ust. 1 tiret pierwsze statutu Związku stanowi, że Zarząd Główny Związku reprezentuje Związek na zewnątrz i jest jego najwyższą władzą pomiędzy Walnymi Krajowymi Zebraniami Delegatów.
Zarząd składa oświadczenia woli i zaciąga zobowiązania w imieniu Związku (§ 10 lit. C ust. 7 statutu Związku), a dokumenty w wyżej wymienionych sprawach podpisuje Przewodniczący Zarządu Związku oraz upoważniony przez Zarząd jego członek w reprezentacji minimum dwuosobowej (§ 10 lit. C ust. 8 statutu Związku). W uchwale z 20 grudnia 2002 r. Zarząd Główny Związku postanowił wystąpić z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie czasu pracy i wypoczynku członków załóg statków powietrznych oraz kontrolerów ruchu lotniczego (Dz.
U. Nr 219, poz. 1841) z Konstytucją RP, ustawą – Prawo lotnicze, Kodeksem pracy oraz ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 ze zm.). W wyniku podjęcia tejże uchwały 27 stycznia 2003 r. został sporządzony wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, podpisany przez Przewodniczącego Zarządu Głównego oraz Sekretarza Zarządu Głównego. Trybunał Konstytucyjny ustalił, że uchwała Zarządu Głównego z 20 grudnia 2002 r. nie zawiera informacji pozwalających uznać, że została podjęta przez uprawniony organ, działający w składzie i trybie określonym w statucie Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego.
Wnioskodawca kształtując treść uchwały, nie wskazał bowiem, czy procedurę jej podjęcia cechuje ważność (udział w głosowaniu statutowo wymaganej liczby członków Zarządu, tzw. quorum) oraz wiążący prawnie charakter (uzyskanie określonej w statucie większości głosów). Mając na uwadze powyższe, Trybunał wezwał wnioskodawcę do doręczenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu uchwały Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego, która usuwałaby brak formalny w stwierdzonym zakresie. Ponieważ w wyznaczonym terminie wnioskodawca nie doręczył wskazanej uchwały, okoliczność ta stanowi przesłankę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu.
W myśl art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z podmiotów uprawnionych do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa są ogólnokrajowe organy związków zawodowych. Dla zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym konieczne jest zatem podjęcie przez taki organ uchwały w sprawie wystąpienia do Trybunału z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem wyższego rzędu. Uchwała ta musi w sposób jednoznaczny wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed tym organem i jednoznacznie określać przedmiot zaskarżenia oraz podstawę kontroli.
W braku takiej uchwały, podjętej przez ogólnokrajowy organ związku zawodowego, postępowanie w ogóle nie może zostać wszczęte. W przypadku, gdy uchwała w ogóle nie została podjęta, występuje brak legitymacji czynnej po stronie wnioskodawcy. Oznacza to w istocie, że takiego wnioskodawcę należy uznać za podmiot nieuprawniony, który w sposób bezpodstawny powołuje się na wolę ogólnokrajowego organu związku zawodowego. Sporządzony w tej sytuacji „wniosek” nie może wywołać skutku w postaci wszczęcia konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego (por. m.in. postanowienie TK z 16 stycznia 2001 r., T. 55/00 OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 29 oraz postanowienie TK z 10 października 2001 r., T. 41/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 51).
W badanym przypadku nie budzi wątpliwości, że wyłącznie Zarząd Główny Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego ma prawo decydować o przedmiocie i zakresie zaskarżenia. Uchwała Zarządu Głównego z 20 grudnia 2002 r. jedynie w sposób ogólny (poprzestając na przywołaniu tytułów) określa akty, które stanowią podstawę badania konstytucyjności i legalności rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Skonkretyzowanie wzorców kontroli (wyraźne oznaczenie przepisów) nastąpiło zaś w złożonym do Trybunału Konstytucyjnego wniosku z 27 stycznia 2003 r., podpisanym przez Przewodniczącego Zarządu Głównego i Sekretarza Zarządu Głównego.
Wobec powyższego uchwała Zarządu Głównego z 20 grudnia 2002 r. nie może być uznana za skutecznie wyrażone oświadczenie woli uprawnionego organu Związku Zawodowego Personelu Latającego i Pokładowego o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał stwierdza równocześnie, że nadesłany wniosek Zarządu Głównego Związku został sporządzony bez wcześniejszej uchwały Zarządu Głównego i dlatego nie może wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. 3