Constitutional complaint dismissed because it challenges court judgments instead of normative acts as required by law.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Zbigniew Kuriata against a regional court judgment. The petitioner argued that the judgment violated specific constitutional articles but failed to challenge the underlying normative basis of the decision. The court ruled that constitutional complaints can only target laws or normative acts, not judicial decisions, thereby exceeding the court's statutory authority.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Constitutional complaints may only concern laws or normative acts, not judicial decisions, as the former constitute the only proper subject matter for such proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
195 POSTANOWIENIE z dnia 2 maja 2003 r. Sygn. akt Ts 55/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Zbigniewa Kuriaty, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej zarzucono, iż wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 17 grudnia 2002 r. (sygn. akt II Ca 750/02) naruszył art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Zbigniewa Kuriaty zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności wskazanych w tej skardze orzeczeń z Konstytucją, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstaw normatywnych tych orzeczeń.
Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji. Na okoliczność, iż orzeczenia sądowe nie mogą stanowić przedmiotu skargi konstytucyjnej, Trybunał Konstytucyjny wskazał m.in. w postanowieniach z 4 lipca 2000 r. oraz z 25 października 2000 r. (sygn. Ts 54/00, OTK ZU nr 7/2000, poz. 275). Pełnomocnik skarżącego zdaje się nie zauważać faktu, iż postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie skargi konstytucyjnej nie ma charakteru kolejnej instancji sądowej w sprawie.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 1