Constitutional complaint dismissed for lack of subject matter as it targeted court judgments rather than laws.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Irena Poleszak's constitutional complaint because it failed to meet the statutory requirements for admissibility. Poleszak argued that the application of the Family and Guardianship Code violated specific constitutional articles, but she did not identify the specific laws or normative acts as the source of the alleged rights violations. The court ruled that under Article 79 of the Constitution, a constitutional complaint can only challenge laws or normative acts, not the factual findings or judicial reasoning within court judgments themselves.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Constitutional complaints may only challenge laws or normative acts, not court judgments or factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
125 POSTANOWIENIE z dnia 3 czerwca 2003 r. Sygn. akt Ts 77/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jadwiga Skórzewska-Łosiak po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Ireny Poleszak, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Ireny Poleszak sporządzonej 25 kwietnia 2003 r., zarzucono naruszenie przez sądy orzekające w sprawie skarżącej szeregu regulacji konstytucyjnych, w szczególności art. 2, art. 7, art. 21, art. 64 oraz art. 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej nie sformułowano wszakże takiego zarzutu ograniczając się do stwierdzenia, iż zastosowanie przez sądy orzekające w sprawie skarżącej art. 45 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego niezgodne jest z art. 21 oraz art. 64 Konstytucji, zaś niezastosowanie przez te sądy art. 47 oraz art. 195 i n. kodeksu cywilnego pozostaje w sprzeczności z art. 2, art. 7, art. 21 oraz art. 64 Konstytucji.
Skarżąca nie sformułowała równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do treści tych regulacji prawnych, ograniczając się do wskazania wadliwego charakteru wydanych w jej sprawie orzeczeń sądowych, w szczególności zaś dokonania przez sądy błędnych ustaleń faktycznych. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 2