Constitutional complaint dismissed due to failure to substantiate constitutional incompatibility argument within formal deadlines.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Teresa Kurowski regarding Article 17 of the Civil Court Costs Act. The complainant alleged a violation of equality and due process but failed to provide specific details on the alleged incompatibility during the court's formal supplementation period. Consequently, the court refused to proceed with the examination of the complaint's merits due to the lack of a substantiated legal argument.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 ust. 1 ust. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; A constitutional complaint must be substantiated with specific arguments regarding the incompatibility of the contested provision with the Constitution; failure to provide such details within the statutory timeframe results in the dismissal of the complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
234 POSTANOWIENIE z dnia 1 lipca 2003 r. Sygn. akt Ts 66/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Teresy Kurowskiej w sprawie zgodności: art. 17 ustawy z dnia 13 maja 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.) z art. 32 oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Teresy Kurowskiej z 17 kwietnia 2003 r. zarzucono, iż art. 17 ustawy z dnia 13 maja 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.
U. Nr 24, poz. 110 ze zm.) jest niezgodny z art. 32 oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca wskazała, iż postanowieniem z 29 kwietnia 2002 r. (sygn. akt V Ca 112/99) Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej wniesione przez jej pełnomocnika będącego radcą prawnym, bez wcześniejszego wezwania o usunięcie braku formalnego w postaci nieuiszczenia wpisu stałego. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 24 października 2002 r. (sygn. akt I CZ 125/02). Zdaniem skarżącej, brak wezwania do opłacenia zażalenia wniesionego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania stanowi naruszenie zasady równości, ponieważ w innych przypadkach wyznacza się siedmiodniowy termin do usunięcia takich braków formalnych pism procesowych.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 maja 2003 r. skarżąca została wezwana m.in. do dokładnego określenia, na czym miałaby polegać niezgodność art. 17 ustawy z 13 maja 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z art. 45 oraz art. 32 Konstytucji RP. W piśmie z 20 maja 2003 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, skarżąca nie zajęła żadnego stanowiska dotyczącego niezgodności zakwestionowanej regulacji prawnej z art. 45 Konstytucji RP.
Odnośnie zarzutu naruszenia zasady równości wobec prawa ograniczyła się wyłącznie do stwierdzenia, iż w innych wypadkach sąd udziela tygodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych. Ze stwierdzenia takiego nie wynika wszakże, na czym miałoby polegać nieadekwatne zróżnicowanie sytuacji prawnej skarżącej w stosunku do innych podmiotów, posiadających tę samą cechę istotną. Skarżąca nie wskazuje także na żadne kryterium podmiotowe użyte w treści zakwestionowanej regulacji prawnej, które miałoby prowadzić do niezgodnego z zasadą równości ograniczania uprawnień lub nakładania obowiązków.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi konstytucyjnej, należało na podstawie art. 36 ust. 1 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) odmówić nadania skardze dalszego biegu. 2