Constitutional complaint dismissed for lack of subject matter jurisdiction and admissibility requirements. The court ruled that the complaint must target a specific law, not just an administrative decision. The court found the complaint inadmissible because it failed to identify the normative basis of the challenged ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of the Republic of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Witold Lisa without further proceedings. The complainant alleged violations of Articles 50 and 64 of the Constitution but failed to identify the specific normative act underlying the administrative decision by the Chief Administrative Court. The court determined that the complaint lacked subject matter jurisdiction under Article 79 of the Constitution, as it did not target a law or normative act, and also failed to meet admissibility requirements under Article 47 of the Constitutional Tribunal Act.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 188 Konstytucji RP; Art. 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must specifically target a law or normative act as the basis for the challenged decision; complaints merely alleging violations of rights without identifying the normative basis are inadmissible and fall outside the Tribunal's jurisdiction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
269 POSTANOWIENIE z dnia 9 września 2003 r. Sygn. akt Ts 144/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Witolda Lisa, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Witolda Lisa, zarzucono naruszenie art. 50 i art. 64 Konstytucji RP przez postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z 30 czerwca 2003 r. Z treści skargi, wynika, iż pełnomocnik skarżącego domaga się merytorycznej weryfikacji całego postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia prawa własności nieruchomości.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Witolda Lisa stwierdzono jedynie, iż powyżej wskazane orzeczenie narusza przysługujące mu prawa konstytucyjne, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres właściwości Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 188 Konstytucji RP. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż złożona skarga nie spełnia również wymogów dopuszczalności jej merytorycznego rozstrzygnięcia, które ustawodawca przewidział w art. 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), gdzie w sposób wyraźny wskazał, jakie warunki, poza wymaganiami dotyczącymi pisma procesowego, powinna spełniać skarga konstytucyjna.
Mając powyższe na względzie należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 1