Constitutional complaint dismissed for late filing; statutory time limit for constitutional review applies.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the appeal against its earlier decision to reject a constitutional complaint filed by a retired judge. The complainant argued that constitutional rights lack temporal limitations, but the Court held that Article 79 of the Constitution delegates time limits to the statute. Since the complaint was submitted three months after the final judgment, it violated the procedural deadline set by the Act on the Constitutional Tribunal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji; Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The Constitution grants the right to file a constitutional complaint but delegates the specification of time limits to the statute, which must be strictly observed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
191 POSTANOWIENIE z dnia 9 lipca 2003 r. Sygn. akt Ts 24/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jadwiga Skórzewska-Łosiak – przewodnicząca Marian Grzybowski – sprawozdawca Marek Mazurkiewicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), zażalenia z dnia 26 maja 2003 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 2003 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Wacława Koleśnika, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.
UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 28 grudnia 2002 r., złożonej za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Suwałkach, zarzucono, że art. 683, art. 783 , art. 784 , art. 83, art. 85 § 2, art. 86 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 2, art. 32 ust. 2, art. 37, art. 180 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący będąc sędzią w stanie spoczynku wykonywał, bez zgody prezesa właściwego sądu, zawód adwokata i za ten czyn Sąd Dyscyplinarny wymierzył mu karę pozbawienia stanu spoczynku.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 19 maja 2003 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując iż została ona złożona po terminie, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). W zażaleniu z 26 maja 2003 r. skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej. Zdaniem skarżącego przepisy Konstytucji wyrażające poszczególne prawa człowieka oraz przepisy dotyczące środków ochrony tych praw nie zawierają żadnego ograniczenia czasowego w dochodzeniu wolności i praw.
Ograniczenia takiego nie zawiera również art. 79 ust. 1 Konstytucji wyrażający prawo do złożenia skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego. Ustrojodawca jednoznacznie wskazuje, iż zasady wnoszenia skarg konstytucyjnych powinny zostać określone w ustawie.
Konkretyzacja art. 79 Konstytucji została dokonana w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym. Elementem tej konkretyzacji jest art. 46 ust. 1 wskazanej ustawy, który przewiduje wymóg wniesienia skargi najdalej w trzy miesiące od otrzymania przez skarżącego ostatecznego rozstrzygnięcia o jego wolnościach lub prawach konstytucyjnych. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w niniejszej sprawie wymóg ten nie został spełniony, czego zresztą skarżący w zażaleniu nie kwestionuje. Wobec powyższego należy uznać, iż Trybunał Konstytucyjny w pełni zasadnie odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. 2