Constitutional complaint dismissed because it concerns administrative inaction rather than unconstitutional legislation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Andrzej Bolk regarding alleged inaction by police and prosecutor authorities. The complainant argued that the authorities' failure to initiate criminal proceedings violated his right to a fair trial and equality under the Constitution. The court ruled that constitutional complaints can only challenge the constitutionality of specific laws or normative acts, not the procedural conduct or inaction of state organs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 32 ust. 1 Konstytucji RP; Constitutional complaints may only address the constitutionality of laws or normative acts, not the procedural conduct or inaction of state authorities.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
262 POSTANOWIENIE z dnia 17 lipca 2003 r. Sygn. akt Ts 111/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Andrzeja Bolka, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 24 czerwca 2003 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż bezczynność organu państwowego doprowadziła do naruszenia zagwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sprawiedliwego i jawnego rozstrzygnięcia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP).
Uzasadniając powyższy zarzut wskazano, iż pomimo zawiadomienia 17 października 2001 r. Komendy Powiatowej Policji w Żninie o popełnieniu przestępstwa na szkodę skarżącego, nie zostało wydane postanowienie o wszczęciu lub o odmowie wszczęcia dochodzenia. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Szubinie ograniczył się tylko do skierowania do skarżącego pisma (w sprawie 2 Ko 218/01), wskazując w nim na bezzasadność podniesionych zarzutów. Trybunał Konstytucyjne zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu wolnościach lub prawach konstytucyjnych.
W trybie skargi konstytucyjnej Trybunał orzeka zatem wyłącznie w sprawie zgodności z Konstytucją przepisów prawa, mając na celu wyeliminowanie z systemu prawnego przepisów z nią niezgodnych. We wniesionej skardze konstytucyjnej zarzut niekonstytucyjności nie został wysunięty w stosunku do aktu normatywnego stanowiącego podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia, tylko jego przedmiotem uczyniono funkcjonowanie organów postępowania przygotowawczego, a dokładniej – brak odpowiedniej, zdaniem skarżącego, reakcji tych organów na podjęte przez skarżącego działania (bezczynność organów).
Ponieważ Trybunał Konstytucyjny nie posiada kompetencji do kontroli prawidłowości postępowania wskazanych w skardze organów, sposobu zastosowania czy też niezastosowania przez nich obowiązujących przepisów, przeto należało orzec jak w sentencji. 2